ေသာ္ တာ Facebook (Click below" ေသာ္ တာ Facebook ")

ေသာ္တာ Facebook

lulu.com

free ebook available at https://www.lulu.com/
 http://www.lulu.com/shop/thaw-dar/35040/ebook/product-22595161.html
 

ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ ဘုရားရွိတယ္

comment posted by Dhammabheri Ashin Viriya
က်န္းမာေရးကလြဲလို႔
က်န္ကိစၥေတြက ဒႆနသမားတ္ိုင္အတြက္
ေလာကက အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ လာဘ္ႀကီးေတြပဲ။
ဒီဆုလာဘ္မရဖူးဘူးဆိုရင္ ဘာအျမင္မွ မရွိေသးလို႔။

လႈပ္ပါ
မျမဳတ္ရင္
ငုတ္လိုငုတ္
ကူးလိုကူး
ျမဴးႏိုင္သူျဖစ္မယ္၊

မလႈပ္ရင္ေတာ့
အခ်ိန္က
ျမႇုတ္ပစ္လိမ့္မယ္

ဘုရားအားကိုးျဖင့္ ဘႀကီးဘုန္းႀကီး ႏြဲ႕ဆိုးဆိုးလိုက္ျခင္း
=================================
ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ ဘႀကီးဘုန္းႀကီးရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ မိတ္ေဆြဉာတကာတို႕က ဖုန္းအတန္တန္ဆက္ၾကေလရဲ႕.။
တစ္ခ်ိဳ႕ဆို ေဗဒင္ေတြ ယၾတာေတြေတာင္ ေခ်ၾကသတဲ့ --။ ဘႀကီးဘုန္းႀကီးက သူ႐ို႕ ေျပာသမွ်ကို ဘုရားအားကိုးနဲ႕ပဲ ႏြဲ႕ဆိုးဆိုးလိုက္ပါေရာလား --။
ဘႀကီးဘုန္းႀကီး မေတာ္တဆမႈျဖစ္ၿပီး အသက္ေဘးေတာင္ စိုးရသတဲ့ ..။
အို ဘုရားရွင္ေတာင္ ဂိဇၥၥ်ကုဋ္ေတာင္မွာ အက္ဆီဒင့္ျဖစ္ေတာ္မူေသးတာပဲေလ --။
ဘႀကီးဘုန္းႀကီး အစြပ္အစြဲ အကဲ့ရဲ႕ခံရႏိုင္တယ္ေနာ္ -=။
အိုး ဘုရားရွင္နဲ႕ စိဥၥၥမာနပြဲ ဝက္ဝက္ကြဲေပါ့ဗ်ာ --.
ဘႀကီးဘုန္းႀကီး က်န္းမာေရး အညံ့ဘက္မ်ားလွတယ္--။
အိုး ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ႀကီးခမ်ာ ေနာက္ဆံုးသလြန္ေတာ္ေညာင္ေစာင္းအထိ ဝမ္းေသြးသြန္ေဝဒနာကို သည္းခံေတာ္မူသြားရွာေသးတာပ--။
ဘႀကီးဘုန္းႀကီး မွာ
အတိုက္အခံေတြကလည္း မ်ားသနဲ႕--။
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္လည္း ဘုရားျဖစ္တဲ့ေန႕က စလို႕ မာရ္နတ္၊ ေဒဝဒတ္၊ သစၥၥက ေခတ္ၿပိဳင္ဘုရားတုေတြနဲ႕ ခပ္ၿမိဳင္ၿမိဳင္ပါပဲလား --။
ဘႀကီးဘုန္းႀကီးကို လူေတြ အထင္လြဲၿပီး သဒၶါမြဲကာ ဆြမ္းကြမ္းေတြ နည္းကုန္းမွာ စိုးတယ္..။
အိုး ဘုရားရွင္လည္း ေဝရဥၨာၿမိဳ႕ ႂကြတုန္းက မိုးေလးလဆြမ္းမရလို႕ ျမင္းေကြ်းတဲ့ ဆန္ၾကမ္းနဲ႕ ဆြမ္းျဖည့္ခဲ့ရတာပ --။
ဘႀကီးဘုန္းႀကီးကို တစ္ခ်ိဳ႕က ဆဲေတာင္ ဆဲေနၾကၿပီေနာ္ ။
အယ္ ေကာ္သမၺီၿမိဳ႕တြင္းဆြမ္းခံႂကြေနတဲ့ ဘုရားရွင္နဲ႕ သံဃာေတာ္ေတြ အဆဲခံထိတာမွ ၇ ရက္လံုး ဆူညံပြက္ကေရာ--။
ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ ဘုရားရွိတယ္။
ဓမၼဂဂၤါ
(၀၄-၀၇-၂၀၁၅

ရထား ေခါင္း တဲြ = သမၼာဒိ႒ိ

သမၼာဒိ႒ိ ကို မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရား ႀကီး ကား မဂၢ ၈ မ်ိဳး ၏ ရထား ေခါင္း တဲြ အျဖစ္ မိန္႔ ေတာ္ မူ ခဲ့သည္။
ရထား ေခါင္း တဲြ အေရး ႀကီး သည္။
ရထား ေခါင္း တဲြ = သမၼာဒိ႒ိ မရွိ က က်န္ မဂၢ ၇ တဲြမလာ နိဳင္။
ဒိ႒ိ= အျမင္။
သမၼာဒိ႒ိ မရွိ ကအျမင္မွား။
အျမင္မွား ေသာ္ လမ္း ေပ်ာက္။ 
လမ္း  ေပ်ာက္ ရင္း လမ္း မွား ေလွ်ာက္ လွမ္း ၿပီ။ 

သွ်ီဝဘုရင္ ကို ဘုရား (Lord) အျဖစ္ သွ်ီဝဘုရားရဲ႕ေယာက်္ားအဂၤါနဲ႕ မိဖုရားပရာဝတီရဲ႕ မိန္းမအဂၤါကို  ပူေဇာ္ ေန ပုံ

္

ဗုဒၶဓမၼစာအုပ္မ်ား

http://easyradiolive.blogspot.com/2012/12/blog-post_6060.html?m=1

တစ္ခါတေလ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေကာင္းပါတယ္ ရေဝႏြယ္(အင္းမ) - Yawainwe Inn Ma

Yawainwe Inn Ma

တစ္ခါတေလ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေကာင္းပါတယ္
ရေဝႏြယ္(အင္းမ)
ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ကတရားက်င့္ဘက္သူငယ္ခ်င္းရဟန္းႏွစ္ပါးရွိပါတယ္။ တရားက်င့္ျပီးနတ္ျပည္မွာျဖစ္ရပါတယ္။ တစ္ခါနတ္ျပည္ကစုေတေတာ့ တစ္ပါးကဘုရင့္သားျဖစ္ျပီး တစ္ပါးက ပုေရာဟိတ္ရဲ့သားျဖစ္ရပါတယ္။

တစ္ေန႔ေတာ့ပုေရာဟိတ္သားကဘုရင့္သားကုိ"သူငယ္ခ်င္းတခ်ိန္မွာသင္ကဘုရင္ျဖစ္ျပီးငါကပုေရာဟိတ္ျဖစ္လိမ့္မယ္။ဒါေၾကာင့္.ငါတုိ႔ပညာတတ္မွျဖစ္မယ္"ဆုိျပီးသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ပညာသင္ဖုိ႔ျမိဳ႔ရြာေတြကုိထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ရြာတစ္ရြာေရာက္ေတာ့ ပေစၥကဗုဒၶေတြကုိရြာသူရြာသားေတြက ဆြမ္းေလာင္းေနတာေတြ ေနရာထုိင္ခင္းေပးေန တာေတြအရုိအေသျပဳေနတာေတြကုိေတြ႔ျပီး"အရွင္ျမတ္ေတြဟာ အတတ္ပညာတစ္ခုခုကုိတတ္လုိ႔လူေတြက အရုိ အေသျပဳေနၾကတာပဲ"လုိ႔ေတြးၿပီး ပညာသင္ေပးဖုိ႔ပေစၥကဗုဒၶေတြကုိေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ပေစၥကဗုဒၶအရွင္ျမတ္ ေတြက"ရဟန္းအတတ္ပညာကုိရဟန္းျပဳမွသင္ေပးမယ္"ေျပာလုိ႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဟန္းျပဳၾကပါတယ္။
ပေစၥကဗုဒၶေတြကလည္း သကၤန္းဝတ္ပုံ၊ ေနပုံထုိင္ပုံ၊ တရားအားထုတ္ပုံစသည္ေတြကုိသင္ေပးရင္း"ဒီတရား ေတြကုိတစ္ပါးတည္းေနျပီးအားထုတ္ရတယ္"လုိ႔ေျပာၿပီးတရားအားထုတ္ဖုိ႔ သစ္ရြက္မုိးတဲ့ သစ္သားေက်ာင္းေလးေတြ တစ္ေက်ာင္းစီေပးလုိက္ပါတယ္။
ပုေရာဟိတ္ရဲ့သားက ေက်ာင္းေလးထဲမွာတရားစအားထုတ္တာနဲ႔သမာဓိတန္းရပါတယ္။ ဘုရင့္သားကေတာ့ တစ္ပါးစီခြဲေနရလုိ႔ပ်င္းတဲ့စိတ္ေတြဝင္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပုေရာဟိတ္သားရဟန္းဆီသြားလည္ပါတယ္။ ပထမေတာ့ ပုေရာဟိတ္သားရဟန္းကလက္ခံပါေသးတယ္။ သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ "ဒီမင္းသားရဟန္း အၿမဲလာေနရင္ သူလည္းတရားအားထုတ္မႈပ်က္တယ္ ငါလည္းတရားအားထုတ္မႈပ်က္တယ္"လုိ႔ေတြးၿပီး ေနထုိင္ရာ ေက်ာင္းကေန တိတ္တဆိတ္ထြက္ခြါလုိက္ပါတယ္၊ ၿပီးေတာ့ေတာထဲသြား အားထုတ္ပါေတာ့တယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔မင္းသားရဟန္းေရာက္လာေတာ့ ပုေရာဟိတ္သားရဟန္းကုိမေတြ့တာနဲ႔ " ေၾသာ္... ပုေရာဟိတ္ သားရဟန္းကေတာင္ ငါလုိမင္းသားကုိမေတြ႔ခ်င္ေတာ့ပါလား"လုိ႔ စဥ္းစားရင္းကုိယ့္စိတ္ကေလးကုိျပန္ေျပာပါတယ္။
" အုိ...စိတ္၊ သင္စိတ္ဟာ ရွက္ဖုိ႔ေကာင္းလုိက္တာ၊ သင္စိတ္ဟာ ေလးႀကိမ္ေျမာက္အထိေတာင္ဒီေက်ာင္းကုိ ငါ့ကုိပုိ႔ေပးတယ္၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ သင္စိတ္အလုိတုိင္းမလုိက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ သင္စိတ္ကသာ ငါ့အလုိတုိင္းလုိက္ရ ေတာ့မယ္"
မင္းဟားရဟန္းဟာ ကုိယ့္စိ္တ္ကုိျပန္ေျပာျပီး ကုိယ့္ေက်ာင္းေလးဆီျပန္သြားပါတယ္။ ျပီးေတာ့တစ္ပါးတည္း တရားကုိ က်ိဳးက်ိဳးစားစားအားထုတ္လုိက္တာ ပေစၥကဗုဒၶျဖစ္သြားပါတယ္။ ပေစၥကဗုဒၶျဖစ္ေတာ့ နႏၵမူေတာင္ကုိ ၾကြပါတယ္။
ပုေရာဟိတ္သားရဟန္းလည္းေတာထဲမွာတစ္ပါးတည္းအားထုတ္လုိက္တာ ဘုရင့္သားနည္းတူ ပေစၥကဗုဒၶျဖစ္ သြားပါတယ္။ ပေစၥကဗုဒၶျဖစ္ေတာ့ နႏၵမူေတာင္ကုိၾကြခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ပါးဆုံေတာ့ႏွစ္ပါးအတူ ဥဒါန္းစကားက်ဴး ပါေတာ့တယ္။
"ရင့္က်င့္တဲ့ ပညာရွိတဲ့ ဝီရိယရွိတဲ့အတူတကြတရားက်င့္ဘက္ မိိတ္ေဆြေကာင္းကုိရခဲ့ရင္ အဲဒီမိတ္ေဆြေကာင္း နဲ႔ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာေဘးရန္ေတြကုိပယ္ရွားၿပီး တရားက်င့္သင့္တယ္၊
တကယ္လုိ႔ မိတ္ေဆြေကာင္းကုိမရခဲ့ရင္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းပဲတရားက်င့္သင့္တယ္၊ "
(သုတၱနိပါတ္ အ႒ကထာ၊ ပတြဲ ၊ႏွာ- ၈၁)
တရားအားထုတ္တဲ့ေနရာမွာ တစ္ေယာက္တည္းပဲအားထုတ္သင့္တယ္ဆုိတာ သာဓကျပထားတဲ့ဝတၳဳေလးပါ။ ၿမိဳ႔မွာေနေနတဲ့ရဟန္းတစ္ပါးအေနနဲ႔ေတာထဲသြားၿပီး တစ္ပါးတည္းတရားအားထုတ္ဖုိ႔ဆုိတာမလြယ္ကူလွသလုိ အိမ္မွာ မိသားစုနဲ႔အတူေနရတဲ့ မိသားစုရဲ့စားဝတ္ေနေရးကုိေျဖရွင္းေပးေနရတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔လည္း ေတာထဲသြားျပီးတစ္ေယာက္တည္းတရားအားထုတ္ဖုိ႔ဆုိတာကလည္းေတြးေတာင္မေတြးရဲတဲ့ကိစၥပါ။ ဒီေတာ့ အိမ္မွာ မိသားစုနဲ႔ေနရင္းပဲ တစ္ေယာက္တည္းတရားအားထုတ္တဲ့နည္းကုိယူရေတာ့မွာပါ။
ဥပမာ-ဘုရားေရွ႔မွာတစ္ေယာက္တည္း နာရီဝက္ေလာက္ ႏွစ္သက္ရာကမၼ႒ာန္းတစ္ခုကုိ အားထုတ္ေနမယ္ ဆုိရင္တစ္ေယာက္တည္းအားထုတ္ေနတာပါပဲ။
ဒီလုိပါပဲ ရိပ္သာမွာသြားျပီး ေယာဂီ ႏွစ္ရာသုံးရာနဲ႔အားထုတ္တဲ့အခါ ကုိယ့္အမွတ္နဲ႔ကုိယ္ သတိကပ္အားထုတ္ ေနရင္လည္း တစ္ေယာက္တည္းအားထုတ္ေနတာပါပဲ။ ရိပ္သာမွာလူေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား ကုိယ့္ျဖစ္ခုိက္ရုပ္ နာမ္ အေပၚ ကုိယ့္အမွတ္ကေလးနဲ႔ေနေနရင္ တစ္ေယာက္တည္း အားထုတ္ေနေနတာပါပဲ။ ကုိယ့္မွာ မိသားစုေတြ မိတ္ေဆြေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိရွိ ကုိယ့္အမွတ္နဲ႔ကုိယ္ေနေနရင္ တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ။ ဒါေတြက မိသားစု ရွိေနေပမယ့္ တစ္ေယာက္တည္း သီးျခားေနလုိ႔ရတဲ့နည္းေတြပါ။
အဲဒီလုိမွမဟုတ္ဘဲ တစ္ေယာက္တည္းထုိင္ျပီး အားထုတ္ေနေပမယ့္ စိတ္ကမိသားစုဆီေရာက္သြားလုိက္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီေရာက္သြားလုိက္၊အလုပ္ဆီေရာက္သြားလုိက္ဆုိရင္ေတာ့တစ္ေယာက္တည္းအားထုတ္တာမဟုတ္ဘဲ အေပါင္းအေဖာ္စုံညီစြာနဲ႔အားထုတ္ေနေတာ့တာပါ။ လူကသာဘုရားေရွ႔မွာတစ္ေယာက္တည္း ထုိင္ေနတာ စိတ္ကေတာ့အျပင္မွာပါ။ ဒါဆုိရင္တရားကမတက္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။
တခ်ိဳ႔မ်ားစိတ္ကဘယ္ေလာက္ထိထြက္သလဲဆုိရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေကာ္ဖီဆုိင္ထုိင္ မုန္႔ေတြစား စကားေတြ ေျပာေနလုိက္တာအေတာ္ေလးၾကာမွ"ငါ့စိတ္ေတြအျပင္ထြက္ေနပါလား"ဆုိၿပီးသိရပါေတာ့တယ္။ သိတာနဲ႔ေယာဂီအမ်ားစုကပင္တုိင္အာရုံဆီခ်က္ခ်င္းျပန္ကပ္လုိက္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဝိပႆနာသေဘာတရားအရ အဲဒီလုိမလုပ္ရပါဘူး။ စိတ္ထြက္တာကုိသိလုိက္တာနဲ႔ "စိတ္ထြက္တယ္ စိတ္ထြက္တယ္"လုိ႔ ေလးငါးခ်က္ေလာက္ မွတ္လုိက္ရပါတယ္။ ၿပီးမွမူလပင္တုိင္အမွတ္ကုိျပန္မွတ္ရပါတယ္။ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ စိတ္ထြက္တာ သိလုိက္တာနဲ႔ ပင္တုိင္အာရုံဆီျပန္ကပ္လုိက္ ျပန္ကပ္လုိက္လုပ္ေနရင္ ေယာဂီနဲ႔စိတ္ထြက္တာ နပန္းလုံးေနရေတာ့ တာပါ။ စိတ္ထြက္တာကုိမွတ္တတ္တဲ့အက်င့္ေလးကုိလည္း အက်င့္လုပ္ထားရပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကုိယ့္အိမ္ကဘုရားခန္း ေရွ႔မွာ တရားအားထုတ္ေနတာလည္း တစ္ေယာက္တည္းအားထုတ္ေနတာပါပဲ။
ရိပ္သာမွာက်ေတာ့ လူမ်ားတဲ့အတြက္ ကုိယ့္အမွတ္နဲ႔ကုိယ္သတိကပ္ျပီးရႈမွတ္ေနရတဲ့အျပင္ အရွင္မဟာကစၥာ ယနရဲ့ ၾသဝါဒေလးခ်က္ကုိလည္းလုိက္နာထားရပါတယ္။ အရွင္မဟာကစၥာယနဆုိတာ ျမတ္စြာဘုရား အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဟာထားတဲ့တရားေတြကုိအက်ယ္ခ်ဲ့ၿပီးေဟာျပတဲ့ေနရာမွာ အေတာ္ဆုံးအေကာင္းဆုံး ဧတဒဂ္ရထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ပါ။
စကၡဳမာ'ႆ ယထာအေႏၶာ၊ ေသာတဝါ ဗဓိေရာယထာ။
ပညာဝါ'ႆ ယထာမူေဂါ၊ ဗလဝါ ဒုဗၺေလာရိဝ ။
တရားအားထုတ္ေနတဲ့ေယာဂီဟာ -
၁။ မ်က္စိအျမင္ေကာင္းေပမယ့္ အကန္းလုိေနရပါတယ္။
၂။ နားအၾကားေကာင္းေပမယ့္ နားအပင္းလုိေနရပါတယ္ ။
၃။ စကားေျပာေကာင္းေပမယ့့္ အ.အလုိေနရပါတယ္။
၄။ အားအင္ရွိေပမယ့္ အားအင္နည္းသူလုိေနရပါတယ္။
* မ်က္စိအျမင္ ေကာင္းသူပင္ မျမင္ကန္းပမာ။
* နားအၾကားတြင္ ေကာင္းသူပင္ နားလွ်င္ပင္းပမာ။
* စကားေျပာတြင္ ေကာင္းသူပင္ အ.သြင္ဆြံ ႔ပမာ။
* ျပည့္ဝအားအင္ ရွိသူပင္ အားအင္နည္းပမာ။
* ဤကဲ့သုိ႔ပင္ က်င့္ႏိုင္လွ်င္ တရားျမင္မည္သာ။
အျပင္ေလာကမွာ မ်က္စိအျမင္ေတြဘယ္ေလာက္ပဲေကာင္းေကာင္း တရားအားထုတ္တဲ့အခါမွာေတာ့ အကန္းလုိပဲက်င့္ရပါမယ္။ အကန္းလုိဆုိေတာ့ မ်က္စိကုိပိတ္ထားရမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဟုိၾကည့္ဒီၾကည့္မၾကည့္ဘဲ စႀကၤံၾကြတဲ့အခါ မ်က္စိကုိေလးေထာင္ပဲၾကည့္ရပါမယ္၊ စိတ္ကုိေတာ့လွမ္းေနတဲ့ေျခေထာက္ဆီကုိပုိ႔ထားရပါမယ္။
အဲဒီလုိမွမဟုတ္ဘဲ အျပင္မွာေနတဲ့အတိုင္း ေဘးကုိၾကည့္လုိက္မယ္၊ ေရွ႔ကိုေက်ာ္ၾကည့္လုိက္မယ္ဆုိရင္ "ေၾသာ္ သူက အကၤ်ီအစိမ္း ေရာင္ဝတ္ထားတယ္၊ ဆံပင္အနီဆုိးထားတယ္ " စသည္ျဖင့္အေတြးေတြဝင္ၿပီး သမာဓိကပ်က္သြားပါျပီ၊ တစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ေတာ့ဘဲ အမ်ားနဲ႔ေရာယွက္လုိက္တာပါ။
နားအပင္းဆုိတဲ့ေနရာမွာလည္း စိတ္ကအျပင္ကအသံေတြဆီမေရာက္ရပါဘူး။ အျပင္မွာေျပာေနတဲ့အသံေတြ ၾကားရတဲ့အသံေတြဆီစိတ္ကေရာက္သြားရင္သမာဓိကပ်က္သြားေတာ့တာပါ။အျပင္အသံေတြၾကားခဲ့ရင္လည္း "ၾကားတယ္ ၾကားတယ္"လုိ႔ မွတ္ရပါတယ္။
အျပင္မွာဘယ္ေလာက္ပဲစကားေျပာေကာင္းေကာင္း တရားအားထုတ္ျပီဆုိရင္ေတာ့ အ.အလုိေနရပါတယ္။ စကားေျပာလုိက္ျပီဆုိရင္ ကုိယ္တင္သမာဓိပ်က္ရတာမဟုတ္ဘဲ နားေထာင္တဲ့သူေကာ သမာဓိပ်က္ေတာ့တာပါ။ စကားေျပာလုိက္တာနဲ႔တစ္ေယာက္တည္းေနတာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ တရားအားထုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စကားေျပာ တာကုိအထူးေစာင့္ထိန္းရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လုံးဝစကားမေျပာရဘူး ဝစီပိတ္က်င့္ရမယ္လုိ႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ေျပာဖုိ႔လုိအပ္လာရင္ေတာ့တရားနဲ႔စပ္တဲ့စကားကုိေတာ့ သတိနဲ႔ကပ္ေျပာေကာင္းပါတယ္။
ေနာက္တရားအားထုတ္တဲ့အခါဘယ္ေလာက္ပဲအားအင္ေကာင္းေကာင္း အားအင္နည္းတဲ့လူလုိေနရပါမယ္၊ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကေတာ့ "ခါးနာေနတဲ့လူမမာေလးလုိေနရမယ္"လို႔ မိန္႔ပါတယ္။ သြက္သြက္ သြက္သြက္နဲ႔သြားေနရင္ သမာဓိကရသင့္သေလာက္မရေတာ့ပါဘူး၊ ဒါေတြကေတာ့ လူေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ ေနေနရ ေပမယ့္ တစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္မႈပုံစံေလးပါ။
တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္၊ ေလာကီေရးရာနဲ႔ ေလာကုတၱရာေရးရာေတြဟာ တခ်ိဳ႔ေနရာေတြက်ေတာ့ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ဆန္႔က်င္ေနတတ္တာေလးေတြရွိတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ-တရားအားထုတ္တဲ့အခါ အကန္းလုိေနမယ္၊ မ်က္စိကုိေလးေထာင့္ပဲၾကည့္မယ္ဆုိရင္ တရားအတြက္အမ်ားႀကီးအေထာက္အကူျပဳေပမယ့္ ၿမိဳ႔ထဲလမ္းမေပၚမွာ အဲဒီအတုိင္းသြားလုပ္ရင္ေတာ့ ကားတုိက္ရင္တုိက္ မတုိက္ရင္ ဆုိင္ကယ္တုိက္သြားမွာပါ။
ဒီလုိပါပဲ တရားအားထုတ္တဲ့အခါေသျခင္းတရားကုိ နီးနီးထားရပါတယ္။ စီးပြားရွာတဲ့အခါမွာေတာ့ ေသျခင္းတရားကုိေဝးေဝးထားရပါတယ္တဲ့။ တရားအားထုတ္တဲ့အခါ ေသျခင္းတရားကုိနီးနီးထားၿပီး "ငါေသေတာ့မယ္ ငါေသေတာ့မယ္"ဆုိျပီး အားထုတ္ရင္တြန္းအားအေနနဲ႔ပိုထိေရာက္ပါတယ္။ စီးပြားရွာတဲ့ေနရာမွာက်ေတာ့ "ငါမေသ ဘူး"ဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ ေသျခင္းတရားကုိေဝးေဝးထားၿပီး တတ္တတ္ၾကြၾကြနဲ႔လုပ္မွေအာင္ျမင္မွာပါ။ အဲဒီလုိမွမဟုတ္ဘဲ "ငါေသေတာ့မယ္"ဆုိရင္စိတ္ဓာတ္ေတြက်ၿပီးအလုပ္ကုိေကာင္းေကာင္းလုပ္ႏုိင္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္တခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာေတာ့ေလာကီေရးရာနဲ႔ေလာကုတၱရာေရးရာေတြကုိခြဲျခားထားရမွာပါ။ တခ်ိဳ႔ေနရာေတြက်ေတာ့တြဲထားရင္ ေလာကီေရးရာမွာေကာ ေလာကုတၱရာေရးရာမွာေကာ ႏွစ္ဖက္လုံး အတြက္အက်ိဳးရွိတာပါ။ ဥပမာ- ကုိယ့္ရဲ့ျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ကေလးကုိ ေကာင္းတဲ့ စိတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းတဲ့စိတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိကပ္ျပီးသိသိေနရင္ နွစ္ဖက္လုံးအက်ိဳးရွိတာပါ။ ဒါဆုိ အကုသုိလ္ျဖစ္မႈနည္းသြားသလုိ ကုိယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္အတြက္လည္းအမွားနည္းသြားပါတယ္။
တစ္ခါတေလတစ္ေယာက္တည္းေနတာေလးကစိတ္ခ်မ္းသာစရာေလးပါ။ ကံေဘာင္ေပၚကသစ္သားခုံေလးမွာ ဝိပႆနာလည္းမပါ၊ ေလာကီအလုပ္ေတြလည္းမပါ တစ္ေယာက္တည္းထုိုင္ရင္း ကန္ေရျပင္ေပၚကျဖတ္လာတဲ့ ဆရာဒဂုန္တာရာရဲ့တႏြဲ႔ႏြဲ႔ေနာ့ေနဆဲေလႏုေအးကုိရွဴရႈိက္ရင္း ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းတစ္ေယာက္တည္းနာရီဝက္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ထုိင္ေနရတာေလးက ေအးခ်မ္းမႈေလးတစ္ခုပါ။ ကုိယ့္ရဲ့တစ္ေယာက္တည္းေနထုိင္မႈေနထုိင္မႈပုံစံေလးက အမ်ားအတြက္လည္းအေႏွာက္အယွက္မျဖစ္ပါဘူး၊ ေလာကျပစ္ ဓမၼျပစ္လည္းမျဖစ္ပါဘူး။ ဒါကုိ ေလာကီေလာကုတၱ ရာနဲ႔ယွဥ္ျပီးေျပာလုိ႔လည္းမရပါဘူး။ အမ်ားကုိမထိခုိက္တဲ့ကုိယ့္ရဲ့တစ္ကုိယ္ေရလြက္လပ္ခြင့္တစ္ေယာက္တည္းခံစားမႈ ေလးပါပဲ။ အေပါင္းအေဖာ္ေတြပါလာရင္ စိတ္ကကုိယ္ပုိင္လြတ္လပ္ခြင့္မရွိေတာ့ပါဘူး။ စိတ္က အေပါင္းအေဖာ္ ဆီကုိပုိ႔ထားရေတာ့မွာပါ။ တျခားတစ္ေယာက္ကစကားလာေျပာျပန္ရင္လည္း တစ္ေယာက္တည္းေနတဲ့ စိတ္ခံစားမႈ ေလး ပ်က္သြားႏိုင္ပါတယ္။
ဖုန္းကုိလည္းခဏပိတ္ထားလုိက္မယ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ေကာ ေရာက္ေနတဲ့အေနအထားတစ္ခုကုိေကာ ေက်နပ္ျခင္း မေက်နပ္ျခင္းေတြကိုေကာ သက္ရွိသက္မဲ့ေတြေကာခဏေမ့ထားျပီး အထူးသျဖင့္ ေလာကႀကီးနဲ႔ ဘာမွမဆုိင္သူ တစ္ေယာက္အျဖစ္ ခဏေလးတစ္ေယာက္တည္းေနလုိက္ရတဲ့ ဘဝေလးက စိတ္ခ်မ္းသာမႈေလး တစ္ခုပါ။ ဒါကေတာ့ ေလာကုတၱရာေရးရာလည္းမပါ၊ ေလာကီအလုပ္ေတြလည္းမပါဘဲ တစ္ခါတေလ တစ္ေယာက္တည္းေနထုိင္မႈ ပုံစံေလးပါပဲ။
ဒါေပမယ့္လည္း တရားအားထုတ္တဲ့အခါမွာေတာ့ စာကလမ္းညြန္ထားတဲ့အတုိင္းပဲေနထုိင္ရမွာပါ။
တခ်ိဳ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္တြဲသုံးေယာက္တြဲရိပ္သာဝင္တဲ့အခါ တစ္ခန္းတည္းအတူတူ ေနထုိင္ခြင့္ ရဖုိ႔ေတာင္းဆုိတတ္ၾကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ကုသိုလ္ပါရမီေကာင္းေတြ အတူတူျဖည့္ၾကတာ ေကာင္းေပမယ့္ တရားအားထုတ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းအားထုတ္တာပဲေကာင္းပါတယ္။ တစ္ခန္းတည္းအတူတူ တြဲေနလုိက္ရင္ပထမဆုံးစလုပ္ျဖစ္မယ့္အလုပ္ကစကားေျပာျဖစ္တာပါပဲ။ စကားေျပာတာဟာ တရားအားထုတ္မႈ အတြက္ေတာ္ေတာ္ေလးအေႏွာက္အယွက္ေပးတာပါ။ စကားေျပာလုိက္လုိ႔သမာဓိပ်က္ရုံတင္မကပါဘူး စကားေျပာၿပီး အေတြးေတြကိုဓမၼာရုံထုိင္တဲ့ေနရာအထိပါေခၚသြားေတာ့တာပါ။ တရားထုိင္ေနရင္း ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြကုိ ျပန္ေတြး ၿပီး သမာဓိေကာင္းေကာင္းမရေတာ့ပါဘူး။
ကႆပဘုရားရွင္လက္ေတာ္ကရဟန္းနွစ္ပါးကပါရမီေတြအတူျဖည့္ခဲ့ၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ တရားအားထုတ္တဲ့အခါ မင္းသားရဟန္းကပုေရာဟိတ္သားရဟန္းဆီလာလာေနလုိ႔ ႏွစ္ပါးလုံးတရားအားထုတ္မႈ ပ်က္ရပါတယ္။ တစ္ပါးစီခြဲအားထုတ္လုိက္မွတရားရသြားတာေလးက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔တရားအားထုတ္တဲ့အခါ သတိျပဳစရာေလးပါ။ တရားအားထုတ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းပဲျဖစ္ျဖစ္ခဏ
ေမ့ထားရ ပါတယ္။
ကုိယ့္မွာမိသားစုေတြပဲရွိေနရွိေန၊ ခင္မင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြပဲရွိေနရွိေန၊ တရားအားထုတ္တဲ့အခါမွာေတာ့ တစ္ ေယာက္တည္းပဲအားထုတ္မွတရားအတြက္အဆင္ေျပပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ပါရမီျဖည့္ဘက္ခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူ ရိပ္သာသြားအားထုတ္ဦးေတာ့ စိတ္ကသူတုိ႔ဆီမေရာက္ဘဲ ကုိယ့္အမွတ္နဲ႔ကုိယ္ပဲအားထုတ္ရမွာပါ။ သမာဓိတုိးတက္ေၾကာင္းဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္းသေဘာတရားေလးေတြသိထားေတာ့လည္း တရားအားထုတ္ရတာ အဆင္ေျပတာပါပဲ။
ဘာပဲေျပာေျပာေလ ဘဝမွာအၿမဲတမ္းမဟုတ္ေပမယ့္ တစ္ခါတေလတစ္ေယာက္တည္းေနရတာေလးက စိတ္ခ်မ္းေျမ့စရာေလးပါပဲေလ။
က်မ္းကုိး ။
၁။ အရွင္မဟာကစၥာယနမေထရ္၏ၾသဝါဒေလးျဖာသိေကာင္းစရာ ။
သဒၶမၼရံသီဆရာေတာ္
၂။ ေယာဂီသိဖြယ္အသြယ္သြယ္ ။
ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္
ရေဝႏြယ္(အင္းမ)
၂၁၊ဇူလိုင္လ၊၂၀၁၅။News Watch ေစာင့္ၾကည့္သတင္းဂ်ာနယ္

“ဘဝမွာ မိတ္ေဆြဘယ္ႏွေယာက္လိုသလဲ” ရေဝႏြယ္ (အင္းမ) - Yawainwe Inn Ma

“ဘဝမွာ မိတ္ေဆြဘယ္ႏွေယာက္လိုသလဲ”
ရေဝႏြယ္ (အင္းမ)
တစ္ခါတုုန္းက ဒမိဠေဒါဝါရိကဆိုတဲ့ဒကာတစ္ေယာက္ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ေနစဥ္အလုပ္က မနက္ေစာေစာ ထၿပီး ငါးသြားသြားဖမ္းတဲ့တံငါသည္အလုပ္ပါ။ ရလာတဲ့ငါးေတြကို ေရာင္းလည္းေရာင္း အိမ္အတြက္လည္း ဟင္းစား အျဖစ္ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) လုုံးလုံး ငါးဖမ္းတဲ့အလုပ္ကိုပဲ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

အသက္အရြယ္ရလာေတာ့ ငါးမဖမ္းႏိုုင္ေတာ့ဘဲ အိပ္ရာကုတင္ေပၚမွာပဲ လွဲေနရပါတယ္။ ေနာက္ပိုုင္းမွာေတာ့ ထေတာင္မထႏိုုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒမိဠေဒါဝါရိကကို ေမတၱာထားတဲ့ရဟန္းတစ္ပါးရွိပါတယ္။ မေထရ္နာမည္က စူဠပိ႑ပါတိကတိႆမေထရ္ပါ။
စူဠပိ႑ပါတိကတိႆမေထရ္က “ဒီဒကာႀကီး ငါ့မ်က္စိေရွ႕မွာေတာ့ မပ်က္စီးသင့္ဘူး”ဆိုၿပီး ဒမိဠဒကာႀကီးရဲ႕ အိမ္ေရွ႕ကိုသြားရပ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဇနီးလုုပ္သူက “ခ်စ္လင္ စူဠပိ႑ပါတိကတိႆမေထရ္ၾကြလာတယ္” လို႕သြား ေျပာပါတယ္။ ဒမိဠက “ငါအႏွစ္ငါးဆယ္လုံးလုံး မေထရ္ဆီကိုတစ္ခါမွ မသြားခဲ့ဖူးဘူး၊ ငါ့ေက်းဇူးဘာရွိလို႕ မေထရ္က ငါ့ဆီလာတာလဲ၊ ကန္ေတာ့ဆြမ္းလို႕သာေျပာလိုက္ပါကြာ”လို႕ ဇနီးကိုျပန္ေျပာခိုင္းလိုက္ပါတယ္။
ဒမိဠက ကန္ေတာ့ဆြမ္းလို႕ဆိုေပမယ့္လည္း စူဠပိ႑ပါတိကတိႆမေထရ္ကေတာ့ မူလရည္ရြယ္ခ်က္ကိုု အပ်က္မခံဘဲ “ဒကာမ… ဒကာရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ေနရတဲ့အေနအထားက ဘယ္လိုရွိလဲ”လို႕ စေမးလိုက္ပါတယ္။ ဇနီး လုပ္သူက “အရွင္ဘုရား ခႏၶာကိုယ္အေတာ္အားနည္းေနတယ္”လို႕ျပန္ေလွ်ာက္ျပပါတယ္။ ဒီေတာ့ စူဠပိ႑ပါတိက တိႆမေထရ္လည္း ဒမိဠအေပၚေမတၱာထားတဲ့စိတ္ကိုရင္ထဲထားၿပီး အိမ္ထဲကိုဝင္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒမိဠအနား ကိုသြားၿပီး “ငါးပါးသီလယူႏိုုင္မလား”လိုု႕ စေမးလိုက္ပါတယ္။ ဒမိဠကလည္း “ယူပါမယ္” ဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပန္ေလွ်ာက္ ပါတယ္။
မေထရ္က ငါးပါးသီလကို စေပးပါတယ္။ သရဏဂုံသုံးပါးအထိေတာ့ အသံယဲ့ယဲ့နဲ႕ ဆိုႏိုုင္ပါေသးတယ္။ ဒါေပ မယ့္ ပါဏာတိပါတာ စဆိုတဲ့အခါမွာေတာ့ လွ်ာကေအာက္ကို တြဲက်သြားပါတယ္။ ဆက္မဆိုႏိုုင္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ ဒမိဠလည္း အသက္ပါတစ္ခါတည္း ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။
ေသလြန္ေတာ့ စတုမဟာရာဇ္နတ္ျပည္မွာ သြားျဖစ္ရပါတယ္။ နတ္သားတျဖစ္လဲ ဒမိဠလည္း “ငါ ဘာ့ေၾကာင့္ မ်ား နတ္ျပည္မွာျဖစ္ရလဲ”လို႕ဆင္ျခင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မေထရ္ျမတ္ရဲ႕ေက်းဇူးေၾကာင့္ဆိုတာ သိလိုုက္ရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ မေထရ္ရွိရာကို ခ်က္ခ်င္းပဲသြားပါတယ္။ မေထရ္ဆီေရာက္ေတာ့ “အရွင္ဘုရား… ဒမိဠေဒါဝါရိကပါဘုရား။ အခုု စတု မဟာရာဇ္နတ္ျပည္မွာ ျဖစ္ရပါတယ္ဘုရား။ တကယ္လို႕သာ အရွင္ဘုရားက ငါးပါးသီလကို ဆုံးေအာင္သာေပးခဲ့ရင္ တပည့္ေတာ္ တာဝတႎသာနတ္ျပည္မွာ ျဖစ္ရမွာပါဘုရား”လိုု႕ ေလွ်ာက္ပါသတဲ့။ “ေအာ္… နတ္သားရယ္ သင္က ငါးပါး သီလဆုံးေအာင္မွ မယူႏိုုင္ေတာ့တာဘဲ”လို႕ ျပန္မိန္႕လိုက္ပါတယ္။
နတ္သားတျဖစ္လဲ ဒမိဠေဒါဝါရိကလည္း မေထရ္ကို ရိုုရိုုေသေသရွိခိုုးၿပီး စတုုမဟာရာဇ္နတ္ျပည္ကို ျပန္သြား ပါေတာ့တယ္။
(အဂၤုတၱဳိရ္အ႒ကထာ၊ ဒု-တြဲ စာမ်က္ႏွာ-၁၀၇)
မေထရ္ျမတ္ရဲ႕လွ်ပ္တစ္ျပက္အျပဳအမူက ဒမိဠဒကာအတြက္ လွ်ပ္တစ္ျပက္အက်ဳိးရွိသြားခဲ့ပါတယ္။ တစ္သက္ လုုံး အကုသိုလ္လုပ္ခဲ့တဲ့လူတစ္ေယာက္ အသက္ထြက္ခါနီးမွာ ဝိပႆနာတရားေဟာျပလို႕မျဖစ္ႏိုုင္ေတာ့သလို ဒါန ေကာင္းမႈတစ္ခုျပဳဖို႕ တိုုက္တြန္းလို႕လည္း ဘယ္လိုုမွမျဖစ္ႏိုုင္ေတာ့တဲ့အေနအထားပါ။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ထြက္ခါနီး လူတစ္ေယာက္ခံယူႏိုုင္တဲ့က်င့္စဥ္ေလးကိုုပဲ ေပးလိုုက္တာပါ။ ဒါေတာင္ ငါးပါးသီလကိုု ဆုုံးတဲ့အထိယူမသြားႏိုုင္ေတာ့ ပါဘူး။ စူဠပိ႑ပါတိကတိႆမေထရ္ေရာက္မလာဘဲ ဒီအတိုုင္းအသက္ထြက္သြားခဲ့ရင္ေတာ့ ေနာက္ဘဝအတြက္က မေတြးဝံ့စရာပါဘဲ။
ဘုုရင့္ဆီမွာ အႏွစ္(၅၀)လုုံးလုုံး ရာဇဝတ္သားေတြကိုုသတ္သတ္ေပးခဲ့ရတဲ့ တမၺဒါဌိက အာဏာပါးကြက္သား ဒကာႀကီးက်ေတာ့ အရွင္သာရိပုုၾတာက ဃနာႏိုု႕ဆြမ္းလွဴႏိုုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးရုုံတင္မကဘဲ တရားကို သခၤါရုုေပကၡ ဉာဏ္အထိေရာက္ေအာင္လည္း ေအးေအးေဆးေဆး ေသခ်ာေဟာေပးႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသလြန္တဲ့အခါ တုသိတာနတ္ျပည္မွာျဖစ္ရပါတယ္။
တစ္ေယာက္က ငါးေတြကိုတစ္သက္လုံးသတ္ခဲ့တယ္၊ တစ္ေယာက္က ဘုုရင့္အတြက္ရာဇဝတ္သားေတြကို တစ္သက္လုုံးသတ္ေပးခဲ့ရတယ္။ ကူညီေဖးမေပးမယ့္ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းရဟန္းႏွစ္ပါးကေတာ့ ေဟာတဲ့တရား မတူေပမယ့္ ေနာက္ဆုုံးအခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆုုံးကူညီေပးသြားခဲ့ပါတယ္။
ပါရမီပါခဲ့တဲ့သူတခ်ဳိ႕ဆိုရင္ေတာ့ တရားနာရင္း ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္စသည္ေတြ ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ အထက္ကႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ တရားထူးရေလာက္ေအာင္ ပါရမီေတြေတာ့ပါခဲ့ဟန္မတူပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒုုဂၢတိဘဝ ကို မက်ေရာက္ေတာ့ဘဲ သူတို႕အတြက္ေတာ့ ကံေကာင္းစရာမိတ္ေဆြေကာင္းေတြ႕လိုုက္ျခင္းပါပဲ။ သံသရာကူး ေျမာက္ဖိုု႕အတြက္ ဘဝမွာမိတ္ေဆြေကာင္းေတြလည္း မျဖစ္မေနလိုုအပ္ပါတယ္။
တစ္ခုုေတာ့ရွိပါတယ္၊ နိဗၺာန္ရဖိုု႕အတြက္ ဝိပႆနာရႈနည္းေတြ ျဖစ္ခိုုက္ရုုပ္နာမ္ရႈပုုံေတြ စိတ္ကိုုရႈပုုံေတြ ပညတ္ပရမတ္ခြဲပုုံေတြ ဂုဏ္ေတာ္ေမတၱာပြားပုုံေတြ သီလေဆာက္တည္ပုုံ ဒါနျပဳပုုံေတြ ေျပာျပေပးမယ့္ေလာကုုတၱရာ မိတ္ေဆြေတာ့ရွိပါရဲ႕ ေလာကီလူမႈနယ္ပယ္မွာ ဘဝျဖတ္သန္းမႈကိုကူညီမယ့္ မိတ္ေဆြေကာင္းမရွိျပန္ရင္လည္း ဘဝကိုု ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႕ျဖတ္သန္းေနရမွာပါ။ ဘဝကိုုပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႕ျဖတ္သန္းေနရရင္ ဘဝကေပ်ာ္ႏိုုင္မွာမဟုုတ္ပါဘူး။ အလုုပ္အကိုုင္အဆင္မေျပရင္ တရားကိုုလည္းေကာင္းေကာင္းလုုပ္ႏိုုင္ေတာ့မွာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ေလာကထဲမွာေနတဲ့ အတြက္ ေလာကီမိတ္ေဆြေတြလည္း သဘာဝတစ္ခုုအေနနဲ႕ လိုုအပ္ေနျပန္ပါတယ္။
တခ်ဳိ႕မ်ား မိတ္ေဆြေကာင္းနဲ႕ေတြ႕ၿပီး အလုုပ္လုုပ္ဖိုု႕ ေငြအရင္းအႏွီးထုုတ္ေပးရုုံမက လုုပ္ငန္းသဘာဝလည္း သြန္သင္ေပးလိုု႕ ႀကီးပြားခ်မ္းသာသြားတဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ တကယ့္ေလာကီမိတ္ေဆြေကာင္းနဲ႕ေတြ႕လိုုက္ ရင္ တစ္သက္လုုံးခ်မ္းသာသြားေတာ့တာပါ။
ဒါေပမယ့္ ေလာကီမိတ္ေဆြေကာင္းေတြ႕လိုု႕ ဘဝမွာခ်မ္းသာပါရဲ႕ သံသရာကူးေျမာက္ဖိုု႕ ေလာကုုတၱရာ မိတ္ေဆြေကာင္းမရွိျပန္ရင္လည္း သံသရာက အရွည္ႀကီးရွည္ေနရပါဦးမယ္။ ဒီၾကားထဲ အဆင္မေျပမႈေလာကဓံဆိုုး ေတြလည္း ႀကဳံလာႏိုုင္ပါတယ္။
ဒါဆိုု လူ (၄) မ်ဳိးထြက္လာပါလိမ့္မယ္။
၁။ ေလာကုတၱရာမိတ္ေဆြရွိတယ္ ေလာကီမိတ္ေဆြမရွိဘူး။
၂။ ေလာကီမိတ္ေဆြရွိတယ္ ေလာကုုတၱရာမိတ္ေဆြမရွိဘူး။
၃။ ေလာကုတၱရာမိတ္ေဆြေကာ ေလာကီမိတ္ေဆြေကာမရွိဘူး။
၄။ ေလာကုတၱရာမိတ္ေဆြေကာ ေလာကီမိတ္ေဆြေကာရွိတယ္။
လူ(၄)မ်ဳိးထဲမွာ ကိုုယ္ကဘယ္ထဲမွာပါေနတာလည္းဆိုုတာ ျပန္သုုံးသပ္ရမွာပါ။
ဒီေတာ့ ဘဝမွာ ေလာကုတၱရာမိတ္ေဆြေကာ ေလာကီမိတ္ေဆြေကာ မျဖစ္မေနလိုအပ္ေနေတာ့တာပါ။
တစ္ခုုေတာ့ရွိပါတယ္၊ ဘဝကိုုေလာကီနယ္ပယ္မွာ လက္ေတြ႕ျဖတ္သန္းေနရတာဆိုုေတာ့ ေလာကီမိတ္ေဆြ ကိုအရင္ရွာတတ္ၾကတာ သဘာဝတစ္ခုပါပဲ။ ေလာေလာဆယ္ စားဝတ္ေနေရးကိုု ေျဖရွင္းေနရတာဆိုုေတာ့ ေလာ ကုတၱရာကိစၥကိုု ခဏေမ့ထားရတဲ့သေဘာပါ။ ဒီေတာ့ လက္ေတြ႕ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ေလာကီနယ္ပယ္ထဲက ေလာကီ မိတ္ေဆြေတြကိုု အရင္ရွာရေတာ့တာပါ။
ဒီေနရာမွာ ျမတ္စြာဘုုရားက မိတ္ေဆြဖြဲ႕ထိုုက္သူရဲ႕ အဂၤါ (၇) ပါးကို အဂၤုုတၱဳိရ္မွာ ေဟာျပထားပါတယ္။
၁။ ဒုဒၵဒံ ဒဒါတိ = ေပးႏိုုင္ခဲတဲ့ပစၥည္းကိုု ေပးတတ္ျခင္း။
၂။ ဒုုကၠရံ ကေရာတိ = ျပဳေပးႏိုုင္ခဲလွတဲ့အမႈကိုု ျပဳေပးတတ္ျခင္း။
၃။ ဒုကၡမံ ခမတိ = သည္းခံႏိုုင္ခဲလွတဲ့အရာမ်ားကိုု သည္းခံေပးတတ္ျခင္း။
၄။ ဂုယွႆ အာဝိကေရာတိ = သူ႕ရဲ႕လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္ကိုု ကိုယ့္ကိုေျပာျပတတ္ျခင္း။
၅။ ဂုယွႆ ပရိဂူဟတိ = ကိုယ့္ရဲ႕လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္ကိုု လွ်ဳိဝွက္ေပးထားတတ္ျခင္း။
၆။ အာပေဒသုု နဇဟတိ = ေဘးရန္ရွိလာတဲ့အခါ စြန္႕မထားတတ္ျခင္း။
၇။ ခီေဏန နာတိမညတိ = ပစၥည္းဥစၥာေတြကုုန္ခမ္းသြားတဲ့အခါ ဆင္းရဲသြားတဲ့အခါ အထင္မေသး တတ္ျခင္း။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဒီအဂၤါ (၇)ပါးနဲ႕ညီတဲ့သူကို မိတ္ေဆြဖြဲ႕ထိုုက္ပါတယ္လိုု႕ ေဟာျပထားပါတယ္။
ဘဝခရီးအတြက္ မိတ္ေဆြဖြဲ႕ေတာ့မယ္ဆိုုရင္ အထက္ကအဂၤါ (၇) ခ်က္နဲ႕ခ်ိန္ဆၿပီးဖြဲ႕ရမွာပါ။
တကယ့္မိတ္ေဆြေကာင္းဟာ ညီအစ္ကိုုေမာင္ႏွမေသြးရင္းကေတာင္ ေပးႏိုုင္ခဲတဲ့ပစၥည္းကိုုေပးတတ္သလိုု တျခားသူေတြ ေတြးေတာင္မေတြးရဲတဲ့အလုုပ္ကိစၥေတြကိုုလည္း ျပဳလုုပ္ေပးတတ္ပါတယ္။ ကိုုယ္ကဘာေတြပဲ သူ႕အေပၚေျပာလုုိက္ေျပာလိုုက္ ဘာေတြပဲျပဳလိုုက္ျပဳလိုုက္ ၿပဳံးၿပဳံးၿပဳံးၿပဳံးနဲ႕ သည္းခံေနတတ္ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕လွ်ဳိ႕ဝွက္ ခ်က္ကို ကိုယ့္ကိုုေျပာျပတတ္သလိုု ကိုုယ့္ရဲ႕လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္ကိုလည္း ဘယ္သူ႕ကိုမွမေျပာဘဲ လွ်ဳိ႕ဝွက္ေပးထားတတ္ပါ တယ္။ ေဘးရန္ႀကဳံလာတဲ့အခါ စြန္႕ခြါမသြားတတ္သလို ပစၥည္းဥစၥာေတြကုုန္ခမ္းသြားတဲ့အခါ ဆင္းရဲသြားတဲ့အခါ ေတြမွာလည္း ကိုုယ့္ကိုုအထင္မေသးတတ္ပါဘူး။
အဲဒီလိုုမိတ္ေဆြမ်ဳိးနဲ႕မိတ္ေဆြျဖစ္ခြင့္ရတဲ့အခါ ဘယ္လိုုအေၾကာင္းေၾကာင့္နဲ႕မွ ကြာေဝးကြာေဝးမသြားသင့္ပါ ဘူး။ သူဟာကိုုယ့္အနားမွာ အၿမဲရွိေနရမွာျဖစ္သလိုု ကိုုယ္ဟာလည္းသူ႕အနားမွာအၿမဲရွိေနရမွာပါ။
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ပိုုက္ဆံရွိတုုန္း ခ်မ္းသာတုုန္း ေအာင္ျမင္တုုန္းသာ ခင္ခ်င္ၾကတာပါ။ ဆင္းရဲသြားတဲ့အခါ က်ရႈံးသြားတဲ့အခါ လမ္းေတြ႕ရင္ေတာင္ ေခၚဖို႕ေနေနသာသာ ေရွာင္ေတာင္သြားေတာ့တာပါ။ ဒါက တကယ့္ လက္ေတြ႕ေတြပါပဲ။ တကယ့္မိတ္ေဆြအစစ္ကေတာ့ ကိုုယ္ဘယ္ဘဝ ဘယ္အေျခအေနပဲေရာက္ေနေရာက္ေန ကိုုယ့္အနားက ခြါမသြားပါဘူး။ တခါတေလက်ေတာ့လည္း ကိုုယ္တကယ္ဒုကၡေရာက္ေတာ့မွပဲ မိတ္ေဆြတုုနဲ႕ မိတ္ေဆြစစ္ကိုု ခြဲသိရေတာ့တာပါ။
တစ္ခုုေတာ့ရွိပါတယ္၊ ကိုုယ့္ရဲ႕မိတ္ေဆြက အဂၤါ(၇)ခ်က္နဲ႕ညီညီ ၿပဳံးၿပဳံၿပဳံးၿပဳံးနဲ႕ ကိုုယ့္ကိုုအၿမဲဆက္ဆံေပမယ့္ ကိုုယ္ကေတာ့ၿပဳံးတစ္လွည့္မဲ့တစ္လွည့္ ေခၚတစ္လွည့္မေခၚတစ္လွည့္ဆိုုရင္ေတာ့ အဆင္မေျပပါဘူး။ ကိုုယ္ကိုုယ္တိုုင္ ကလည္း မိတ္ေဆြအဂၤါ(၇)ခ်က္နဲ႕ညီေအာင္ ျပန္လည္ျပဳမူဆက္ဆံႏိုုင္ရပါမယ္။ သူကလည္းကိုုယ့္ကိုု မိတ္ေဆြအဂၤါ (၇) ခ်က္နဲ႕ဆက္ဆံတယ္၊ ကိုုယ္ကလည္းသူ႕ကိုု မိတ္ေဆြအဂၤါ (၇)ခ်က္နဲ႕ဆက္ဆံေနမယ္ဆိုုရင္ ဘဝျဖတ္သန္းမႈက ေပ်ာ္စရာႀကီးပါ။ ကိုုယ္ကိုုယ္တိုုင္ မိတ္ေဆြေကာင္းျဖစ္ေအာင္ အရင္တည္ေဆာက္ယူရင္ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုယ္လည္း တည္ေဆာက္ၿပီးသားျဖစ္သလိုု မိတ္ေဆြေကာင္းေတြလည္း ကိုုယ့္ဆီကိုုေရာက္ေရာက္လာေတာ့မွာပါ။ ဘာျဖစ္လိုု႕လဲ ဆိုုေတာ့ လူတိုုင္းက မိတ္ေဆြေကာင္းအဂၤါရွိတဲ့သူကိုုပဲ မိတ္ေဆြျဖစ္ခ်င္ၾကလိုု႕ပါ။ ဒီဘဝခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ဆက္ဆံသြားရင္ သံသရာအဆက္ဆက္နိဗၺာန္ရတဲ့အထိ ပါရမီျဖည့္ဖက္မိတ္ေဆြေတြအျဖစ္ ေရစက္ဆုုံသြားပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာ-ျမတ္စြာ ဘုုရားနဲ႕အရွင္အာနႏၵာ၊ အရွင္သာရိပုုၾတာနဲ႕အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္၊ ျမတ္စြာဘုုရားနဲ႕ယေသာဓရာ၊ အရွင္မဟာ ကႆပနဲ႕ဘဒၵါကာပိလာနီတိုု႕လိုုပုုံစံမ်ဳိးအထိ ေျပာင္းလဲသြားႏိုုင္ပါတယ္။
မိတ္ေဆြေကာင္းရွာတာနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ဝင္စားစရာတစ္ခုုက အရင္ကမေတြ႕ဖူး မျမင္ဖူးေပမယ့္ အတိတ္ ဘဝေတြက ခ်စ္ခင္ခဲ့တဲ့စိတ္ေတြေၾကာင့္လည္း ျမင္လိုုက္တာနဲ႕ အကၽြမ္းတဝင္ခ်စ္ခင္တဲ့စိတ္ျဖစ္သြားတတ္တယ္လို႕ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သာေကတဇာတ္မွာေဟာျပထားပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ေတြ႕ဖူးၾကမွာပါ။ ျမင္လိုုက္တာနဲ႕ ခ်စ္ခင္စိတ္ျဖစ္ၿပီး တစ္သက္လုုံးမိတ္ေဆြေကာင္းေတြျဖစ္သြားၾကတာပါ။ ဒါေတြကိုေထာက္ၿပီး ဘဝအဆက္ဆက္က ခ်စ္ခင္ခဲ့တဲ့ေမတၱာဓာတ္ေတြေၾကာင့္လည္း သံသရာကမိတ္ေဆြေကာင္းေတြကို ဒီဘဝမွာျပန္ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုသံသရာကခ်စ္ခဲ့ရသူေတြဆိုရင္ေတာ့ ေနာင္ဘဝအဆက္ဆက္လည္းျပန္ေတြ႕ၾကရဦးမွာပါ။ ဘဝေတြျပန္လည္ ဆုုံေတြ႕ၾကရင္းနဲ႕ ပါရမီေတြအတူတူျဖည့္ျဖစ္ၾကေတာ့မွာပါ။
ဒါဆိုဘဝမွာ သံသရာကူးေျမာက္ဖိုု႕အတြက္ ေဖးမလမ္းညႊန္ေပးမယ့္မိတ္ေဆြေကာ ေလာကီလူမႈနယ္ပယ္မွာ လြယ္လြယ္ကူကူခ်မ္းခ်မ္းသာသာျဖတ္သန္းဖိုု႕အတြက္ ကူညီပံ့ပိုုးမယ့္မိတ္ေဆြေကာ မိတ္ေဆြႏွစ္ေယာက္လိုုအပ္ေနပါ တယ္။ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ေျပာရရင္ေတာ့ ေလာကုုတၱရာမိတ္ေဆြေကာ ေလာကီမိတ္ေဆြေကာ လိုုအပ္ပါတယ္။ ဘဝျဖတ္ သန္းမႈမွာ ေလာကုုတၱရာမိတ္ေဆြေကာ ေလာကီမိတ္ေဆြေကာ ဟန္ခ်က္ညီညီတြဲပါလာႏိုုင္ပါမွ ဘဝကအဆင္ေျပေျပ ျဖစ္မွာပါ။ တစ္ဖက္ဖက္ကအားနည္းေနရင္ ဟန္ခ်က္ပ်က္ေနရင္ ဘဝမွာဣေျႏၵမရျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေလာကုတၱရာမိတ္ေဆြေကာ ေလာကီမိတ္ေဆြေကာ မျဖစ္မေနရွာရေတာ့မွာပါ။
ေလာကီမိတ္ေဆြေကာင္းကိုုရၿပီး ဘဝတစ္ခုုလုုံးေျပာင္းလဲသြားတာေတြ ေလာကုုတၱရာမိတ္ေဆြေကာင္းကိုု ရၿပီးဘဝတစ္ခုုလုုံးေျပာင္းလဲသြားတာေတြ လက္ေတြ႕မ်က္ျမင္ေလာကမွာေတြ႕ေတြ႕ေနရတာဆိုုေတာ့ မိတ္ေဆြေတြထဲ ကပဲ မိတ္ေဆြႏွစ္ေယာက္ကိုုရွာရေတာ့မွာပါ။
တခ်ဳိ႕အမ်ဳိးသမီးေတြဆိုု အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေသခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေသာကအပူမီးေတာက္ ေလာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေလာကုုတၱရာမိတ္ေဆြေကာင္းကိုုေတြ႕လိုုက္ရလိုု႕ တရားအလုုပ္ကိုုလုုပ္ရင္း ေအးၿငိမ္းလွတဲ့ ဘဝပိုုင္ရွင္ျဖစ္သြားတဲ့အမ်ဳိးသမီးေတြလည္းအမ်ားႀကီးပါ။ ဒါတင္မကပါဘူး သံသရာအတြက္ပါ အမ်ားႀကီးအေထာက္ အကူျဖစ္သြားေတာ့တာပါ။ ႏိုုင္ငံျခားမွာဆိုုရင္ေတာ့ ဒီလိုုေရာဂါမ်ဳိးကိုု စိတ္ေရာဂါအထူးကုုဆရာဝန္ဆီမွာ ပိုုက္ဆံေတြ အမ်ားႀကီးအကုုန္ခံၿပီး ႏွစ္နဲ႕ခ်ီကုရေတာ့တာပါ။ အပူေတြထဲက အခံရခက္တဲ့အပူတစ္ခုုပါပဲ။ ဒီေတာ့ ေလာကုုတၱရာ မိတ္ေဆြလည္း မျဖစ္မေနလိုုအပ္တာပါ။
“သူကေတာ့ မိတ္ေဆြအဂၤါ (၇) ခ်က္နဲ႕မညီဘူး၊ ဒါေၾကာင့္မဆက္ဆံဘူး”ဆိုၿပီး အဲဒီလိုုလည္း ပစ္ပယ္ပစ္ရမွာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ကိုုယ္သတ္မွတ္တဲ့ အဂၤါ (၇) ခ်က္နဲ႕မညီေပမယ့္လည္း အဆင့္တစ္ခုုအေနနဲ႕ထားၿပီး ကိုုယ္ကသူ႕ကိုု မိတ္ေဆြအဂၤါ(၇)ခ်က္နဲ႕ ေနထိုုင္ျပဳမူဆက္ဆံျပရမွာပါ။ အက်ဳိးရလာဒ္ကေတာ့ ကိုုယ့္အတြက္ ကုုသိုုလ္ျဖစ္သြားေတာ့ တာပါပဲ။
တခ်ဳိ႕ဆိုတစ္ေယာက္တည္းကပဲ ေလာကီမိတ္ေဆြေကာ ေလာကုတၱရာမိတ္ေဆြေကာ ႏွစ္ဖက္ရျဖစ္ေနတာပါ။ ဆိုလိုုတာက တစ္ေယာက္တည္းကပဲ အစားလည္းေကၽြး တရားလည္းေပးတဲ့မိတ္ေဆြမ်ဳိးပါ။ အဲဒီလိုမိတ္ေဆြမ်ဳိးရရင္ ေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ ကံေကာင္းတယ္လို႕ေျပာရေတာ့မွာပါ။
ဘာပဲေျပာေျပာေလ ဘဝမွာေလာကီမိတ္ေဆြေကာ ေလာကုုတၱရာမိတ္ေဆြေကာ မိတ္ေဆြႏွစ္ေယာက္ လိုုအပ္သလုုိ မိတ္ေဆြအဂၤါ(၇)ခ်က္ကိုုလည္း ႏွလုုံးသားနဲ႕ တစ္သက္လုံး က်က္ထားလိုုက္ဖိုု႕ပါပဲေလ။
ရေဝႏြယ္ (အင္းမ)
News Watch ေစာင့္ၾကည့္သတင္းဂ်ာနယ္
၁၄၊ဇူလိုင္လ၊၂၀၁၅။

Free Library Online Burmese book

http://www.freelibraryonline.com/ebook.php?wname=157

Author : Ya Wai Nwe - Inn Ma 's book to movie

http://www.burmeseclassic.biz/film_player.php?index=NTk2OQ==&s=9&tp=2&p=1&ptype=MP4&a=1
http://www.burmeseclassic.biz/film_player.php?index=NTk2OQ==&s=9&tp=2&p=2&ptype=MP4&a=1

Short Stories by Edgar Allan Poe

http://poestories.com/stories.php
His timeless short story and my favorite is "The Tell-Tale Heart" (1850) 

Jessica Seinfeld- The Can't Cook Book (with embedded videos)

 http://www.amazon.com/Cant-Cook-embedded-videos-ebook/dp/B00F8KUJ6W

here steps to embed video in your publication by flippingbook.com

http://flippingbook.com/help/publisher-2/faq/how-to-embed-video-into-publication/

Burmese Bookshelf

http://www.burmesebookshelf.com/

u will also like myloivfe ^!^  

After Fury Over 2010 Peace Prize, China Embraces Nobel Selection

http://www.nytimes.com/2012/10/12/books/nobel-literature-prize.html?pagewanted=all&_r=0

His pen name "Mo Yan" (Chinese: 莫言) — meaning "don't speak" in Chinese.  quoted from http://en.wikipedia.org/wiki/Mo_Yan

great online keyboard

Burmese keyboard
http://www.lexilogos.com/keyboard/burmese.htm 
Chinese keyboard
http://www.lexilogos.com/clavier/zhongwen.htm

Fifty Shades of Grey

Bible & Sex are still best-selling books in the United States.  Here 1 of them.

Some said readers should learn "appearances can be deceiving" from Christian Grey's character.

中国古诗词(Chinese Poems)

http://www.chinese-poems.com/index.html

"The Tell-Tale Heart" by Edgar Allan Poe Audio book

So great!!!  "The Tell-Tale Heart" by Edgar Allan Poe Audio book is available at loudlit.org.

In this story, there is an old, male victim, but the narrator’s gender is never mentioned. A nameless person explains that he is and was extremely nervous, but is not and was not insane. Rather, the narrator has a "disease" which makes all his senses, especially his hearing, very sensitive. The narrator of "The Tell-Tale Heart" is generally assumed to be male. Poe did not make the gender absolute. Poe’s interest is less in external forms of power than in the power that the mind can hold over an individual. The narrator’s guilt make it inevitable that he will give himself away to the police for his horrible crime.

http://www.loudlit.org/audio/heart/pages/01_02_heart.htm
Thanks to http://www.loudlit.org/

About LoudLit.org

LoudLit.org is committed to delivering public domain literature paired with high quality audio performances. We pair together great literature and accompanying audio.

Putting the text and audio together, readers can learn spelling, punctuation and paragraph structure by listening and reading masterpieces of the written word. Read and listen via your web browser or on your mp3 player. Regardless of how you enjoy the audiobooks (audio books), they are free.

LOVE FOOD LOVE TRAVEL :)

Get this ebook http://amzn.to/gGyD0M

Compilation-of-Stories-ebook Link is available now

For good cause, Please get an ebook copy at http://www.amazon.com/dp/B004HO5HVC (cost to you only $2.99). 

By supporting my work, you are also helping an orphan.

Thank you.

Best of luck to all for 2011.

while surfing the www found a great Myanmar novels ebook site to share

http://shweone.wordpress.com/