ေသာတာပန္စိတ္ထား အဂၤါ ၇ ပါး

၁။ အရိယာအဆင့္သို႔ေရာက္ေသာ္လည္း မပယ္ရေသးေသာ ကိေလသာမ်ားရွိေသာေၾကာင့္ လြန္က်ဴးမိတတ္၏။ လြန္က်ဴးမိလွ်င္ ဥာဏ္ျဖင့္ ခ်က္ခ်င္း ရပ္ႏိုင္သျဖင့္
(က) ေသာတာပန္က ျဖစ္ေၾကာတို၏
( ခ) ပုထုဇဥ္က ျဖစ္ေၾကာရွည္၏။
၂။ မပယ္ရေသးေသာ ကိေလသာမ်ားကို ၿငိမ္းေအးေအာင္ လုပ္မည္ဟု
(က) ေသာတာပန္မွာ အၿမဲတမ္း စိတ္ထားရွိသည္။
( ခ) ပုထုဇဥ္မွာ ထိုစိတ္မ်ိဳးမရွိ။
၃။ ဤဘုရားသာသနာမွာသာလွ်င္ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၱာမ်ား အျဖစ္ျဖင့္ ထြက္ရပ္လမ္းရွိသည္။ အျခားတိတၳိတို႔ ၏ သာသနာမွာ မရွိဟု
(က) ေသာတာပန္က ယံုၾကည္သည္။
(ခ ) ပုထုဇဥ္က အျခားသာသနာမွာလည္း ရွိခ်င္ရွိမည္ဟု ယူဆသည္။
၄။ အျပစ္သင့္လွ်င္ အခိ်န္ဆြဲ၍မထား၊ နံနက္သင့္လွ်င္ နံနက္၊ ညေနသ့င္လွ်င္ ညေန ခ်က္ခ်င္း
(က) ေသာတာပန္က ကုသသည္။
( ခ) ပုထုဇဥ္က ထိုသို႔ မကုသ။
၅။ (က)ေသာတာပန္က အျပစ္သင့္မွာ စိုးရြံ႕သည္။ သီလပ်က္မည္ကို ေၾကာက္သည္။
( ခ) ပုထုဇဥ္က ထိုသို႔ မစိုးရြ႕ံ႕ ႔ ၊ သီလပ်က္မွာလည္း မေၾကာက္။
၆။ သစၥာတရားေတြ အမွန္တရားေတြကို ေဟာေျပာလွ်င္
(က) ေသာတာပန္က စိုက္စိုက္၍ နာေနႏုိင္၏။
( ခ) ပုထုဇဥ္မွာ ထိုတရားမ်ား နားထဲ မေရာက္။
၇။ သစၥာတရားေတြကို နာယူၿပီးၿပီဆိုလွ်င္ ေျပာ၍မၿပီး ခ်ီးက်ဴး၍မဆံုး၊ ၾကည္ႏူးမႈေတြ ဖံုးၿပီးလွ်င္
(က) ေသာတာပန္က တၿပံဳးၿပဳံးႏွင့္ ေက်နပ္ေန၏။
( ခ) ပုထုဇဥ္က ထိုသို႔ ခံစားမႈမ်ိဳး မရႏိုင္။
(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ - အဂၢမဟာပ႑ိတ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အမရပူၿမိဳ )