ကိေလသာကို သတ္ျခင္းသည္ကား မဂ္၊

မဂ္ဆိုသည္မွာ သူ႕ဆိုင္ရာ ကိေလသာကို သတ္ျဖတ္ခ်လိုက္ျခင္း၊ ဖိုလ္ဆိုသည္မွာ ရန္ကင္းသျဖင့္ ေအးခ်မ္းျခင္း၊ သို႕ေၾကာင့္ မဂ္ႏွင့္ဖိုလ္ ထိုႏွစ္ခင္းတို႕သည္ အေၾကာင္းခံႏွင့္ အက်ဳိးဆက္ ခြဲဖ်က္မရစေကာင္းေသာ အတြဲမ်ားသာ ျဖစ္ၾကေလရာ … မဂ္အစစ္ဟုတ္မဟုတ္ မည္သူ႕ကိုမွ် ေမးၾကည့္စရာ မလိုၿပီ။ အတုအစစ္ ခြဲျခားနည္း မည္သူ႕ထံမွလည္း နည္းခံေနစရာ မလိုၿပီ။ မဂ္မသိ ဖိုလ္ႏွင့္ညိွစကားပမာ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈသိေသာ အသိ၏ေနာက္၌ အၿငိမ္းဓာတ္ အေအးဓာတ္ႀကီး လိုက္မလိုက္ျဖင့္ ခ်ိန္ကိုက္သိႏိုင္သည္။ ကိုယ့္အတြင္းရိွကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ထိုးထြင္းသိျဖင့္ သိႏိုင္ေသာ ကိန္းေသနည္းပင္တည္း။ ထိုမဂ္အေၾကာင္းခံ၏ ဖိုလ္အက်ဳိးေပး အေအးသည္ သခၤါရုေပကၡာရိွသမာဓိပႆဒၶိေအးမ်ားထက္ အဆမ်ားစြာ သာလြန္သည္ကိုလည္း သတိျပဳေလဦး။ သို႕မဟုတ္ ေဆာင္းေအးႏွင့္ ေဆာင္းေရေသာက္ေအး ႏွစ္တြဲခြဲသိၾကည့္လိုက္ပါ…။ ခရီးသြားႏွင့္ စမ္းေရႏွင့္ ထိုဖိုလ္အရသာ၏ ေအးျမပံုကို ခံစားလိုက္ရေသာ ေယာဂီ၌ကား … ေႏြေခါင္ေခါင္ တလင္းေျပာင္ေျပာင္ ေနပူက်ဲက်ဲထဲ၀ယ္ ခရီးခဲတရၾကမ္းႏွင္လ်က္က ရန္သူ႕လက္မွ ရုန္းထြက္လာခဲ့ရေလသူတစ္ေယာက္ရန္သူႏွင့္လည္းေ၀း ေတာအုပ္စမ္းေရအိုင္ေဘးလည္းအေရာက္ တစ္ဖန္ စမ္းေခ်ာင္း၏အစပ္ စမ္းေရႏွင့္မျပတ္ျဖစ္ေနေသာ ရြံ႕ႏြံဖတ္ဖတ္ ေတြ႕ေလရာ က။ ရန္သူ၏ ႏိွပ္စက္ခံထားရမႈေၾကာင့္ ႏြမ္းနယ္ျခင္း၊ ခ။ ခရီးခဲလမ္းၾကမ္း၏ ညွင္းပန္းခံရမႈေၾကာင့္ ပင္ပန္းျခင္း၊ ဂ။ ေနပူေလပူဒဏ္ အဖန္ဖန္ခံထားရမႈေၾကာင့္ ညိွဳးႏြမ္းျခင္း၊ ထိုဒဏ္တို႕ကို ေျပေပ်ာက္လိုမႈအား ႀကီးလာရကား ထိုစမ္းႏြံေပၚသို႕လည္း စိတ္ခ်လက္ခ် ပစ္လွဲထိုင္ခ် စမ္းေရေအးေအးေလးကိုလည္း ေသာက္ခ်လိုက္သည္ပမာ … သည့္အတူသာလွ်င္ ကိေလသာ၏ ဒဏ္၊ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္တို႕၏ဒဏ္၊ အတြင္းဓာတ္အခ်င္းခ်င္း အာရံုႏွင့္ အၾကည္ဓာတ္အခ်င္းခ်င္း စစ္ခင္းၾကရာမွျဖစ္ေသာဒဏ္ … ထိုဒဏ္ဤဒဏ္မ်ား အလူးအလဲခံထားရရွာေသာ အသိကေလးသည္လည္း မဂ္၏အဆိုက္ ဖိုလ္အေအးဓာတ္ႀကီးကလည္း လိုက္၍လာေခ်ေသာအခါ အၿငိမ္းဓာတ္ အေအးဓာတ္ႀကီးထဲသို႕ ေျခစံုပစ္၍ ထိုင္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိုအသိစိတ္ႏွင့္ ထိုအေအးဓာတ္ ထပ္မိသြားေသာအခါတြင္ကား … ထိုစိတ္မွတစ္ဆင့္ တစ္ကိုယ္လံုးႀကီးသို႕တိုင္ေအာင္ ငယ္ထိပ္မွေတာက္ေလွ်ာက္ ေအာက္သို႕လည္း စုန္ဆင္းေစေလၿပီ။ ခါးဆစ္ရိုးမွတက္ အထက္ထက္သို႕လည္း ပ်ံ႕ႏွံ႕ေစေလၿပီ။ ထိုသို႕ခံစားေနရစဥ္ .. ခ်ဳပ္ျပတ္မႈကို သိေသာအသိကား တစ္စကၠန္႕တစ္ခ်က္စာမွ်သာတည္း၊ အေအးဓာတ္ အၿငိမ္းဓတ္ ခံစားသိအသိကား ႏွစ္စကၠန္႕ သံုးစကၠန္႕မွ်အထိတည္း၊ ထိုတြင္ ၁။ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈကား နိေရာဓ သို႕မဟုတ္ နိဗၺာန္တည္း၊ ၂။ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈအေပၚ သိျခင္းကား မဂ္ဉာဏ္တည္း၊ ၃။ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈ၏ အၿငိမ္းဓာတ္ကို ခံစားေနျခင္းကား ဖိုလ္ဉာဏ္တည္း။ စိတ္မည္းမျပဴ အျဖဴခ်ည္းသက္သက္ျဖစ္ရကား အျဖဴစင္ဆံုး အေတာက္ပဆံုး၊ ညစ္ေၾကးမတင္ ပကတိျဖဴစင္လ်က္ရိွေသးေသာ တြင္းထြက္ေရႊ၊ တြင္းထြက္ေငြသားမ်ားပမာသာ။ သို႕မဟုတ္ ပန္းထိမ္ဆရာသည္ ေရႊမွ အညစ္အေၾကးမ်ားကို သန္႕စင္ကာ လက္ရာေျမာက္စြာ ရတနာအျဖစ္ ထုလုပ္ၿပီး မွန္လံုခန္းႀကီးထဲ ထည့္ျပထားသည့္ပမာတည္း။ ညစ္ေၾကးမတင္ ပကတိစင္ၾကယ္ေနေသာ ႏွလံုးသာအၾကားမွ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ထို စိတ္တန္ခိုး စိတ္သတၱိမ်ား၏ အေရာင္ကား ဘယ္အရာႏွင့္မွ် ႏိႈင္းယွဥ္၍ မရစေကာင္းၿပီ။ အသစ္တည္ၿပီးစ တိုက္အိမ္ တိုက္ခန္းေလးတစ္ခု ထိုဖိုလ္စိတ္မ်ား ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ စိတ္သည္ မိမိရႈလက္စ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္ကိုသာ ေကာက္ကိုင္ရေတာ့၏ ။ ထိုသို႕သာ ေကာက္ကိုင္လိုက္ရေသာ္လည္း ဖိုလ္ေဇာက်ရာရိွ ေစတနာ၏ ေစ့ေဆာ္အားသည္ အလြန္ အင္အားႀကီးမားသည္ကတစ္ေၾကာင္း မည္သည့္ကမၻာ မည္သည့္သံသရာ မည္သည့္ဘ၀မွာမွ မရဖူး၊ မေတြ႕ဖူးခဲ့ေသာ အေတြ႕အထိႀကီး ျဖစ္ေနသည္က တစ္ေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ စိတ္သည္ ဖိုလ္ေဇာက်ရာ အတိတ္အာရံုဆီသို႕သာ ေျပးသြားေခ်ေတာ့သည္။ ဖိုလ္စိတ္က်စဥ္တုန္းက ခံစားခဲ့ရပံုမ်ားကိုသာ တသသ သတိရေနေခ်ေတာ့သည္။ ၄င္းကိုကား ပစၥ၀ကၡဏဉာဏ္ဟူ၍ ေခၚဆိုရေခ်၏ ။ သို႕မဟုတ္ ရၿပီးဖိုလ္ခ်မ္းသာကို ျပန္လည္ခံစာေနပါသည္ဟုူ၏ ။ ၄င္းပုဂၢဳိလ္ကို ဖလသမာပတ္ ၀င္စားေနေသာသူဟူ၍ ေခၚဆိုရပါ၏ ။ စိ္တ္ျဖဴစင္မႈျဖင့္ ထိုသို႕ခံစားေနစဥ္ … စိတ္သည္ ေတြးစိတ္လည္းမသြင္း ေျပးစိတ္လည္း မပင္းဘဲ အလြန္ရွင္းလင္းေသာအျမင္ျဖင့္ အထူးၾကည္လင္လ်က္က တည္၏။ ေဆာက္ၿပီးစ တိုက္သစ္တစ္ခု၏ အတြင္းခန္းထဲ၀ယ္ တစ္ေယာက္ထီးတည္း ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္စြာ ထိုင္ေနရသည့္ပမာ အရႈပ္အေထြး ကင္းရွင္းစြာ ပကတိအသိ ပကတိအၾကည့္ျဖင့္ အျမင္ၾကည္လ်က္ပင္ ရိွေခ်၏ ။ ထို ဖိုလ္ခ်မ္းသာ ခံစားရမႈကား အာရံုေပၚတိုင္းလည္း ျဖစ္ပြားေနတတ္လွ၏ ။ ကိုယ္၀င္ခ်င္သလို၀င္၍ရေသာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ကဲ့သို႕ပင္ျဖစ္၏ ။ ဖိုလ္ေဇာက်စဥ္ အားႀကီးမႈစိတ္စဥ္သို႕လိုက္၍ အခ်ဳိ႕ကား ရႈပြားေနက် ျဖစ္ပ်က္ ရႈလ်က္ကပင္ ဖိုလ္ေဇာဆီသို႕ ထိုး၀င္ေျပး၏ ။ အခ်ဳိ႕ကား ဖလသမာပတ္ ၀င္စားလိုခ်ိန္ အာရံုျပဳသည္ႏွင့္ အဆင့္ဆင့္ ကူး၀င္၏ ။ ရၿပီး ဖိုလ္ခ်မ္းသာကိုခ်ည္း ထိုသို႕ တရစ္၀ဲ၀ဲခံစားေနျခင္းသည္ကား ေရွ႕ခရီးဆက္ တစ္ေကြ႕ထြက္ရန္၏ အဟန္႕အတားဆိုသည္ကိုလည္း သတိ ရိွပါေလ။ ရၿပီး ဖိုလ္ခ်မ္းသာကိုခ်ည္း ထိုသို႕ အလယ္ကြက္ကြက္ အေတြ႕ဖက္ေနျခင္းသည္ကား ေရာင္းရာ၀ယ္ရာတို႕မွ အျမတ္ထြက္လာေသာေငြကို အခါခါထုတ္ ေရတြက္ေနပံုမ်ဳိး ဆိုသည္ကိုလည္း သတိရိွပါေလ။ အသစ္လာလွ်င္ အေဟာင္းကြာရန္ႀကိဳးစားပါ အကယ္လို႕ သင္သည္ ေရွ႕ခရီးအထြက္ ဆက္ခ်င္ခဲ့ေသာ္ ရၿပီးဖိုလ္ခ်မ္းသာသို႕ စိတ္မေရာက္ေစရန္ အဓိ႒ာန္ျဖင့္ ျဖတ္ေတာက္ခ်အပ္၏ ။ ဤေနရာသည္ ငါ့အတြက္ ေဘးရန္မကင္းေသးၿပီ ။ ၀ိသာခါမ လင္ေတာ္ကိုပုည၏ အသံုးေတာ္ခံဘ၀မွ မထရေသးသည္ကို ေအာက္ေမ့ရာ၏ ။ ၀ိသာခါမ အတြင္းရိွ ရာဂေသြး ေဒါသေသြးတို႕က ကလိခံေနရသည္ကို သတိရိွရာ၏ ။ ေသာတာပန္ အနာထပိဏ္ဘ၀ မယားပုညလကၡဏ၏ လက္မွ မထြက္ေသးသည္ကို အမွတ္ရရာ၏ ။ အနာထပိဏ္၏ဘ၀ မယားကိစၥသားကိစၥ လက္မွမခ်ရေသးသည္ကိုလည္း အမွတ္ရရာ၏ ။ ငါသည္ ေလးဘက္သြားမွလြတ္ေသာ္လည္း ႏွပ္မစင္ေသး၊ ငါသည္ ႏွပ္ပင္စင္ေသာ္မွလည္း သခၤါရ၏ ျပဳျပင္မႈေအာက္က မလြတ္ေျမာက္ေသး။ ဤသို႕ေသာ(သူ႕ဖိုလ္ခ်မ္းသာ၌ အမုန္း၀င္ေစေသာ) ဆင္ျခင္ဉာဏ္တို႕ျဖင့္ ျဖတ္ေတာက္အပ္၏ ။ ျဖတ္ေတာက္တတ္ပါမွလည္း ေရွ႕ခရီးဆက္၍ ရ၏ ။ မိမိရိွ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္သို႕ ယခင္ရႈေနက်အတိုင္း ရႈမွတ္ျခင္းျဖင့္သာ အဆင့္တက္ရပါသည္ကို အားကိုးတတ္ပါမွလည္း ေရွ႕ခရီး ဆက္၍ ရ၏ ။ ထိုသို႕မဟုတ္ပါက မေတြ႕စဖူး အေတြ႕ထူးႀကီး ျဖစ္ေန၍ ၿငိတြယ္ေနသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ကမၻာ့ကမၻာ သာသနာႏွင့္ ၾကံဳတိုင္း ေတာင့္တခဲ့သည္ကို ရေနသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ကာမအရသာထက္ေကာင္းေသာ ဓမၼအရသာ၌ ခံေကာင္း ေကာင္းေနသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ထိုအေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းတို႕ေၾကာင့္ လမ္းေၾကာင္း ထစ္ေငါ့ေနတတ္လွေခ်သည္။ ငါတို႕ေခတ္ တစ္မဂ္မွ တစ္မဂ္သို႕ မကူးဆက္ႏိုင္ျခင္းသည္ ယင္းအေၾကာင္းခံတရားမ်ားေၾကာင့္ဆိုက မမွားတန္ရာၿပီ။ မယားၿငိ သားၿငိကမွ တရားမမိသည္မဟုတ္၊ တရားအၿငိကလည္း တရားမမိသည္ကို သက္ေသထူေနျခင္းတည္း ။ ဤသို႕ ၿငိကပ္ေနျခင္းကပင္ မိမိ၌ ကိေလသာအား ႀကီးလွပါေၾကာင္း ၀န္ခံခ်က္ေပးျခင္း မဟုတ္ေလာ။ ခရီးမဆံုးမီ ခါးေတာင္းက်ဳိက္ မျဖဳတ္ေလႏွင့္ဦး စိတ္ဓာတ္မည္းသူ ျဖဴလိုမူ တူရႈခရီးဆက္ ၊ ဤသို႕ ဆိုအပ္ခဲ့ၿပီးေသာ အစီရင္ျဖင့္ပင္ သစိတၱ ပရိေယာဒါပနံအရ စိတ္ဓာတ္ျဖဴစင္ပံု အျခင္းအရာ ရိပ္မိႏိုင္ေလာက္ရာ၏ ။ ထို႕ထက္ဆက္၍ ျဖဴစင္လိုပါေသာ္ကား… တစ္မဂ္မွတစ္မဂ္သို႕ တက္၍တက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တစ္ဖိုလ္မွတစ္ဖိုလ္သို႕ ထြက္၍ထြက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျဖဴစင္သည္ထက္ ျဖဴစင္စြာ ႀကိဳးစားၾကကုန္ရာ၏ ။ တစ္မဂ္မွ တစ္မဂ္သို႕ တက္ၾကရာတြင္ သင့္မွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္လွ်င္ အမည္း တစ္စက္တစ္စက္ေပ်ာက္ အျဖဴတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေတာက္ေစ၏ ။ မဂ္က် ဖိုလ္၀င္ အရိယာဇာတ္၀င္ၿပီး သူတစ္ဦး၏ လက္၀ယ္ရိွ ရႈမွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္ဟူေသာ မဂၢအရာသည္ ေငြစင္တစ္မတ္ပမာ ေၾကးစြာ၏။ အစစြာေသာ ၀ိပႆနာရွင္လက္၀ယ္ရိွ မွတ္အားကဲ့သို႕ ငါးျပားတစ္ေစ့ မဟုတ္ေတာ့ၿပီ။ တစ္မဂ္တစ္မဂ္သို႕ ခရီးေပါက္သြားလွ်င္ကား အျဖဴတစ္ခ်က္အေတာက္ အမည္းလည္း တစ္ကြက္ အသက္ေပ်ာက္ေစ၏။ မဂ္က်ဖိုလ္၀င္စဥ္ရိွ အရိယာဇာတ္သားတစ္ဦး၏ ရႈမွတ္ခ်က္ဟူေသာ မဂ္အရာသည္ကား ေငြစင္တစ္က်ပ္ပမာ ေၾကးစြာ၏။ မဂၢင္အရာရိွမွတ္အားကဲ့သို႕ မတ္ေစ့တစ္ေစ့ မဟုတ္ေတာ့ၿပီး။ က။ အစစြာေသာ ၀ိပႆနာရွင္၏ မွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္သည္ မဂၢင္အရာ၀င္ရာ၏ အေျခခံမွ်သာဆိုသည္ကို သတိရိွရာ၏ ။ ခ။ အရိယာဇာတ္သား၏ မွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္သည္ မဂ္၀င္ရာ၏ မဂၢင္အရာဆိုသည္ကို သတိရိွရာ၏ ။ ဂ။ မဂ္က်ဆဲကာလ၏ မွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္သည္ကား ေရွ႕မဂ္သြားရာ ဖ၀ါး ေနာက္မဂ္ အထပ္ထားေသာမဂ္အရာ၏ မဂ္ဆိုသည္ကို သတိရိွရာ၏ ။ ထိုသို႕ ေပ်ာက္ေသာ အစက္အကြက္တို႕ ကုန္ခန္းေသာ္ ေပါက္ေသာအျဖဴ ခ်က္တို႕ခ်ည္း အာရံုတိုင္း၏ ေနရာအျပည့္လင္းမည္ကိုလည္း တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္အပ္၏ ။ သစိတၱပရိေယာဒါပနံ၏ စိတ္အျဖဴစင္ဆံုးကာလသည္ အရဟတၱမဂ္ျဖင့္ ကိေလသာအားလံုးကို အၾကြင္းမဲ့ လက္က်န္မရိွ ပယ္ဖက္ၿပီးေသာ အရိယာအရွင္သခင္ႀကီးမ်ား၏ အရိုက္အရာခံခ်ိန္ကာလပင္တည္း။ ထိုအခ်ိန္မ်ဳိးႏွင့္ ထိုအခ်ိန္မ်ဳိး၏ ေနာက္ပိုင္းရိွ စိတ္ေတာ္မ်ားသည္ အသိရိွေနသည့္အေလ်ာက္ မသိမရိွၿပီ ။ မသိမရိွေတာ့သည့္အေလ်ာက္ အသိရိွေနၿပီ ။ သို႕ေၾကာင့္ မသိရာမွျဖစ္ေသာ ပူပန္ေနာက္က်ဳျခင္း ဥဒၶစၥ ကုကၠစၥမ်ား မလာၿပီ။ မသိရာမွျဖစ္ေသာ ျမတ္ႏိုးတက္ၾကြ မာန္ထျခင္းမာန ကင္းပၿပီ။ မသိရာမွျဖစ္ေသာ စိတ္မခန္႕ ကိုယ္မၾကံ႕မႈ ထိနမိဒၶမ်ားလည္း ဖယ္ရွားသြားၿပီ။ ခ်စ္မုန္းႏွစ္ပါး ငါစြဲမ်ားႏွင့္ က်န္အယုတ္တရားမ်ား ယခင္ကပင္ ေရွာင္ရွားသြားၿပီ ။ ထိုစိတ္မ်ဳိးမွမျဖဴ မည္သည့္စိတ္ ျဖဴမည္နည္း။ သို႕ပါေသာေၾကာင့္ သစိတၱပရိေယာဒါပနံဟူ၍ ဘုရားရွင္တိုင္း၏ အဆံုးအမကို လိုက္နာလိုၾကပါကုန္ေသာ အရိယာေလာင္းလ်ာ သူေတာ္စြာတို႕သည္ ထို အရဟတၱဖိုလ္သို႕အေရာက္ ခရီးေပါက္ေအာင္ ေတာက္ေလွ်ာက္သြားၾကပါေလကုန္ … ေရႊေက်ာင္းကုန္းဆရာေတာ္(မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္) ၀န၀ါသီေဉယ်ဓမၼသာမိေထရ္ ၏ ဓေမၼာ၀ါဒကထာ မွ ေကာက္ႏႈတ္ပူေဇာ္ပါသည္။ http://348dhamma.blogspot.com/2012/12/blog-post_31.html?m=1

အံ့ဖြယ္ရွစ္ျဖာ သာသနာ

သာသနာ့အံ့ဖြယ္(၈)ျဖာ အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္) {B.A-Eng, M.A-Sri Lanka} မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊ ကုိလံဘုိျမဳိ့၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊ (14/04/2013) “အံ့ဖြယ္ရွစ္ျဖာ သာသနာ”ကဗ်ာကို တင္ျပလိုက္ရပါသည္၊၊ “အစဥ္နက္၀ွန္း၊ ကမ္းကိုမလြန္၊ ရြံဖြယ္ဆယ္ပစ္၊ တစ္မည္ျဖစ္ျခင္း၊ မယြင္းမတုိး၊ ဆယ္မ်ဳိးရတနာ၊ ရသာဆားတူ၊ ၾကီးသူေနရာ၊ အံ့ရွစ္ျဖာတည္း၊၊” “အစဥ္နက္၀ွန္း” သာသနာေတာ္သည္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ၊ မဂ္၊ ဖုိလ္၊ နိဗၺာန္ဟူ၍ အစဥ္အတုိင္းက်င့္စဥ္ႏွင့္၊ ပန္းတုိင္ မ်ားသည္အစဥ္အတုိင္း ထူးျခားနက္နဲပါသည္၊၊ “ကမ္းကိုမလြန္” သာသနာေတာ္တြင္ လူသားမ်ားအတြက္ က်င့္၀တ္စည္းကမ္းမ်ား၊ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ က်င့္၀တ္ စည္းကမ္းမ်ားဟူ၍ မ်ားစြာပင္တိက်စြာတည္ရွိပါသည္၊၊ သာသနာေတာ္အတြင္းတြင္ လူႏွင့္သံဃာတုိ႔သည္ က်င့္၀တ္မ်ားကိုေဖာက္ျဖက္ျခင္း မျပဳရပါ၊၊ “ရြံဖြယ္ဆယ္ျပစ္” အကယ္၍ သာသနာေတာ္အတြင္းမွ လူတစ္ေယာက္၊ သုိ႔မဟုတ္-ရဟန္းသံဃာတစ္ပါးသည္ ဗုဒၶရွင္ ေတာ္ခ်မွတ္ထားသည့္ က်င့္၀တ္စည္းကမ္းကို ေဖာက္ဖ်က္ခဲ့သည္ရွိေသာ္ ဗုဒၶဘာသာကုိယ္က်င့္တရား ပ်က္ယြင္းသူအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရပါသည္၊၊ ထုိသူမ်ဳိးကုိ “ရြံမုန္းဖြယ္ေကာင္းသူ”ဟု သတ္မွတ္ပါသည္၊၊ မတင့္တယ္သည့္ စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္သူ သည္ တစ္နည္းနည္းျဖင့္သာသနာမွ အေ၀းသို႔လြင့္စင္ရပါေတာ့သည္၊၊ ဆုိလုိသည္မွာ စည္းပ်က္သူတုိ႔ သြားရေလ့ရွိသည့္ လက္ရွိဘ၀ဆင္းရဲေဘးႏွင့္၊ သံသရာဘ၀အပါယ္ေဘးမ်ားသုိ႔ လြင့္စင္က်ေရာက္ ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္၊၊ “တစ္မည္ျဖစ္ျခင္း” ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္အတြင္းသုိ႔ မ်ဳိးႏြယ္အမ်ဳိးမ်ိဳးမွလူတုိ႔သည္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္လာ ေလ့ရွိၾကေသာ္လည္း၊ သာသနာေတာ္အတြင္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ “သက်ပုတၱ=ဘုရားရွင္၏သား ေတာ္/သမီးေတာ္”ဟူ၍သာလ်င္ နာမည္တစ္မ်ဳိးတည္းသာ ခံယူၾကရပါသည္၊၊ “မယြင္း၊ မတုိး” နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းသူမ်ားစြာ ေရာက္ရွိၾကသျဖင့္၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာတြင္ ေနရာ ျပည့္သြားျခင္းႏွင့္၊ လူတုိ႔ကုိယ္က်င့္တရား ေဖာက္ဖ်က္ၾကသျဖင့္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ေရာက္ႏုိင္သူနည္းပါးျပီး၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာတြင္ ေျခာက္ကပ္ေနျခင္းဟူ၍ မရွိပါ၊၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသည္ အျမဲသာယာစုိေျပ ေနျပီး၊ ေအးခ်မ္းေနသည့္ခ်မ္းသာအစစ္တည္ရွိရာ ျဖစ္ေနပါသည္၊၊ “ဆယ္မ်ဳိးရတနာ” ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္ျမတ္ၾကီးတြင္ မဂ္ေလးပါး၊ ဖုိလ္ေလးပါး၊ နိဗၺာန္၊ ပရိယတ္ဟူေသာ ရတနာဆယ္မ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ေနပါသည္၊၊ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္သူမ်ားအားလုံးကို ရတနာဆယ္မ်ဳိးတုိ႔ ျဖင့္ လူခ်မ္းသာမ်ားအဆင့္သို႔ ေရာက္ရွိေစပါသည္၊၊ “ရသာ ဆားတူ” ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္ျမတ္တြင္ ပန္းတုိင္တစ္ခုတည္းသာ ရွိပါသည္၊၊ လြတ္ျငိမ္းသည့္ ခ်မ္းသာျဖစ္ပါသည္၊၊ ခ်မ္းသာအမ်ဳိးမ်ဳိးတြင္ အစစ္မွန္ဆုံးေသာ ခ်မ္းသာစစ္ျဖစ္ပါသည္၊၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ ခံစားရသည့္ေနာက္ဆုံးအရသာသည္ “လြတ္ေျမာက္မႈအရသာ”တစ္ခုတည္းသာ ျဖစ္ပါသည္၊၊ “ၾကီးသူေနရာ” ျမတ္စြာဘုရားရွင္ တည္ေထာင္ေတာ္မူသည့္ သာသနာေတာ္သည္ အမ်ဳိးယုတ္ညံ့သူတုိ႔ ေနခြင့္ရွိသည့္ေနရာ မဟုတ္ပါေပ၊၊ ဘုန္းကံျမင့္သူတုိ႔သာ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ခြင့္ရသည့္ သာသနာေတာ္ျဖစ္ပါသည္၊၊ ဗုဒၶဘာသာကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေနသူမ်ားသည္ ပါရမီရွိၾကသည့္ ဘုန္းကံျမင့္မားသူမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္၊၊ http://ko-thitsar.blogspot.com/2013/04/blog-post.html?m=1

ကံအမ်ိဳးမ်ိဳး - အက်ိဳးေပးရာကာလအရ ကံကို ေလးမ်ိဳးခြဲ

အက်ိဳးေပးရာကာလအရ ကံကို ေလးမ်ိဳးခြဲထားသည္။ (၎တို႔မွာ - ) ယခုဘဝမွာပင္ အက်ိဳးေပးတတ္သည့္ကံ (Kamma that ripens in the same lifetime)။ ေနာင္ဘဝတြင္ အက်ိဳးေပးတတ္သည့္ကံ (Kamma that ripens in the next life) ႏွင့္၊ ဘဝအဆက္ဆက္ အက်ိဳးေပးတတ္သည့္ကံ (Kamma that ripens in successive births) တို႔ျဖစ္သည္။ ဤကံသုံးမ်ိဳးတို႔သည္ အေစ့မွ အေညွာက္ထြက္သကဲ့သို႔ အက်ိဳးေပးရန္ ေသခ်ာသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အေစ့ကေလး အေညွာက္ေပါက္ဖို႔ရာ ေျမဆီလႊာ၊ မိုးစသည္တို႔ကဲ့သို႔ေသာ အျခားေသာ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့မ်ား လိုအပ္ သည္။ အလားတူပင္ ကံ အက်ိဳးေပးရန္ အေျခအေန၊ ပတ္ဝန္းက်င္ စသည္တို႔ကဲ့သို႔ေသာ အကူျဖစ္သည့္ အေၾကာင္းအေထာက္ အပံ့မ်ား လိုအပ္ပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္မူ ဤကဲ့သို႔ေသာ အကူအေထာက္အပံ့ အေၾကာင္းမ်ား လိုအပ္သည့္အတြက္ ကံက မည္သည့္ အက်ိဳးမွ် မေပးသည္လည္း ရွိတတ္ပါေသးသည္။ ဤကဲ့သို႔ေသာ အက်ိဳးမေပးသည့္ကံကို (၄) “အေဟာသိကံ” “အက်ိဳးမေပးသည့္ကံ” ဟု ေခၚပါသည္။ ကိစၥ အလုပ္လုပ္ပုံအားျဖင့္ ကံကို (နည္းတစ္မ်ိဳးျဖင့္) ေလးမ်ိဳးခြဲျပျပန္သည္။ ကံေလးမ်ိဳးသည္ - ၁။ ဇနကကံ (Regenerative Kamma) - ပဋိသေႏၶက်ိဳး (ဘဝအစ)ကို ျဖစ္ေစတတ္ ေပးတတ္ေသာကံ၊ ၂။ ဥပတၳမၻကကံ (Supportive Kamma) - ရွိၿပီးသာကံ၏အက်ိဳေပးမႈ (ဇနကကံႏွင့္ ၎၏ အက်ိဳးေပးမႈ)ကို ေထာက္ပံံ့ ကူညီမႈေပးတတ္၊ တည္တံ့ေစတတ္ေသာကံ၊ ၃။ ဥပပီဠကကံ (Counteractive Kamma) - ျပန္လည္အက်ိဳးေပးတတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးေပးမႈကို အက်ိဳးေပး ခြင့္ မရေအာင္ ဖိႏွိပ္တတ္ ခ်ယ္လွယ္တတ္ေသာ သို႔မဟုတ္ (အက်ိဳးေပးမသန္ေအာင္) ျပဳျပင္တတ္ေသာကံ၊ ၄။ ဥပဃာတကကံ (Destructive Kamma) - ရွိၿပီး (အက်ိဳးေပးၿပီး)ကံ၏ စြမ္းအင္သတၱိမ်ားကို ဖ်က္ဆီးၿပီး မိမိ ကိုယ္တိုင္၏ အက်ိဳးေပးမႈမ်ားျဖင့္ အစားထိုး အကိ်ဳးေပးတတ္ေသာကံ။ (ပဋိသေႏၶ) အက်ိဳးေပးဖို႔ရာ ဦးစားေပးမွႈ (အလွည့္အၾကိမ္) အရ ေနာက္ထပ္ ကံအမ်ိဳးအစား ခြဲထားမႈ ရွိျပန္ေသးသည္။ (၎တို႔မွာ - ) ၁။ ဂရုကကံ (Serious or Weighty Kamma) - ယခုဘဝ သို႔မဟုတ္ ေနာင္(ဒုတိယ) ဘဝတြင္ အက်ိဳးေပးသည့္ကံ။ ဤကံ၏ ေကာင္းျမတ္ေသာဖက္မွ ၾကည့္ေသာ္ (မဟဂၢဳတ္ စ်ာန္တရားသည္ ဂရုကကံ ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ စ်ာန္မဟုတ္ ေသာ ကုသိုလ္ကံမ်ားထက္ အကိ်ဳးေပးျမန္လွေသာေၾကာင့္ပင္။ အဆိုးဖက္တြင္မူ အာနႏၱရိယကံ (ဒုတိယဘဝတြင္ အက်ိဳးေပး ေလ့ရွိေသာကံ) ငါးမ်ိဳးသည္ ကရုကကံ ျဖစ္သည္။ ၎တို႔မွာ အမိ သတ္ျခင္း၊ အဖသတ္ျခင္း၊ ရဟႏၱာကိုသတ္ျခင္း၊ ဘုရား ရွင္ကို ေသြးထြက္ေအာင္ လုပ္ျခင္းႏွင့္ သံဃာ အခ်င္းခ်င္း ကြဲေအာင္ျပဳလုပ္ျခင္းတို႔ျဖစ္ပါသည္။ အာသႏၷကံ (Death-proximate Kamma) ဆိုသည္မွာ ေသခါနီးအခ်ိန္၌ ကိုယ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ စိတ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ ျပဳလုပ္ေသာ ကံျဖစ္သည္။ စိတ္ျဖင့္ျပဳသည္ဟူသည္ မိမိ၏ ေရွးကျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ေကာင္းေသာအလုပ္ မေကာင္းေသာအလုပ္ (ေကာင္းကံ၊ မေကာင္းကံ)မ်ားကို ေတြးမိ သတိယမိျခင္း၊ ေကာင္း မေကာင္းေသာ အေတြး၊ စိတ္မ်ားရွိျခင္းကို ဆိုလိုသည္။ မိမိ၌ ဂရုကကံ မရွိခဲ့ေသာ္ ဤအာသႏၷကံသည္ပင္ ပဋိသေႏၶက်ိဳးကို ေပးပါသည္။ အာစိဏၰကံ(Habitual Kamma) ဆိုတာ မိမိ အျမဲမျပတ္ျပဳလုပ္ေနတဲ့ ကံကို ေခၚတာပါ။ အာသႏၷကံ မရွိရင္ေတာ့ ဒီကံကပဲ အကိ်ဳးဝင္ေပးၿပီး ေနာက္ဘဝကို ဖန္တီးေပးေတာ့တာပဲ။ ကဋတၱာကံ (Reserved Kamma) ဆိုတာ ဦးစားေပး အက်ိဳးေပးမႈကံေတြထဲမွာ ေနာက္ဆုံးကံပါ။ မည္သည့္ သတၱဝါကမွ် ဒီကံကို ေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး။ အက်ိဳးေပးဖို႔ အာစိဏၰကံမရွိဘူးဆိုရင္ ဒီကံက ပဋိသေႏၷက်ိဳးကို (ေနာက္ဘဝကို) ျဖစ္ေစေတာ့ ေပးေတာ့တာပါပဲ။ (ေရွးေရွးဘဝတို႔၌ ျပဳအပ္ၿပီးေသာ ေစတနာႏွင့္ ယခုဘဝတြင္ ဂရုက အာသႏၷ အာစိဏၰအေျခအေနသို႔ မေရာက္ တတ္ဘဲ အမွတ္တမဲ့ သာမန္မွ် ျပဳအပ္ေသာကံမ်ားကို “ကဋတၱာကံ“လို႔ေခၚေၾကာင္း ဆရာေတာ္ အရွင္ ဇနကာဘိဝံသရဲ႕ “သၿဂႋဳဟ္ ဘာသာဋီကာ၊ စာမ်က္ႏွာ ၃၄၃၊ နယူးဘားမားေအာ့(ဖ္)ဆက္ ပိဋကပုံႏွိပ္တိုက္၊ ဧကာဒသမအၾကိမ္” မွာ ရွင္းျပထားပါတယ္လို႔ ဘာသာျပန္သူက ျဖည့္စြက္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္)။ အက်ိဳးေပးတဲ့ေနရာကိုလိုက္ၿပီး ေနာက္တမ်ိဳးတစား ခြဲျခားထားျပန္ေသးတယ္။ အဲဒီကံတို႔ရဲ႕အမည္ေတြကေတာ့ - ၁။ အပါယ္ဘုံမွာ အက်ိဳးေပးတဲ့ အကုသိုလ္ကံ၊ ၂။ ကာမသုဂတိဘုံမွာ အက်ိဳးေပးတဲ့ ကုသိုလ္ကံ၊ ၃။ ရူပဘုံမွာ အက်ိဳးေပးတဲ့ ကုသိုလ္ကံ၊ ၄။ အရူပဘုံမွာ အက်ိဳးေပးတဲ့ ကုသိုလ္ကံ တုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ၁။ အကုသိုလ္ကံတုိ႔သည္ ေလာဘ၊ ေဒါသႏွင့္ ေမာဟတရားေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္။ အကုသိုလ္ကံ ဆယ္မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြ ကေတာ့ - အသက္သတ္ျခင္း၊ ခိုးယူျခင္း၊ မျမတ္ေသာကာမသြားလာျခင္း၊ (ဤသုံးမ်ိဳးသည္ ကာယကံ မည္ပါသည္။)၊ လိမ္ညာျခင္း၊ ဂုံးတိုက္ျခင္း (ေသြးခဲြ ရန္တိုက္ျခင္း)၊ နာခံခက္သည့္ စကားကုိ ေျပာျခင္း၊ အႏွစ္ကင္းမဲ့ ေပါ့ပ်က္ပ်က္စကားမ်ိဳးကို ေျပာျခင္း။ (ဤေလးမ်ိဳးသည္ ဝစီကံေၾကာင့္ ျဖစ္၏။)၊ သူတစ္ပါး စည္းစိမ္ကို လိုခ်င္ရခ်င္မွႈ(အဘိဇၩာ)၊ သူတစ္ပါးကို ေသေက် ပ်က္စီးေစလုိသည့္ ေဒါသၾကမ္း (ဗ်ာပါဒ)ႏွင့္ အျမင္မွား အယူအဆမွား (မိစၦာဒိ႒ိ) (ဤသုံးမ်ိဳး သည္ မေနာကံ)တို႔ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဤဆယ္မ်ိဳးတြင္ - သတ္ျခင္းဆိုသည္မွာ တိရစၦာန္မ်ိဳးစုံ အပါအဝင္ သက္ရွိသတၱဝါကို သတ္ျခင္းကို ဆိုလိုတာပါ။ အဂၤါငါးမ်ိဳးႏွင့္ ျပည့္စုံမွ ဒီကံေျမာက္ (သတ္မႈေျမာက္)တာပါ။ ၎တို႔ကေတာ့ - သတၱဝါျဖစ္ျခင္း၊ သတၱဝါလို႔ သိျခင္း၊ သတ္လို ေသေစလို ေသာ ေစတနာရွိျခင္း၊ အားထုပ္ျခင္း (သတ္ျခင္း)ႏွင့္ သတ္လို႔ေသျခင္း တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အသက္သတ္ျခင္းရဲ႕ မေကာင္းက်ိဳးေတြ ကေတာ့ အသက္တိုျခင္း၊ ေရာဂါမ်ားျခင္း၊ ခ်စ္ရျမတ္ႏိုးရသူႏွင့္ ခြဲခြါရျခင္းေၾကာင့္ အျမဲ ေသာကေရာက္ရျခင္းႏွင့္ အျမဲ ေၾကာက္ ရြံ႕ရျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ခိုးမႈေျမာက္ဖို႔ကေတာ့ အဂၤါငါးမ်ိဳးလုိအပ္ၿပီး အဲဒါေတြကေတာ့ - သူတစ္ပါးပစၥည္းျဖစ္ျခင္း၊ သူတစ္ပါးရဲ႕ ပစၥည္းလို႔ သိျခင္း၊ ခိုးယူလုိစိတ္ရွိျခင္း၊ ခိုးယူျခင္းႏွင့္ ထားတဲ့ေနရာမွ ေရြ႕ျခင္းတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ခုိးျခင္းရဲ့ အက်ိဳးေတြကေတာ့ ဆင္းရဲမြဲေတျခင္း၊ စိတ္ဆင္းရဲရျခင္း၊ လိုတာမရရွိ မျပည့္စုံျခင္း၊ သူတစ္ပါးကို မွီခိုကပ္ရပ္ေနရတတ္ျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ မျမတ္ေသာ ကာမသြားလာျခင္းကံေျမာက္ဖို႔ရာ လိုအပ္တဲ့ အဂၤါေလးရပ္ရွိၿပီး အဲဒီ အဂၤါေတြကေတာ့ တားျမစ္(ေစာင့္ေရွာက္) ထားတဲ့သူျဖစ္ျခင္း၊ သြားလာ (လြန္က်ဴး)ဖို႔ အားထုပ္ျခင္း၊ ရေအာင္ ၾကံစည္လွည့္လည္ ပရိယာယ္ဆင္ျခင္းႏွင့္ ပိုင္ဆိုင္ျခင္းတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မျမတ္ေသာ ကာမသြားလာျခင္းရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးေတြကေတာ့ ရန္သူမ်ားျခင္း၊ ရယူပိုင္ဆိုင္လိုသည့္ ဇနီးကို မရျခင္း၊ မိန္းမျဖစ္ရျခင္းႏွင့္ မိန္းမစိုး (eunuch) ျဖစ္ရျခင္းတို႔ပါပဲ။ မုသာဝါဒကံေျမာက္ဖို႔ရာ လိုအပ္တဲ့ အဂၤါေလးရပ္ကေတာ့ - မဟုတ္မမွန္ျခင္း၊ လိမ္လည္ လွည့္ျဖားလုိစိတ္ရွိျခင္း၊ လိမ္ျခင္းႏွင့္ လိမ္သည့္အတုိင္း သိျခင္း (ယုံျခင္း) တို႔ျဖစ္ၿပီး၊ ဆိုးက်ိဳးေတြကေတာ့ ရုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းစြာ ေျပာဆုိခံရျခင္း၊ သြားပုပ္ေလလြင့္ (အမနာပ) အေျပာခံရျခင္း၊ ယုံၾကည္မႈ မခံရျခင္းႏွင့္ ခံတြင္းနံ႔ နံျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ ဂုံးတိုက္ျခင္း (ေသြးခဲြ ရန္တိုက္ျခင္း) ကံေျမာက္ဖို႔ရာလည္း အဂၤါေလးရပ္ လိုအပ္ၿပီး အဲဒါေတြကေတာ့ ခြဲရမည့္သူမ်ား ရွိျခင္း၊ ေသြးခြဲလိုစိတ္ရွိျခင္း၊ ေသြးခြဲဖို႔လုပ္ျခင္းႏွင့္ ေျပာဆိုခံရသူ (ေသြးခြဲခံရသူ)က သိျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါသည္။ ဤကံ၏ အက်ိဳးကေတာ့ လုံေလာက္ေသာ အေၾကာင္းတစ္စုံတစ္ရာ မရွိပဲ မိတ္ပ်က္ရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ နာခံခက္သည့္ စကားကုိ ေျပာျခင္း (ဆဲေရးတိုင္းထြာျခင္း) ကံေျမာက္ဖို႔ရာ လိုအပ္သည့္ အဂၤါသုံရပ္မွာ - ဆဲေရးတိုင္းထြာ ရမည့္သူ၊ စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ျခင္းႏွင့္ ဆဲေရးတုိင္းထြာသည့္ စကားတို႔ကို ေျပာဆိုျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ ဒီကံရဲ႕ အက်ိဳးေတြကေတာ့ အျပစ္မရွိေသာ္လည္း အမုန္းခံရျခင္းတတ္ျခင္းႏွင့္ အသံဆိုးျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ အက်ိဳးမၿပီး အခ်ီးႏွီးေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္းကံေျမာက္ရန္ အခ်က္ႏွစ္ရပ္လိုအပ္ၿပီး ၎တို႔ကေတာ့ အႏွစ္ကင္းမဲ့ေပါ့ပ်က္ပ်က္ စကားမ်ိဳးကို ေျပာလိုစိတ္ရွိျခင္းႏွင့္ ေျပာဆိုျခင္းတို႔ျဖစ္သည္။ အႏွစ္ကင္းမဲ့ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ စကားမ်ိဳးကို ေျပာျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးေတြ ကေတာ့ ခႏၶာကိုယ္အဂၤါၾကီးငယ္တို႔ မညီမညြတ္ရွိျခင္းႏွင့္ မိမိေျပာစကားကို လက္မခံျခင္းတို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူတစ္ပါးစည္းစိမ္ကို လိုခ်င္ရခ်င္မႈ (အဘိဇၩာ) ကံေျမာက္ဖို႔ရာ လိုအပ္သည့္ အဂၤါႏွစ္ရပ္မွာ - သူတစ္ပါး စည္းစိမ္ဥစၥာျဖစ္ျခင္း ႏွင့္ “ဒါ ငါ့ဥစၥာျဖစ္လွ်င္ ေကာင္းမွာပဲ” လို႔ေျပာလ်က္ ရလိုစိတ္ျပင္းျပျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ အက်ိဳးတရားကေတာ့ မိမိဆႏၵ မျပည့္ဝ ရျခင္းပင္။ သူတစ္ပါးကို ေသေက် ပ်က္စီးေစလုိမႈ ၾကမ္းတမ္းေသာ ေဒါသ (ဗ်ာပါဒ) ကံေျမာက္ဖို႔ရာ အဂၤါႏွစ္ရပ္ လိုအပ္ၿပီး ယင္းအဂၤါ ႏွစ္ရပ္မွာ - အျခားေသာလူ၊ သတၱဝါျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ထိခိုက္နစ္နာ ပ်က္စီးေစလိုျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ အက်ိဳးေတြကေတာ့ အၾကည္း တန္ျခင္း၊ အနာေရာဂါမ်ားျခင္းႏွင့္ မုန္းစရာေကာင္းတဲ့ သဘာဝရွိျခင္းတို႔ပါပဲ။ အျမင္မွား အယူအဆမွားျခင္း (မိစၦာဒိ႒ိ)ဆိုတာ တရားသေဘာေတြကို ယထာဘူတက်က် (အရွိ အရွိအတုိင္း) မျမင္ႏိုင္ နားမလည္ႏိုင္ပဲ (မွားယြင္းေဖာက္ျပန္ မမွန္မကန္) ျမင္မႈကို ဆိုလိုတာပါပဲ။ ဒီကံေျမာက္ဖို႔ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ လိုအပ္ပါတယ္။ ယင္းတို႔မွာ ေဖာက္ျပန္မွားယြင္းစြာ ရွဳျမင္ျခင္းႏွင့္ ထိုအျမင္အတိုင္း သိျမင္နားလည္ျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကံရဲ႕ အက်ိဳးေတြ ကေတာ့ကား အရင္းခံတြယ္တာမႈ အားၾကီးျခင္း၊ ဉာဏ္ပညာကင္းျခင္း၊ ဉာဏ္ထိုင္းျခင္း၊ နာတာရွည္ေရာဂါမ်ား ခံစားရျခင္းႏွင့္ ကဲ့ရဲ႕ဖြယ္ရာ အေတြးအေခၚ အယူအဆမ်ားရွိျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ (Expositor, I, P. 128) ကာမာဝစရဘုံမွာ အက်ိဳးေပးတတ္တဲ့ ကုသိုလ္ကံေတြကေတာ့ ဆယ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ အဲဒီ ကုသိုလ္ကံေတြကေတာ့ - စြန္႔ၾကဲ ေပးကမ္း လွဴဒါန္းျခင္း (ဒါန)၊ ကိုယ္ ႏႈတ္တို႔ကို ေကာင္းစြာ ေစာင့္ထိန္းမွဳ (သီလ)၊ ကမၼ႒ာန္း ပြားမ်ားမႈ (ဘာဝနာ)၊ ရိုေသ ေလးစားမႈ (အပစာယန)၊ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးမႈ (ေဝယ်ာေဝစၥ)၊ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈကို အမွ်ေပးေဝမႈ (ပတၱိဒါန)၊ အျခား ေသာသူမ်ား၏ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာျဖစ္မႈ (ပတၱာ-ႏုေမာဒန)၊ တရားေတာ္ကို နာယူျခင္း (ဓမၼသဝန)၊ တရားေဟာျခင္း (ဓမၼေဒသနာ) ႏွင့္ အယူမွန္ကို ျပဳျခင္း (ဒိ႒ိဇုကမၼ)တို႔ျဖစ္သည္။ စြန္႔ၾကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္း (ဒါန)က ဥစၥာဓန ေပါမ်ားေစတတ္သည္။ သီလက ကာမဘုံတြင္ ျမင့္ျမတ္ေသာ အမ်ိဳး၌ ေမြးဖြား ေစတတ္သည္။ ဘာဝနာက ရူပဘုံ အရူပဘုံတို႔သို႔ ေရာက္ေစတတ္ၿပီး အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ (Higher Knowledge)ႏွင့္ လြတ္ေျမာက္မႈကို ရရန္ အေထာက္အကူေပးသည္။ ရိုေသေလးစားမႈ (အပစာယန)သည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မိဘမ်ိဳးရိုးတြင္ ေမြးဖြားရျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္ၿပီး ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးမႈ (ေဝယ်ာေဝစၥ)က အေျခြအရံမ်ားျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို အမွ်ေပးေဝမႈ (ပတၱိဒါန)က မိမိကို အနာဂတ္ဘဝမွာ ေပါေပါမ်ားမ်ား ေပးလွဴႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေစတတ္ပါတယ္။ အျခားေသာသူမ်ား၏ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို ဝမ္း ေျမာက္ ဝမ္းသာျဖစ္မႈ(ပတၱာႏုေမာဒန)ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့ ေမြးေမြး ေပ်ာ္ရႊင္ရမႈကို အက်ိဳးျပဳေပးပါတယ္။ ဓမၼသဝန ႏွင့္ ဓမၼေဒသနာ (တရားနာမႈ၊ တရားေဟာမႈ) တို႔ကေတာ့ ဉာဏ္ ပညာၾကီးမားမႈကို ျဖစ္ေစပါသည္။ ၃။ ရူပဘုံမွာ အက်ိဳးေပးတဲ့ ကုသိုလ္ကံက ငါးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ အဲဒီကံေတြဟာ စိတ္ႏွင့္သာဆိုင္ၿပီး ဘာဝနာပြားမ်ားမႈ အလုပ္ႏွင့္ လုပ္ရတာပါ။ ငါးမ်ိဳးကေတာ့ - (က) ဝိတက္၊ ဝိစာရ၊ ပီတိ၊ သုခ၊ ဧကဂၢတာ ဆိုတဲ့ အဂၤါငါးပါးရွိေသာ ပဌမစ်ာန္။ (ခ) ဝိစာရ၊ ပီတိ၊ သုခ၊ ဧကဂၢတာ ဆိုတဲ့ အဂၤါငါးပါးႏွင့္ အတူျဖစ္ေသာ ဒုတိယစ်ာန္။ (ဂ) ပီတိ၊ သုခ၊ ဧကဂၢတာ ဆိုတဲ့ အဂၤါငါးပါးႏွင့္ အတူျဖစ္ေသာ တတိယစ်ာန္။ (ဃ) သုခ၊ ဧကဂၢတာ ဆိုတဲ့ အဂၤါငါးပါးႏွင့္ အတူျဖစ္ေသာ စတုတၳစ်ာန္။ (င) ဥေပကၡာ၊ ဧကဂၢတာ ဆိုတဲ့ အဂၤါငါးပါးႏွင့္ အတူျဖစ္ေသာ ပဉၥမစ်ာန္ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ၄။ အရူပဘုံမွာ အက်ိဳးေပးတဲ့ ကုသိုလ္ကံက ေလးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ အဲဒီကံေတြဟာလည္း စိတ္ႏွင့္သာဆိုင္ၿပီး ဘာဝနာပြားမ်ားမႈ အလုပ္ႏွင့္ လုပ္ရတာပါ။ ငါးမ်ိဳးကေတာ့ - (က) အာကာသာနဉၥာယတနကုသိုလ္စိတ္၊ (ခ) ဝိညာနဉၥာယတနကုသိုလ္စိတ္၊ (ဂ) အာကိဉၥညာယတနကုသိုလ္စိတ္ (ဃ) ေနဝသညာ နာသညာယတနကုသိုလ္စိတ္ တုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာျပန္သူ၏ အမွာ။ (ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးေသ႒ိလ၏ Essential Themes of Buddhist Lectures စာအုပ္မွ Classification of Kamma ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။ ဤကံမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ားကား မ်ားလွ၏။ ဆရာေတာ္ၾကီးကား အခ်ိန္အကန္႔အသတ္အတြင္းမွ ေဟာေျပာရျခင္းေၾကာင့္ တစ္ေၾကာင္း၊ သာမန္ ပရိတ္သတ္ကို ေဟာေျပာရ ျခင္းေၾကာင့္ တစ္ေၾကာင္း ဤမွ်ေလာက္သာ ေဟာေျပာခဲ့ျခင္း ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ အေသးစိတ္ သိလိုသူမ်ား ဆရာေတာ္ၾကီး အရွင္ဇနကာဘိဝံသ၏ “သၿဂႋဳဟ္ဘာသာဋီကာ“၊ ဧကာဒသမအၾကိမ္၊ စာ၊ ၃၃၃ - ၄၁၀ ကို ဖတ္ရွဳၾကပါရန္)။ ဘုန္းဉာဏ္ Sitiawan, Malaysia (၁၄၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀၊ တနဂၤေႏြ၊ တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးေန႔)

၂၄ပစၥည္း ျမန္မာလို အက်ယ္

၂၄ပစၥည္း ျမန္မာလို အက်ယ္ ေဟတုပစၥေယာ = ဟိတ္ေျခာက္ပါးျဖစ္၍ ပစၥယုပၸန္တရားတို႔အား အျမစ္သဖြယ္ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ေရေသာက္ျမစ္လွ်င္၊ ယင္းသစ္ပင္ကို၊ စည္ပင္ေစမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ၊ ေဟတုပစၥည္းေခၚ) အာရမၼဏပစၥေယာ = အာ႐ံုေျခာက္ပါးျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ေတာင္ေဝွးႀကိဳးတန္း၊ သူမစြမ္းကုိ၊ မပန္းေစရေစ၊ ထိုင္ထေစမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳျပန္၊ အာရမၼဏေခၚ) အဓိပတၱိပစၥေယာ = အႀကီးအမွဴးျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (စၾကာမင္းရွင္၊ အုပ္စိုးသြင္သို႔၊ ၿပိဳင္ရွင္မရိွ၊ စိုးအုပ္ဘိ၊ အဓိပတိေခၚ) အနႏၲရပစၥေယာ = အျခားမဲ့ (တဆက္တည္း အၾကားမရိွ) ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (စၾကာမင္းဖ်ား၊ နတ္ရြာလားေသာ္၊ သားႀကီးနန္းရ၊ ျဖစ္ရပမာ၊ ျခားရာမရိွ၊ ေက်းဇူးရိွ) သမနႏၲရပစၥေယာ = ေကာင္းစြာ အျခားမဲ့ (တဆက္တည္း အၾကားမရိွ) ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (စၾကာမင္းဖ်ား၊ ေတာထြက္သြားေသာ္၊ သားႀကီးနန္းရ၊ ျဖစ္ရပမာ၊ ျခားရာမရိွ၊ ေက်းဇူးရိွ) သဟဇာတပစၥေယာ = အတူတကြ ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း၊ (ဆီမီးေတာက္ေသာ္၊ အလင္းေပၚသို႔၊ ထို႔တူတသီး၊ ပစၥည္းပစၥယုပၸန္၊ အတူျဖစ္ဟန္ကို) အညမညပစၥေယာ = အခ်င္းခ်င္းအျပန္လွန္ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း၊ (သစ္သားသံုးခြ၊ ခ်င္းခ်င္းမသို႔၊ အညမညံ၊ ျပန္လွန္သမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ) နိႆယပစၥေယာ = မီွရာျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း၊ (သစ္ပင္တည္ရာ၊ ေျမပမာလွ်င္၊ မီွရာတည္မႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ) ဥပနိႆယပစၥေယာ = အားႀကီးေသာ အေၾကာင္းျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (မိုးႀကီးပမာ၊ သတၱဝါေတြ၊ တည္ေနႏိုင္မႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ၊ ဥပနိႆယေခၚ) ပုေရဇာတပစၥေယာ = ေရွး၌ ျဖစ္ႏွင့္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ကမၻာဦးက၊ ေနႏွင့္လသို႔၊ ေရွ႔ကျဖစ္လာ၊ ေနာက္ကျဖစ္လာသည့္၊ တရားစုစု၊ ေက်းဇူးျပဳ) ပစၧာဇာတပစၥေယာ = ေနာက္၌ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (လင္းတငယ္ေသာ္၊ အစာေမွ်ာ္သို႔၊ ေနာက္ေပၚလာသည့္၊ ပစၥည္းတရားစု၊ ေက်းဇူူးျပဳ) အာေသဝနပစၥေယာ = အဖန္တလဲလဲ မီွဝဲထံုအပ္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ေရွးေရွးထံုထား၊ နံ႔သာလားသို႔၊ ေရွ႔ဖ်ားက်မ္းဂန္၊ ေလ့လာသန္လပ္၊ ေနာက္ထပ္က်မ္းဂန္၊ အျမင္သန္သည္၊ ဧကန္အာေသဝနသေဘာတည္း။) ကမၼပစၥေယာ = အေၾကာင္းကံျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (မ်ဳိးေစ့အလား၊ ပမာထား၍၊ ႏွစ္ပါးေသာကံ၊ အေျခခံကာ၊ ေဝဘန္သမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ) ဝိပါကပစၥေယာ = အက်ဳိးျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ခ်မ္းရိပ္နားေန၊ သြန္းေလေျပသို႔၊ ကံေနအလား၊ အျဖစ္မ်ားမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ) အာဟာရပစၥေယာ = ေထာက္ပ့ံ ခိုင္ခံေစတတ္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (အိမ္ကို က်ားကန္၊ ျဖစ္ရဟန္သို႔၊ သ႑ာန္တူစြ၊ ေထာက္ပံ့မသည့္၊ အာဟာရျဖစ္မႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ။) ဣၿႏၵိယပစၥေယာ = အစိုးရသည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (မိမိဆိုင္ရာ၊ ကိစၥမွာလွ်င္၊ ေကာင္းစြာစိုးရ၊ ျဖစ္ရစင္စစ္၊ ပေဒသရာဇ္၊ စိုးအုပ္လွစ္သို႔) စ်ာနပစၥေယာ = ကမၼ႒ာန္းအာ႐ံုသို႔ကပ္၍ စူးစူးစိုက္စိုက္ ႐ႈတတ္သည္၏ အျဖစ္ျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (သစ္ပင္ေတာင္ငူ၊ တတ္သသူသည္၊ ေအာက္သူတို႔အား၊ ၾကည့္ေျပာျငားသို႔။) မဂၢပစၥေယာ = သံသရာမွ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္းနည္းလမ္းျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ပမာကူသို႔၊ ေဆာင္ယူပို႔သို႔၊ ထို႔တူနိဗၺာန္၊ ေရာက္ေၾကာင္းမွန္ျပဳ၊ ေက်းဇူးျပဳ။) သမၸယုတၱပစၥေယာ = ယွဥ္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (စတုမဓူ၊ ေရာသည့္တူေပ၊ စိတ္ေစႏွစ္ပါး၊ ခြဲျခားမရ၊ ယွဥ္ၾကသမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ။) ဝိပယုတၱပစၥေယာ = မယွဥ္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ရသေျခာက္ပါး၊ ေရာစပ္ထားသို႔၊ ျခားနားမတူ၊ ျဖစ္ဟန္မူသို႔၊ ထို႔တူမျခား၊ ေက်းဇူးျပဳ။) အတၳိပစၥေယာ = ထင္းရွားရိွဆဲျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ျမင့္မိုရ္ေျမႀကီး၊ ေထာက္ပ့ံနည္းသို႔၊ ပစၥည္းသတၱိ၊ ေက်းဇူးရိွ၊ အတၳိပစၥည္းေခၚ။) နတၳိပစၥေယာ = မရိွသည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ၿငိမ္းေသေလၿပီး၊ ဆီမီးတႏၲဳ ေက်းဇူးျပဳသို႔၊ ထို႔တူမွတ္ဘိ၊ မရိွသမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ။) ဝိဂတပစၥေယာ = ကင္းမဲ့ခ်ဴပ္ေပ်ာက္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (ေနေရာင္ေပ်ာက္ကင္း၊ လေရာင္လင္းသို႔၊ ခ်ဳပ္ကင္းေလမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ။) အဝိဂတပစၥေယာ = မကင္းသည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။ (သမုဒၵရာ၊ ငါးေပ်ာ္ရာသို႔၊ မကင္းေသာအား၊ ယင္းတရားစု၊ ေက်းဇူးျပဳ။) ဣတိ၊ ဤသို႔။ စတုဝီသတိ ပစၥယာ၊ ႏွစ္ဆယ့္ေလးပစၥည္းတို႔သည္။ မဟာပကရေဏ၊ အနႏၲနယ သမႏၲ မဟာပ႒ာန္းက်မ္းႀကီး၌။ ဌိတာ၊ တည္ကုန္သည္။ ေဟာႏၲိ၊ ျဖစ္ကုန္၏။ ပ႒ာန္း ၂၄-ပစၥည္း ျမန္မာ-အဂၤလိပ္ ေဟတု ပစၥယ = The relation way of root. အာရမၼဏ ပစၥယ = The relation of object. အဓိပတိပစၥယ = The relation of dominance. အနႏၲရ ပစၥယ = The relation of contiguity. သမနႏၲရ ပစၥယ = The relation of immediate contiguity. သဟဇာတ ပစၥယ = The relation of Co-existence. အညမည ပစၥယ = The relation of reciprocity. နိႆယ ပစၥယ = The relation of dependence. ဥပနိႆယ ပစၥယ = The relation of Sufficing condition. ပုေရဇာတ ပစၥယ = The relation of pre-existence. ပစၧာဇာတ ပစၥယ = The relation 0f post-existence. အာေသ၀န ပစၥယ = The relation of habitual recurrence. ကမၼ ပစၥယ = The relation of Kamma. ၀ိပါက ပစၥယ = The relation of effect. အာဟာရ ပစၥယ = The relation of food. ဣျႏၵိယ ပစၥယ = The relation of control. စ်ာန ပစၥယ = The relation of jhana. မဂၢပစၥယ = The relation of path. သမၸယုတၱ ပစၥယ = The relation of association. ၀ိပၸယုတၱ ပစၥယ = The relation of dissociation. အတၳိ ပစၥယ = The relation of presence. နတၳိ ပစၥယ = The relation of absence. ၀ိဂတ ပစၥယ = The relation of abeyance. အ၀ိဂတ ပစၥယ = The relation of continuance. http://mraungj.multiply.com

ဝိပႆနာဆုိတာ ဘာလဲ

ဝိပႆနာဆုိတာ ဘာလဲ ++++++++++++++ (ဝိပႆနာဘာဝနာ အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ) ***************************** ဝိပႆနာဆုိတာဟာ အရွိကုိအရွိတုိင္းျမင္တဲ့ ဥာဏ္ပါပဲ။ စာစကားႏွင့္ေျပာရရင္ ပရမတၳသဘာဝကုိ ပရမတ္ သဘာဝအတုိင္း ျမင္တဲ့ဥာဏ္ပါပဲ။ ယေန႔ျမင္ေနၾကတာက ပရမတ္သဘာဝကုိ ပညတ္အေပၚကဖုံးျပီး ျမင္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီပညတ္အဖုံးကုိခြာျပီး ပရမတ္ အတုိင္း ျမင္တဲ့ဥာဏ္ကုိ ဝိပႆနာဥာဏ္လုိ႔ေခၚပါတယ္။ သတၱဝါေတြမွာ အဖုံး(၄)မ်ဳိး ဖုံးထားျခင္း ကြယ္ထားျခင္း ခံေနရပါတယ္။ အဲဒါေတြက ဘာေတြလဲလုိ႔ဆုိေတာ့ (၁)။ နာမည္ပညတ္ေခၚတဲ့ အမည္ဖုံးေနျခင္း။ (၂)။ သႏၱတိပညတ္ေခၚတဲ့ အစဥ္အတန္းဖုံးေနျခင္း။ (၃)။ သမူဟပညတ္ေခၚတဲ့ အေပါင္းအစု ဖုံးေနျခင္း။ (၄)။ သဏၭာနပညတ္ေခၚတဲ့ အသြင္သဏၭန္ဖုံးေနျခင္းတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလးမ်ဳိးဖုံးထားျခင္း ခံေနရတဲ့အတြက္ အမွန္တကယ္ အရွိကုိ မျမင္နုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ၁။ ေလာကမွာ အရာဝတၳဳမွန္သမွ်ေတြဟာ တကယ္ကေတာ့ ပရမတ္ေတြခ်ည္းျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါကုိပင္ နာမည္ မတပ္ရင္ ေခၚလုိ႔မျဖစ္ေတာ့ ၊ စကားေျပာလုိ႔မျဖစ္ေတာ့၊ (ငါ၊ သူ၊တစ္ပါး၊ ေယာက်ၤား၊ မိန္းမ၊ ေမာင္ျဖဴ၊ ေမာင္မဲ၊ မေခ်ာ) စသည္ျဖင့္ နာမည္အသီးသီးတပ္ၾကပါတယ္။ ၾကာေတာ့ သတၱဝါေတြဟာ မူလပရမတ္အေပၚ စိတ္မေရာက္ဘဲ နာမည္တင္ပဲ စိတ္စြဲသြားေတာ့တယ္။ နာမည္ကုိ ရုိးရုိးစြဲရုံတင္မကဘဲ တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ နာမည္ကပဲ ခုိက္တယ္။ နာမည္ကပဲ အက်ဳိးေပးတယ္ဆုိျပီး နာမည္ေျပာင္းရတာနဲ႔ ေရြးရတာနဲ႔ ရွဳပ္ကုန္ေတာ့တာပါ။ ဒါဟာ မူလ (ခႏၶာငါးပါး- တနည္း- ရုပ္တရား၊ နာမ္တရား လုိ႔ေခၚတဲ့ ပရမတ္)ကုိ မျမင္ေအာင္ (ေမာင္ျဖဴ၊ ေမာင္မဲ) စတဲ့ နာမည္ပညတ္က ပရမတ္အမွန္ကုိ ဖုံးလုိက္တာပါ။ ၂။ “သႏၱတိပညတ္ေခၚတဲ့ အစဥ္အတန္းဖုံးေနတယ္” ဆုိတာက ပရမတၳသဘာဝ အစစ္အမွန္ဟာ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု တစ္စပ္တည္းမဟုတ္ဘူး။ (အျပတ္ေတြ) ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဆက္တည္းလုိ႔ထင္ရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ပ်က္မႈက ျမန္ေလေတာ့ ဥာဏ္က ထိေအာင္မစူးစုိက္နုိင္လုိ႔ တဆက္တည္း ထင္မွတ္ေနၾကတယ္။ မီးစ တစ္ခုကုိ ညဥ့္အခါ လူတစ္ေယာက္က အေဝးကေနျပီး စက္ဝုိင္းျဖစ္ေအာင္ ျမန္ျမန္လွည့္ျပရင္ မသိတဲ့သူက မီးစက္ဝုိင္းလုိ႔ ထင္ရသလုိပါပဲ။ ဒါဟာ ပရမတ္အမွန္ကုိ သႏၱတိပညတ္က ဖုံးလုိက္တဲ့သေဘာပါပဲ။ ၃။“သမူဟပညတ္ေခၚတဲ့ အေပါင္းအစုကေနဖုံးေနပုံ” ကုိေတာ့ ဒီလုိမွတ္သားရပါမယ္။ ပရမတ္သဘာဝမွာ ရုပ္ေတြလဲ သူ႔ဘာသူ၊ သူ႔ကလာပ္စည္းႏွင့္သူ တစ္ခုျပီးမွ တစ္ခုျဖစ္ေနၾကတယ္။ စိတ္ေတြလဲ တစ္စိတ္ျပီးမွ တစ္စိတ္ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အေပါင္းအစုရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ ဒီလုိမရွိပါဘဲလ်က္ အေပါင္းအစုရယ္လုိ႔ ထင္မွတ္ ေနၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရုပ္အေပၚမွာ ရုပ္တုံးၾကီးပဲ ရုပ္ခဲၾကီးပဲလုိ႔ ထင္မွတ္ေနၾကတာဟာ သမူဟပညတ္ အဖုံးခံရတာပါပဲ။ ၄။ “သဏၭာနပညတ္ေခၚတဲ့ သဏၭာန္အသြင္ ဖုံးပုံ” ကေတာ့ ပရမတၳသဘာဝမွာ ေယာက်္ားသဏၭာန္၊မိန္းမသဏၭာန္၊ ေခြးသဏၭာန္၊ ငွက္သဏၭာန္၊ လက္သဏၭာန္ရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ အဝုိင္း ေလးေထာင့္ ဆုိတဲ့ သဏၭာန္ေတြလဲ မရွိပါဘူး။ ဒီသဏၭာန္ေတြဆုိတာက ပရမတၳသဘာဝရဲ႕ တည္ေနဟန္ကုိ လုိက္ျပီး ေခၚေနၾကတာ၊ တကယ္အရင္းခံ ပရမတ္ကေတာ့ သဏၭာန္အေနျဖင့္ မရွိပါဘူး။ ဒါကုိ ဥပမာျဖင့္ျပရရင္ ေျမမွဳန္႔ေတြကုိစု၊ ေရႏွင့္နယ္၊ ျပီးေတာ့ အမွဳန္႔ေတြကုိ ႏြားရုပ္လုပ္ရင္ႏြားရုပ္လုိ႔ ေခၚနုိင္တယ္။ လူရုပ္လုပ္ရင္ လူရုပ္လုိ႔ေခၚနုိင္တယ္ လုပ္ခ်င္ရာအရုပ္ေတြ လုပ္ျပီး ေခၚနုိင္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္တကယ္အရင္းခံကေတာ့ ေျမမွဳန္႔အစစ္သာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကုိပင္ သူ႔တည္ေနဟန္ကုိလုိက္ျပီး အမ်ဳိးမ်ဳိးေခၚေန ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥပမာႏွင့္တထပ္တည္းပင္ ပရမတ္ေတြကုိလဲ သူတုိ႔တည္ေနဟန္ကုိလုိက္ျပီး လူလုိ႔ေခၚခ်င္ေခၚၾကတယ္။ နတ္လုိ႔ေခၚခ်င္ေခၚၾကတယ္။ အိမ္ ေက်ာင္း၊ ဇရပ္အသီးသီးေခၚၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မူလပရမတ္ကေတာ့ လူလည္းမဟုတ္၊ နတ္လည္းမဟုတ္၊ အိမ္၊ေက်ာင္း၊ ဇရပ္လည္းမဟုတ္ဘူး။ သတၱဝါေတြဟာ ဒီသဏၭာန္ေတြကုိခ်ည္း မ်က္မွန္းတန္းမိေနတာက ကမၻာအနမတဂၢ ၾကာေလေတာ့ အမွားၾကာေတာ့ အမွန္ျဖစ္တာလုိ ၊ တကယ္ ပရမတ္ေတြကုိေတာ့ မျမင္လုိေတာ့ဘဲ ၊ သဏၭာန္ပညတ္ေတြ အေပၚမွာ ထင္ျမင္စြဲလမ္း ေနၾကတယ္။ ဒါဟာ ပရမတ္အမွန္ကုိ သဏၭာန္ပညတ္ဖုံးတာပဲ။ ■“ဝိပႆနာဆုိတာဘာလဲ” ဆုိတဲ့ အေမးကုိ ေပါင္းျပီး ေျဖရရင္ အမွား အဝိဇၨာၾကီးဖုံးထားတာကုိခြာျပီး အမွန္ ပရမတ္ အေပၚမွာ(တစ္နည္း) ပင္ကုိယ္ အရွိတရားအေပၚမွာ အဲဒီအရွိတရားရဲ႕ ပင္ကုိယ္သေဘာကုိ ျမင္ျခင္း၊ ၾကည့္ျခင္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ေျပာရပါမယ္။ ပရမတၳသဘာဝေတြဟာ ပင္ကုိယ္သဘာဝအားျဖင့္ျဖစ္ျပီး ျဖစ္လုိက္၊ ပ်က္လုိက္ေနပါတယ္။ ဝိပႆနာဥာဏ္ဆုိတာက အဲဒီအမွန္သဘာဝကုိ အမွန္အတုိင္းရွဳျမင္မႈသာျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္လုိခ်င္သလုိဆြဲျပီး ၾကည့္တဲ့ဥာဏ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ အရွိကုိ အရွိတုိင္း ၾကည့္တဲ့ဥာဏ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ (တစ္နည္း) နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းလက္ေတြ႕ က်င့္စဥ္သည္ (ဝိပႆနာ)ပင္ျဖစ္သည္။ ဝိပႆနာဟူသည္ ဝိ= အထူး၊ ပႆ= ရွဳၾကည့္ရျခင္း၊ (ဝိပႆနာ) ဟူသည္ (ရုပ္-နာမ္) တုိ႔၏ ျဖစ္ျခင္း၊ ပ်က္ျခင္းကုိ ရွဳၾကည့္ရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ “ခႏၶာဒိ သခၤတဓေမၼ၊ အနိစၥာဒိ ဝိဝိဓာကာေရန ပႆတီတိ ဝိပႆနာ”၊ “ ပညတၱိ ံဌေပတြာ အနိစၥာဒိကာေရန ဝိဝိဒံပႆတီတိ ဝိပႆနာ” (မဟာသတိပ႒ာနသုတ္)ဟူ၍ျပဆုိထားရာ၊ (ဝိပႆနာ)ဟူသည္ (နိဗၺာန္)ေရာက္ေၾကာင္းအတြက္ (ပညတ္) တုိ႔ကုိ ပယ္ခြာျပီး (ရုပ္နာမ္)တုိ႔၏ (အနိစၥ) မျမဲျခင္း၊ (ဒုကၡ) ဆင္းရဲျခင္း၊ (အနတၱ) အစုိးမရျခင္း၊ ကုိယ့္အလုိ မဟုတ္ ျခင္း စသည့္ အထူးထူးအျပားျပားေသာ အျခင္းအရာတုိ႔ကုိ (ဥာဏ္)ျဖင့္ ျမင္ေအာင္ ရွဳ႕ၾကည့္ျခင္းသည္ (ဝိပႆနာ) မည္ပါတယ္လုိ႔ ေျဖၾကားလုိက္ရပါမယ္။ ဒီဝိပႆနာဥာဏ္ဟာ ဆင္ျခင္ပုံ အဆင့္ဆင့္ကုိ လုိက္ျပီး အသီးသီးဥာဏ္စဥ္ ၁၀-ပါး ရွိပါတယ္။ ♦ ပရမတ္တရား ေတြကုိ မူလအေျခခံအားျဖင့္ အာရုံဆီသုိ႔ ၫႊတ္တတ္ေသာ သေဘာကတစ္မ်ဳိး၊ မာသေဘာ၊ ပူသေဘာ၊ ေအးသေဘာ၊စတဲ့ သေဘာကတစ္မ်ဳိးလုိ႔ ၊ သိျခင္းကုိ နာမ္ႏွင့္ ရုပ္ ပုိင္းျခားသိတဲ့အတြက္ (နာမရူပပဋိေစၦဒဥာဏ္) လုိ႔ေခၚတယ္။ ♦ ျပီးေတာ့ နာမ္ တရား၊ ရုပ္တရားဆုိတာ သူ႔အလုိလုိ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘဲ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္တယ္လုိ႔ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းႏွင့္တကြ ပုိင္းျခားသိတဲ့ဥာဏ္ကုိေတာ့ (ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္) လုိ႔ေခၚတယ္။ ဒီဥာဏ္ႏွစ္ပါးကုိေတာ့ ဝိပႆနာရဲ႕ အေျခခံဥာဏ္လုိ႔မွတ္ရပါမယ္။ ဒီဥာဏ္ႏွစ္ပါးကုိရရင္ “ စူဠေသာတာပန္ ” လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဒုတိယဘဝမွာ ဂတိျမဲျပီး အပါယ္မက်တဲ့ “ ေသာတာပန္အငယ္စား ” လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီအထက္က ဝိပႆနာဥာဏ္မ်ားကေတာ့ (၁)။ သမၼသနဥာဏ္။ (၂)။ ဥဒယဗၺယဥာဏ္။ (၃)။ဘဂၤဥာဏ္။ (၄)။ဘယဥာဏ္။ (၅)။ အာဒီနဝဥာဏ္။ (၆)။နိဗၺိဒါဥာဏ္။ (၇)။ မုဥၥိတုကမ်တာဥာဏ္။ (၈)။ ပဋိသခၤ ါဥာဏ္။ (၉)။ သခၤ ါ႐ုေပကၡဥာစ္။ (၁၀)။ အနုေလာမဥာဏ္ ဆုိျပီး ဝိပႆနာဥာဏ္ဆယ္ပါးရွိပါတယ္။ ဒီလုိ တစ္ပါးတည္းေသာ ဝိပႆနာဥာဏ္က(၁၀) ျဖစ္ရတယ္ဆုိတာဟာ ဥာဏ္ရဲ႕ျမင္ပုံ အျခင္းအရာ ၊ အႏုအရင့္ကုိလုိက္ျပီး ကြဲျပားရတယ္လုိ႔မွတ္ရပါမယ္။ နာမည္တပ္ထားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဝိပႆနာဥာဏ္ေတြဟာ ေလာကီဥာဏ္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကုတၱရာဥာဏ္ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ကူးမွ ေလာကုတၱရာဥာဏ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ “ မဂ္ဥာဏ္သုိ႔ကူးပုံ ” အႏုေလာမဥာဏ္ကုိ ေရာက္ရင္ မဂ္သုိ႔ကူးေတာ့မည္ဟု မွတ္ရပါမယ္။ အဲဒီအခါမွာ စိတ္ကေလးျဖစ္ပုံကုိ “အဘိဓမၼသဂၤဟက်မ္း” မွာ ျပထားတာရွိပါတယ္။ ပါဠိေတာ္ကုိ မျပေတာ့ပါဘူး။ အႏုေလာမဥာဏ္ျဖစ္ျပီးရင္ ပုထုဇဥ္အႏြယ္ကုိ ျဖတ္လ်က္ အရိယာအႏြယ္ကုိ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ ေဂါၾတဘူစိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစိတ္ဟာ နိဗၺာန္အာရုံျပဳပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေဂါၾတဘူစိတ္ဟာ ေလာကီ မဟာကုသုိလ္စိတ္ပဲ ျဖစ္ပါေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ မဂ္စိတ္ျဖစ္လာပုံက ဒီလုိပါ။ အဲဒီ ေဂါၾတဘူဥာဏ္ရဲ႕အျခားမဲ့မွာ သိ၊ ပယ္၊ဆုိက္၊ ပြား (၄)ပါး ကိစၥကုိ တစ္ခ်က္တည္း ျပီးေစတဲ့ မဂ္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ အဲဒီမဂ္စိတ္ တစ္ၾကိမ္ျဖစ္ျပီး ဖုိလ္စိတ္ ၂-ၾကိမ္၊ ၃-ၾကိမ္ျဖစ္ျပီးေနာက္ ဘဝင္က်ပါတယ္။ အဲဒီ ဖုိလ္စိတ္လည္း နိဗၺာန္ကုိပဲအာရုံျပဳပါတယ္။ အဲဒီလုိ မဂ္စိတ္ ဖုိလ္စိတ္ေတြနဲ႔ နိဗၺာန္ကုိ အာရုံျပဳတာကုိပင္ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ လူကနိဗၺာန္ကုိေရာက္သြား တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေသျပီးမွ နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္သြားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလုိတစ္ၾကိမ္မွ် နိဗၺာန္ကုိျမင္လုိက္ရင္ ဒိ႒ိ၊ ဝိစိကိစၦာျပတ္ျပီး ေသာတာပန္တည္တယ္။ အပါယ္တံခါးလည္းလုံးဝ ပိတ္တယ္။ (၇)ဘဝ အလြန္ဆုံး သံသရာမွာ လည္ျပီး အထက္တန္းက်က် စံစားျပီးေနာက္ နိဗၺာန္ဝင္မည့္ ေသခ်ာသူျဖစ္ပါတယ္ဆုိတာ အသိေပးေရးသားလုိက္ရပါသည္။ စာဖတ္သူအားလုံး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ 【အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္)】 :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: (မွတဆင့္ဓမၼဒါနကူးယူတင္ျပအပ္ပါသည္) shared from ဓမၼေရခ်မ္းစင္ fb

" ကမာၻႀကီးက က်ဥ္းက်ဥ္းေလး" အစီအစဥ္တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏု ႏွင့္ အစၥေရးဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တို႔ စကားစျမည္ ေျပာပဲြ

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=294930177552506&id=100011065772114

သရဏဂံု

✿ သရဏဂံုဆိုတာ ✿ ════════════ သရဏဂံုရဲ႕ အက်ိဳးေတြတင္ထားၿပီး သရဏဂံုအေၾကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုမတင္ရေသးလို႔ ရွာၿပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ... သရဏဂံု တည္သူသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္၊ ဗုဒၶသာသနာဝင္ ျဖစ္သည္။ သရဏဂံုအဓိပါယ္ ══════════ ပါဠိဘာသာ သရဏဂမနကို ျမန္မာလို သရဏဂံု ဟုေခၚသည္။ သရဏ = ကိုးကြယ္ရာ၊ အားကိုးရာ၊ အားထားရာ။ ဂမန = ယံုၾကည္ဆည္းကပ္ျခင္း။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အားကိုးရာ သရဏ။ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္သည္ အားကိုးရာ သရဏ။ သံဃာေတာ္ အေပါင္းသည္ အားကိုးရာ သရဏ။ လူတို႔ အားကိုးရာ ဟူ၍ ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္ျခင္းသည္ ဂမန = ဂံု။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ၊ ရတနာ သံုးပါးကို အားကိုးရာ ဟူ၍ ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္ျခင္းကို သရဏ ဂမန = သရဏဂံု သံုးပါး ဟု ေခၚသည္။ ျမတ္စြာဘုရားကို အားကိုးရာ ဟူ၍ ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္လွ်င္ ဗုဒၶသရဏဂံု တည္သည္။ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ကို အားကိုးရာ ဟူ၍ ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္လွ်င္ ဓမၼသရဏဂံု တည္သည္။ သံဃာေတာ္ အေပါင္းကို အားကိုးရာဟူ၍ ယံုၾကည္ဆည္းကပ္လွ်င္ သံဃသရဏဂံု တည္သည္။ သရဏဂံု တည္သူသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္၊ ဗုဒၶသာသနာဝင္ ျဖစ္သည္။ ေဆာင္ပုဒ္ ══════ ရတနာသံုးျဖာ၊ အားကိုးရာဟု၊ ဆည္းကပ္ျပဳ၊ ေခၚမႈ သရဏဂံု။ သရဏဂံု သံုးပါး၊ တည္သူမ်ား၊ ရၿငား ခ်မ္းသာစံု။ ရွိခိုးတိုင္း သရဏဂံု မျဖစ္ ------------------------------- မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ကို မဆို ရွိခိုးတိုင္း သရဏဂံု မျဖစ္၊ ယံုၾကည္ဆည္းကပ္မႈ မဟုတ္။ သီလ သမာဓိ ပညာ ကိုယ္က်င့္တရားတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၍ ျမင့္ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ျဖင့္ ရွိခိုးမွသာ သရဏဂံု ျဖစ္သည္။ ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္မႈ ျဖစ္သည္။ ေဆြမ်ိဳးျဖစ္၍ ရွိခိုးျခင္း ေၾကာက္၍ ရွိခိုးျခင္း ဆရာျဖစ္၍ ရွိခိုးျခင္း ဤ ရွိခိုးျခင္းမ်ားသည္ သရဏဂံု မျဖစ္။ ျမတ္စြာဘုရားကိုပင္ ေဆြမ်ိဳးျဖစ္၍ ရွိခိုးလွ်င္ သရဏဂံု မျဖစ္ေပ။ (ဒီ-႒ ၁၊ ၂၀၇) ေဆာင္ပုဒ္ ══════ ေဆြမ်ိဳးအျဖစ္၊ ရွိခိုးလစ္၊ မျဖစ္ သရဏဂံု။ ေၾကာက္ရသူအျဖစ္၊ ရွိခိုးလစ္၊ မျဖစ္ သရဏဂံု။ ဆရာအျဖစ္၊ ရွိခိုးလစ္၊ မျဖစ္ သရဏဂံု။ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ဟူ၊ ရွိခိုးမူ၊ ရယူ သရဏဂံု။ သရဏဂံု တည္က၊ ပါယ္ေလးဝ၊ လားရ မရွိကုန္။ ရွိခိုးေသာ္လည္း သရဏဂံုမပ်က္ -------------------------------------- ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္ဆည္းကပ္သျဖင့္ သရဏဂံုတည္ေနေသာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ တေယာက္သည္ တျခားဘာသာမွ ဘုရား ဆိုသူမ်ား၊ ဘုန္းႀကီး ဆိုသူမ်ားကို ေဆြမ်ိဳးျဖစ္ျခင္း၊ ဆရာျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ရွိခိုးေသာ္လည္း တည္ၿပီးသားသရဏဂံု မပ်က္။ ျမင့္ျမတ္ေသာပုဂၢိဳလ္ဟု ယူဆ၍ ရွိခိုးမွသာ သရဏဂံု ပ်က္သည္။ (ဒီ-႒ ၁၊ ၂၀၇) သရဏဂံု ညစ္ႏြမ္းျခင္း ၄ မ်ိဳး ════════════════ ရတနာသံုးပါး၏ ဂုဏ္ကို မသိလွ်င္ ျဖစ္ေစ အသိမွားလွ်င္ ျဖစ္ေစ ယံုမွား သံသယ ရွိလွ်င္ ျဖစ္ေစ ရတနာ သံုးပါးကို မ႐ိုေသလွ်င္ ျဖစ္ေစ သရဏဂံု ညစ္ႏြမ္း၏။ သရဏဂံု ညစ္ႏြမ္းလွ်င္ ႀကီးက်ယ္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေသာ ေကာင္းက်ိဳးကို မရႏိုင္ေပ။ (ခုဒၵကပါ႒-႒၊ ၇) ေဆာင္ပုဒ္ ═══════ ဘာသာတပါး၊ ကိုးကြယ္ျငား၊ ပ်က္ျပား သရဏဂံု။ ေသဆံုးေလျငား၊ ထိုသူအား၊ ပ်က္ျပား သရဏဂံု။ သရဏဂံု မတည္ႏိုင္သူ ═════════════ သရဏဂံု တည္ေနသူသည္ တျခားဘာသာကို ေျပာင္းလဲ ကိုးကြယ္မႈမျပဳသမွ် မေသမခ်င္း သူ႕ သႏၲာန္၌ သရဏဂံု တည္ေန၏။ ေသလွ်င္ကား သရဏဂံု ပ်က္သြားေပၿပီ။ ေသၿပီးေနာက္ စိတ္မရွိေတာ့ေသာ ဥတုဇ ႐ုပ္အေလာင္း၌မူ သရဏဂံု မတည္ႏိုင္ေပ။ စိတ္သည္လည္း ဥတုဇ ႐ုပ္ၾကြင္းအနီး၌ မရွိေတာ့ပဲ ေနာက္ တဘဝ၌ ျဖစ္ပ်က္ အစဥ္အတိုင္း ျဖစ္လ်က္ ေနေလၿပီ။ သရဏဂံု ၂ မ်ိဳး ════════ ပုထုဇဥ္ ပုဂၢိဳလ္တို႔၏ သႏၲာန္၌ ယံုၾကည္ဆည္းကပ္မႈျဖင့္ တည္ေသာ ေလာကီသရဏဂံု၊ အရိယာတို႔၏ သႏၲာန္၌ မဂ္ဉာဏ္ႏွင့္ အတူတကြျဖစ္သည္လာေသာ ေလာကုတၱရာ သရဏဂံု ဟု ၂ မ်ိဳး ရွိ၏။ ေလာကီ သရဏဂံုသည္ ညစ္လည္း ညစ္ႏြမ္း ႏိုင္၏။ ပ်က္လည္း ပ်က္စီးႏိုင္၏။ ေလာကုတၱရာ သရဏဂံု သည္ ညစ္လည္း မညစ္ႏြမ္း၊ ပ်က္လည္း မပ်က္စီးေပ။ (ခုဒၵကပါ႒-႒၊ ၇) သရဏဂံု အက်ိဳး ═════════ သရဏဂံု တည္လွ်င္ ဘဝေကာင္း ဘဝမြန္ေတြကို ရျခင္း၊ စည္းစိမ္ ဥစၥာျပည့္စံုျခင္းမွ စ၍ ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းသည္အထိ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို ရရွိႏိုင္၏။ နတ္ျဖစ္ရေသာ တံငါသည္ ═══════════════ ေရွးက သီဟိုဠ္ကၽြန္း၌ မဓုအဂၤဏ ရြာတြင္ တမီလ္ လူမ်ိဳး တံငါသည္ တေယာက္ ရွိ၏။ သူသည္ ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္တုိင္တိုင္ တံငါလုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းၿပီးေနာက္ အိုမင္းမစြမ္း ျဖစ္ေသာအခါ ေရာဂါ ႏွိပ္စက္၍ အိပ္ရာထက္၌ လဲေလ်ာင္း ေနရ၏။ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးသည္ ထို တံငါသည္ႏွင့္ သိကၽြမ္းသျဖင့္ ေသခါနီး တံငါသည္မွာ အနည္းငယ္ မွ်ပင္ ေထာက္တည္ရာ ရေစေတာ့ ဆိုေသာ သေဘာျဖင့္ သူ႕အိမ္သို႔ ၾကြသြား၏။ အိမ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ လူမမာ တံငါသည္ကို သရဏဂံု ေဆာက္တည္ ေစ၏။ တံငါသည္သည္ ေသေဘးကို ေၾကာက္သျဖင့္ သရဏဂံုကို လိုလိုလားလား ခံယူ ေဆာက္တည္၏။ ရဟန္းေတာ္က ဆက္လက္၍ ငါးပါးသီလ တိုင္ေပးေသာအခါ လူမမာမွာ ေမးခိုင္သြား၍ လိုက္မဆိုႏိုင္ေတာ့ေပ။ ရဟန္းေတာ္က သင့္ေလာက္ၿပီဟု ဆိုကာ ေက်ာင္းသို႔ ျပန္ၾကြသြား၏။ မၾကာမီပင္ တံငါသည္ ကြယ္လြန္၍ စတုမဟာရာဇ္ နတ္ျပည္၌ နတ္စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို ခံစားရ၏။ ဤတံငါသည္ ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ပါဏာတိပါတ ( အာစိဏၰကံ ) အကုသိုလ္ကို ေသခါနီးမွ ျပဳရေသာ ( အာသႏၷကံ ) သရဏဂံု ကုသိုလ္က တားျမစ္လိုက္ကာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို ေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ( အံ-႒ ၂၊ ၁၀၇ ) ၇ ႏွစ္သား ရဟန္းကေလး ═══════════════ ဝိပႆီ ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ေတာ္အခါက ဆင္းရဲေသာ သူငယ္တေယာက္သည္ မ်က္မျမင္ မိဘ ႏွစ္ပါးကို ႐ိုေသစြာလုပ္ေကၽြး ျပဳစုလ်က္ ေန၏။ ဆင္းရဲလွသျဖင့္ ဒါန စေသာ ကုသိုလ္မ်ားကို မျပဳႏိုင္ပဲ အဂၢသာဝက တပါး ျဖစ္ေသာ နိသဘမေထရ္ ထံ၌ သရဏဂံုကိုသာ ခံယူေဆာက္တည္လ်က္ အသက္ထက္ဆံုး ေနထိုင္ခဲ့၏။ ထိုသူငယ္ ကြယ္လြန္ေသာအခါ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ရ၏။ ေနာက္ေနာက္ ဘဝမ်ားတြင္လည္း လူ႕ခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ တို႔ကိုသာ လွည့္လည္ ခံစားၿပီးေနာက္ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူေသာ အခါ၌ သာဝတၳိျပည္တြင္ သေဌးသား ျဖစ္လာ၏။ ပါရမီဓာတ္ခံ ျပည့္သူျဖစ္၍ အေဖာ္ကေလးမ်ားႏွင့္အတူ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားရျခင္းကို အလြန္ ႏွစ္သက္၏။ ရဟႏၲာျဖစ္ၿပီ တေန႔တြင္ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားၾကရာ ရဟန္းေတာ္တပါးက ကေလးမ်ားကို သရဏဂံု ခံယူေဆာက္တည္ ေစ၏။ သရဏဂံု ေဆာက္တည္ၿပီးေနာက္ အဆိုပါ ကေလးငယ္သည္ ေရွးဘဝက မိမိ တသက္လံုး သရဏဂံု တည္ခဲ့သည္ကို ျပန္လည္ သတိရ ဆင္ျခင္မိ၍ ႏွစ္သက္ဝမ္းေျမာက္ျခင္း ပီတိေတြ အတိုင္းမသိ ျဖစ္ေပၚေလ၏။ ထိုပီတိကို ဝိပႆနာ ႐ႈေသာအခါ ခဏခ်င္းပင္ ဝိပႆနာ ဉာဏ္ေတြ ရင့္က်က္၍ အရဟတၱ မဂ္ဉာဏ္၊ အရဟတၱ ဖိုလ္ဉာဏ္အထိ ရရွိၿပီးလွ်င္ ရဟႏၲာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ကာ ကိေလသာဆင္းရဲ လံုးဝ ၿငိမ္းစဲ ေလေတာ့၏။ (အပ-႒ ၂၊ ၃၉) သာသနာေတာ္၌ အသက္ ၂၀ ျပည့္မွ ရဟန္းျပဳခြင့္ ရွိေသာ္လည္း ဤ ရဟႏၲာကေလးကိုမူ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသက္ ၇ ႏွစ္မွာပင္ ရဟန္း ျပဳေပးေလသည္။ သရဏဂံုတည္ျခင္း၏ အက်ိဳးတရားကား ႀကီးမားလွ၏။ သရဏဂံု အမွားမ်ား ════════════ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသံုးပါးမွ တပါး တျခားတရား တျခား အရာကို မိမိတို႔ ဆင္းရဲကို ၿငိမ္းေပးႏိုင္သည္ဟု ထင္မွတ္ကာ အားကိုးရာ အေနျဖင့္ ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္လွ်င္ မွားယြင္းေသာ ယံုၾကည္ အားကိုးမႈ၊ မွားယြင္းေသာ ကိုကြယ္မႈသာ ျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထိုတရား ထိုအရာတို႔၌ ဆင္းရဲၿငိမ္းေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္း အက်င့္မွန္ မရွိၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ေတာ္ အခါက အဂၢိဒတၱ ရေသ့ႀကီးႏွင့္ တပည့္ တေသာင္းတို႔သည္ သစ္ပင္၊ ေတာ၊ ေတာင္၊ သစ္သီး ဥယ်ာဥ္၊ ပန္း ဥယ်ာဥ္၊ နတ္ကြန္းေတြကို ကိုးကြယ္ေနၾက၏။ ျမတ္စြာဘုရားက သူတို႔ ကိုးကြယ္ေနၾကသည္မွာ မွားယြင္းေသာ ကိုးကြယ္မႈေတြ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆင္းရဲကို မၿငိမ္းေစႏိုင္ေၾကာင္း၊ ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္မွသာလွ်င္ အမွန္တရား ေလးပါးကို သိ၍ ဆင္းရဲၿငိမ္းေစႏိုင္ေၾကာင္း ေဟာၾကားလ်က္ လမ္းမွန္ကို ျပေပးရ၏။ ထိုအခါမွ ပင္ အဂၢိဒတၱႏွင့္ တပည့္အားလံုး အသိမွန္ အျမင္မွန္ ရကာ ရဟႏၲာ ျဖစ္သြားၾက၏။ ( ဓမၼ-႒ ၂၊ ၁၅၉ ) အမွားအမွန္ ေဝဖန္နည္း ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ ၈၀ ျပည့္သည့္ည ပရိနိဗၺာန္ စံခါနီး၌ ကုသိနာ႐ံုျပည္ အင္ၾကင္းဥယ်ာဥ္ႀကီး အတြင္းဝယ္ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာအယူဝါဒ အမွား အမွန္ ေဝဖန္ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ရန္ သုဘဒၵပရိဗိုဇ္ အား ေအာက္ပါ သေဘာတရားကို ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့၏။ မဂၢင္ရွစ္ပါး က်င့္စဥ္ပါေသာ ဘာသာအယူဝါဒ သည္သာလွ်င္ ကိေလသာကို ၿငိမ္းေစ၏။ ကိေလသာ ၿငိမ္းမွ ဆင္းရဲၿငိမ္း၏။ ဆင္းရဲၿငိမ္းမွ မွန္ကန္ေသာ ဘာသာအယူဝါဒ၊ မွန္ကန္ေသာ ကိုးကြယ္ရာ ျဖစ္၏။ မဂၢင္ရွစ္ပါး က်င့္စဥ္မပါေသာ ဘာသာအယူဝါဒသည္ ကိေလသာကို မၿငိမ္းေစႏိုင္။ ထို႔ေၾကင့္ ဆင္းရဲကို မၿငိမ္းႏိုင္သျဖင့္ မွန္ကန္ေသာ ဘာသာ အယူဝါဒ မဟုတ္၊ မွန္ကန္ေသာ ကိုးကြယ္ရာ မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ မဂၢင္ရွစ္ပါးကို အားထားကိုးကြယ္ရာ သရဏ = ဘာသာအယူဝါဒ မွန္ မမွန္ ခြဲျခား ေဝဖန္ရန္ ဘာသာေရးစံ၊ သာသနာေရး မွတ္ေက်ာက္ အျဖစ္ မွတ္ယူ သင့္ေပသည္။ အက်င့္လမ္းမွန္ မဂၢင္ရွစ္တန္ ════════════════ ပညာမဂၢင္ ၂ ပါး ---------------------- သမၼာဒိ႒ိ = မွန္စြာ သိျမင္မႈ သမၼာသကၤပၸ = မွန္စြာ ႀကံစည္မႈ သီလမဂၢင္ ၃ ပါး -------------------- သမၼာဝါစာ = မွန္စြာ ေျပာဆိုမႈ သမၼာကမၼႏၲ = မွန္စြာ ျပဳလုပ္မႈ သမၼာအာဇီဝ = မွန္စြာ အသက္ေမြးမႈ သမာဓိမဂၢင္ ၃ ပါး ---------------------- သမၼာဝါယာမ = မွန္စြာ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ သမၼာသတိ = မွန္စြာ သတိရမႈ သမၼာသမာဓိ = မွန္စြာ စူးစိုက္တည္ၿငိမ္မႈ ေဆာင္ပုဒ္ ══════ ေရြးခ်ယ္ၾက -------------- ဘာသာဝါဒ၊ ေရြးခ်ယ္ၾက၊ မွန္မွ က်ိဳးမ်ားသည္။ အယူဝါဒ၊ မွားယြင္းက၊ မုခ် က်ိဳးနည္းမည္။ အမွား အမွန္၊ ေရြးခ်ယ္ရန္၊ စံမွန္ ရွိရမည္။ မွတ္ေက်ာက္မွာတင္၊ စံမွာယွဥ္၊ ေရြးလွ်င္ မမွားၿပီ။ မွတ္ေက်ာက္ႏွင့္ စံ ---------------------- မဂၢင္ရွစ္တန္၊ စံေကာင္းမွန္၊ တင္ရန္ မွတ္ေက်ာက္ ျဖစ္ေပသည္။ ရွစ္ျဖာမဂၢင္၊ ေဘာင္မဝင္၊ က်င့္စဥ္ မွားလွသည္။ ရွစ္ျဖာမဂၢင္၊ ေဘာင္၌ဝင္၊ က်င့္စဥ္ မွန္လွသည္။ က်င့္စဥ္ မွန္မွ၊ ယူဝါဒ၊ ဒုကၡ ၿငိမ္းေစသည္။ ဒုကၡ ၿငိမ္းမွ၊ ထိုဝါဒ၊ မုခ် စစ္မွန္သည္။ ဆင္းရဲ ၿငိမ္းသူႏွင့္ မၿငိမ္းသူ -------------------------------- မဂၢင္ရွစ္ေထြ၊ က်င့္သူေတြ၊ ကိေလ ၿငိမ္းၾကသည္။ ကိေလ ၿငိမ္းမွ၊ ဝဋ္ဒုကၡ၊ မုခ် ၿငိမ္းေပသည္။ မဂၢင္ရွစ္ေထြ၊ မက်င့္ေပ၊ ကိေလ မၿငိမ္းၿပီ။ ကိေလ မၿငိမ္း၊ ဆင္းရဲကိန္း၊ ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာ မရွိၿပီ။ ခ်မ္းသာမေဆာင္၊ တရားေယာင္၊ ေဝးေအာင္ ေရွာင္ရမည္။ စစ္မွန္ေသာ ဘာသာဝါဒ ------------------------------ ဗုဒၶသာသနာ၊ မဂ္ရွစ္ျဖာ၊ ေသခ်ာ ရွိေပသည္။ ရွစ္မဂၢင္ပြါး၊ ကိေလမ်ား၊ ၿငိမ္းသြား ခ်မ္းသာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶ၊ ယူဝါဒ၊ မုခ် စစ္မွန္သည္။ ႀကံဳႀကိဳက္ခဲစြာ၊ သာသနာ၊ ႀကံဳလာ ရေပသည္။ ႀကံဳလာေသာ္လဲ၊ သင္ယူလြဲ၊ သင္ပဲ ဆင္းရဲမည္။ မလြဲေစခ်င္၊ ရွစ္မဂၢင္၊ တြင္တြင္ ပြါးရမည္။ မဂၢင္ပြါးလွ်င္၊ ကိေလစင္၊ ေျပးဝင္ နိဗၺာန္ျပည္။ မဂၢင္ရွစ္ပါး ------------- သိမွန္ ႀကံမွန္၊ ေျပာျပဳ မွန္ႏွင့္၊ ေကာင္းမွန္ သက္ေမြး၊ ျဖဴစင္ေဖြး၍၊ မွန္ေရး ႀကိဳးစား၊ မွန္ျငားသတိ၊ သမာဓိဟု၊ ဤသည့္ ရွစ္ျဖာ၊ က်င့္စဥ္ပါမူ၊ ဘာသာဝါဒ၊ ဝဋ္ဒုကၡ၊ မုခ် ၿငိမ္းေစသည္။ ဥပါသကာ ဥပါသိကာ ════════════ စစ္မွန္ေသာ အားကိုးရာ ကိုးကြယ္ရာ ျဖစ္သည့္ ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္ေသာ အမ်ိဳးသားကို ဥပါသကာ၊ အမ်ိဳးသမီးကို ဥပါသိကာ ဟု ေခၚသည္။ ဥပါသကာ = ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္သူ အမ်ိဳးသား။ ဥပါသိကာ = ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္သူ အမ်ိဳးသမီး။ ေဆာင္ပုဒ္ ══════ ရတနာသံုးရပ္၊ ၿမဲဆည္းကပ္မူ၊ ထိုသည့္သူ၊ မွတ္ယူ ဥပါသကာ။ ဥပါသကာ၏ သီလ ဥပါသကာ ဥပါသိကာ တို႔သည္ ( ၁ ) လက္နက္၊ ( ၂ ) လူ၊ ( ၃ ) သားငါး၊ ( ၄ ) အရက္ေသစာ၊ ( ၅ ) အဆိပ္ တို႔ကို ေရာင္းဝယ္ ကုန္သြယ္ျခင္း မျပဳရ။ ဤငါးမ်ိဳးကုိ မိစၧာဝဏိဇၨာ = အျပစ္ မကင္းေသာ ကုန္သြယ္မႈ ဟု ေခၚသည္။ ဤ မိစၧာဝဏိဇၨာႏွင့္ ကာယ ဒုစရိုက္ ၃ ပါး၊ ဝစီ ဒုစရိုက္ ၄ ပါးကို ေရွာင္ၾကဥ္၍ အသက္ ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ျပဳလွ်င္ ဥပါသက အာဇီဝ ျပည့္စံု စင္ၾကယ္ေတာ့သည္။ http://csvbooks.blogspot.com/ မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။

တရားထုုိင္တာ ေနရာေလး လဲမွန္ဖို႔လို (Ashin Osadha)

“အရွင္ဘုုရား....ေနရာမသန္႔ရင္ေကာ တရားထုုိင္လုုိ႔ ျဖစ္သလား?” လူလတ္ပုုိင္းအရြယ္ စကၤာပူႏုုိင္ငံသားတစ္ေယာက္က ဒီေန႔မနက္ တရားစစ္ေတာ့ ေမးတာပါ။ သူက ကုုမၺဏီကိစၥနဲ႔ ႏုုိင္ငံစုုံ၊ ၿမိဳ႕စုုံကုုိ လွည့္ေနရပါတယ္ တဲ့။ သူက တရားထုုိင္ေလ့ရွိေတာ့ ေရာက္တဲ့ ဟုုိတယ္တုုိင္းမွာလဲ အခ်ိန္ရသေလာက္ တရားထုုိင္ပါ သတဲ့။ ဒါေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ဟုုိတယ္ေတြမွာ တရားထုုိင္ရင္း နာနာဘာဝေတြ အာရုုံထဲမွာ ထူးထူးဆန္းဆန္း ေပၚလာတယ္လုုိ႔ ဆုုိပါတယ္။ ဒီေတာ့ အဲသလုုိ မသန္႔တဲ့ ေနရာမ်ိဳးေတြမွာ တရားထုုိင္ရင္ ျဖစ္ပါသလား....လုုိ႔ ေမးတာပါ။ သူက ဒီလုုိ ေန႔စဥ္ဘဝမွာ တရားထုုိင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာလုုိ႕ သူ႕ရဲ႕ ေလွ်ာက္လႊာ ေဖါင္ကုုိ ဖတ္ၾကည့္လုုိက္ေတာ့ Religion ဆုုိတဲ့ ေနရာမွာ Free Thinker လုုိ႔ ျဖည့္ထားပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူဟာ ဘယ္ဘာသာမွ ကုုိးကြယ္သူမဟုုတ္၊ “လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚမႈကုုိ ျမတ္ႏုုိးသူ” လုုိ႔ ေျပာရမွာေပါ့။ သူက ဘာသာမရွိေပမဲ့ တရားကုုိ အခုုလုုိ ေန႔စဥ္ဘဝမွာ ထုုိင္တယ္ဆုုိေတာ့ အေတာ္ေလး ေလးစား မိပါတယ္။ မိမိကုုိယ္ကုုိယ္ ဗုုဒၶဘာသာ ဆုုိင္းဘုုတ္တပ္ထားသူေတြက တရားကုုိ သူလုုိ မထုုိင္ႏုုိင္ၾကဘူး။ ဒါနဲ႔ ဒီဒကာေလးကုုိ အဲသလုုိ နာနာဘာဝေတြ အာရုုံထဲမွာ ေတြ႔ရင္ ေမတၱာ ကမၼ႒ာန္းကုုိ ေသေသခ်ာခ်ာ အေလးအနက္ထားၿပီး စတင္ပြားဖုုိ႔၊ ၿပီးမွ ဝိပႆနာကုုိ ပြားဖုုိ႔ ညႊန္ၾကားလုုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေမတၱသုုတ္ ျဖစ္ေပၚလာရပုုံေလးကုုိလဲ ရွင္းျပလုုိက္ပါတယ္။ ေမတၱသုုတ္ထဲက ရဟန္းေတြဟာ တေစၦ သရဲေတြ ရွိတဲ့ေတာမွာ သြားၿပီးတရားထုုိင္ေတာ့ မေနႏုုိင္ေအာင္ ေျခာက္လႊတ္လုုိက္လုုိ႕ ဘုုရားဆီကုုိ ျပန္လာခဲ့ၾကရတယ္။ အဲဒိ အခါမွာ ဘုုရားက သူတုုိ႔ကုုိ ေမတၱာပြားဖုုိ႔ သင္ေပးလုုိက္တယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ ေတာထဲျပန္သြားေတာ့ ေတာအဝင္ဝက တယ္လုုိ႔ ေမတၱာေတြ ပုုိ႔သရင္း သြားၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ တေစၦ သူရဲေတြကလည္း ၾကည္ၾကည္ ျဖဴျဖဴနဲ႕ ခရီးဦးေတြပါ ႀကိဳဆုုိၾကပါတယ္။ အေႏွာက္အယွက္မရွိဘဲ တရားအားထုုတ္ႏုုိင္လုုိ႔ ဒီရဟန္းေတြ အားလုုံး ဝါကၽြတ္ေတာ့ ရဟႏၱာျဖစ္ကုုန္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေနရာမသင့္ေတာ္လုုိ႔ တရားမရတဲ့ ေမဃိယရဟန္း ဆုုိတာ ရွိေသးတယ္။ သူက ျမစ္ကမ္းေဘးက သာယာတဲ့ သရက္ဥယ်ာဥ္ႀကီးတစ္ခုုေတြ႕လုိ႔ အဲဒိ ဥယ်ာဥ္မွာ သြားၿပီး တရားအားထုုတ္ဖုုိ႔ ဘုုရားဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းပါတယ္။ ဘုုရားက ၾကည့္လုုိက္ေတာ့ အဲဒိ သရက္ဥယ်ာဥ္က သူ႔အတြက္ မေကာင္းဘူး။ အေႏွာက္အယွက္ေတြ ျဖစ္မယ္။ ဒါနဲ႔ ဘုုရားက မသြားဖုုိ႔ တားတယ္။ မရဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူက.... “အရွင္ဘုုရားက ဘုုရားျဖစ္ၿပီးေတာ့ က်င့္ႀကံစရာ မလုုိေတာ့ဘူး။ အားလုုံးၿပီးေနၿပီ။ တပည့္ေတာ္က ရဟႏၱာမျဖစ္ေသးဘူး။ က်င့္ရအုုံးမွာ။” လုုိ႔ ျပန္ေျပာေတာ့ ဘုုရားလဲ မတားသာေတာ့ဘူး။ ကဲ့....မင္းသြားခ်င္လဲ သေဘာဘဲ” ဆုုိၿပီး ခြင့္ျပဳလုုိက္ရတယ္။ မၾကာပါဘူး။ အေႏွာက္အယွက္ေတြ ဝင္လာပါတယ္။ တေစၦ သူရဲေတာ့ ဟုုတ္ပါ ဘူး။ ကာမဝိတက္ေတြ ဝင္လာတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ စိတ္ေတြ ပ်ံ႕လြင့္ၿပီး တရားကုုိ လုုံးဝ အားထုုတ္မရလုုိ႔ ဘုုရားဆီ ျပန္လာခဲ့ရတယ္။ သူကေတာ့ ေနရာေရြး မွားတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ တရားရဖုုိ႔ဆုုိရင္ ေနရာသန္႔ဖုုိ႔လဲ လုုိသလုုိ၊ ေနရာမွန္ဖုုိ႔လဲ အေရးႀကီး ေၾကာင္း သတိထားစရာပါဗ်ာ.....။

ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ (ဗ်ာ ဖြား ပြင့္ စံ ေလတန္ႀကံဳေတြ႔ ကဆုန္လျပည့္ )

လယ္တီဆရာေတာ္ ခုနစ္ေန႔ ဘုရားရွိခိုး ၾကာသပေတး သုံ းလူ႔ရွင္ပင္ ၊ကြ်န္႔ထိပ္တင္ ၊ ေသာင္းခြင္စၾကာ၀ဠာ ၊ နတ္ျဗဟၼာတို႔ ၊ ညီညာရုံးစု ၊ ေတာင္းပန္မႈေၾကာင္႔ ၊ ရတုနဂို ၊ရြန္းရြန္းစိုသည္၊ ၀ါဆိုလျပည္႔ ၊ ၾကြက္မင္းေန႔၀ယ္ ၊ ခ်မ္းေျမ႕ၾကည္ျဖဴ၊ ေနေတာ္မူသည္ ၊ နတ္လူျငိမ္ းဖို႔ကိန္းပါကုိ။ ေသာၾကာ သေႏၶယူကာ ၊ဆယ္လၾကာေသာ္၊ မဟာသကၠရာဇ္ ၊ေျခာက္ဆယ့္ရွစ္ၾကဳံ၊ ကဆုန္လျပည္ ႔၊ ေသာၾကာေန႔၀ယ္၊ ခ်မ္းေျမ႔စုံစီ ၊ လုံမၺိနီ၌၊ မဟီလိႈက္ဆူ ၊ဖြားေတာ္မူသည္၊ နတ္လူေအာင္ျမိဳ႕လမ္းပါကို။ တနလၤာ ဖြားျမင္ေျမာက္ေသာ္ ၊ ဆယ့္ေျခာက္နွစ္ရြယ္၊ ပ်ိဳနုနယ္၌ ၊ သုံးသြယ္ေရႊနန္း၊ သိမ္းျမန္းျပီးလွစ္ ၊ ဆယ့္သုံးနွစ္လွ်င္ ဘုန္းသစ္လွ်ံလူ ၊စံေတာ္မူ၍ ငယ္မူနုျဖိဳး ၊နွစ္ဆယ့္ကိုး၀ယ္ ေလးမ်ိဳးနိမိတ္ ၊နတ္ျပဟိတ္ေ ၾကာင့္ ေရႊစိတ္ျငင္ျငိဳ၊ သံေ၀ပိုကာ ၀ါဆိုလျပည္႔ ၊ က်ားမင္းေန႔၀ယ္ ခ်မ္းေျမ႕ရဂုံ ၊ ေတာရိပ္လႈံသည္ စုံျမိဳင္ပင္ရိပ္ခန္းမွာကုိ။ ဗုဒၶဟူး ေတာရပ္ျမိဳင္ေပၚ၊ ေျခာက္နွစ္ေက်ာ္၍ ခါေတာ္တဖုံ၊ ပြင္႔ခ်ိန္ၾကဳံက ကဆုန္လျပည္႔ ၊ ဆင္မင္းေန႔၀ယ္ ေျမ႕ ပရေမ ၊ပလႅင္ေဗြ၌ ေရႊေညာင္ေတာ္ၾကီး၊ ဗိတာန္ထီးနွင့္ မျငီးၾကည္ျဖဴ ၊ေနေတာ္မူလွ်က္ ရန္ျမဴခပင္း၊ အမိုက္သင္းကို အရွင္းပယ္ေဖ်ာက္၊ အလင္းေပါက္က ထြန္းေတာက္ဘုန္းေတာ္ ၊ ေသာင္းလုံးေက်ာ္သည္ သုံးေဘာ္လူတို႔ ျငိမ္းပါကို။ စေန ဘုရားျဖစ္ခါ ၊မိဂဒါသို႔ စၾကာေရႊဖြား၊ ျဖန္႔ခ်ီသြား၍ ငါးပါး၀ဂၢီ ၊ စုံအညီနွင့္ မဟီတစ္ေသာင္း ၊တိုက္အေပါင္းမွ ခေညာင္းကပ္လာ ၊နတ္ျဗဟၼာအား ၀ါဆိုလျပည္႔ ၊ စေနေန႔၀ယ္ ေၾကြ႔ ေၾကြ႔လ်ံတက္ ၊ဓမၼစက္ကိုုုု မိန္႔မြက္ ေထြျပား ၊ေဟာေဖာ္ၾကားသည္ တရားနတ္စည္ ရြမ္းတယ္ကို ။ အဂၤါ တရားနတ္စည္ ၊ေဆာ္ရြမ္းလည္ကာ သုံးမည္ဘုံသိုက္၊ တစ္ေသာင္းတိုက္၀ယ္ ကြ်တ္ထိုက္သသူ ၊ နတ္လူျဗဟၼာ သတၱ၀ါကို ၊ေခမာေသာင္သို႔ ေဖာင္ကူတို႔ျဖင့္၊ ေဆာင္ပို႔ျပီးခါ ၀ါေလးဆယ့္ငါး ၊ သက္ကားရွစ္ဆယ္ စုံျပည္႔ၾကြယ္က ၊ ရာေလးဆယ့္ရွစ္ သကၠရာဇ္၀ယ္ နယ္မလႅာတိုင္း၊ စံႏိႈင္းမယုတ္ ကုႆိႏၷာရုံ ၊ အင္ၾကင္းစုံ၌ ကဆုန္လျပည္႔ ၊ အဂၤါေန႔၀ယ္ ခ်မး္ေျမ႔ နိဗၺဴ ၊စံေတာ္မူသည္ ၀ွမ္းဆူေသာင္းလုံးေက်ာ္တယ္ကုိ ။ တနဂၤေႏြ နိဗၺဴစံျပီ ၊ ရႈမအီသား သိဂၤီ ေရႊေလွာ္၊ အေလာင္းေတာ္ကို ထိုေရာ္ကဆုန္ ၊လဆုတ္ၾကဳံ၍ ဂဠဳန္ေန႔၀ယ္ ၊ခိုးေငြ႔မေနွာ ဓာတ္ေတေဇာလွ်င္ ၊ ရွင္ေစာဥာဏ္စက္ ဓိဌာန္ခ်က္ျဖင့္ ၊ လွ်ံတက္ေကာ္ေရာ္ မီးပူေဇာ္သည္ ေမြေတာ္ရွစ္စိတ္ ၾကြင္းတယ္ကုိ ။ ထိုခုနစ္ေန႔ သာခ်မ္းေျမ႔ကို ေစြ႔ေစြ႔ၾကည္ျဖဴအာရုံယူလွ်က္ သုံးလူတို႔နတ္ ျမတ္ထက္ ျမတ္သားရွင္ေတာ္ဘုရားကိ ငါးပါးမွန္စြာ ၀ႏၵနာျဖင့္ သဒၵါျဖိဳးျဖိဳး ကြ်န္ရွိခိုးသည္ ေကာင္းက်ိဳးခပ္သိမ္းၾကြယ္ေစေသာ၀္။ ေဆာင္= ဗ်ာ ဖြား ပြင့္ စံ ေလတန္ႀကံဳေတြ႔ ကဆုန္ျပည့္။ သေႏၶ ေတာထြက္ ဓမၼစက္ ေဟာျမြက္ လဝါဆို။ မ သိ ၾက လ်င္ ေတြးဆ အုံး မ= ၾကာသပေတးေန႔(သေႏၶယူေန႔) သိ= ေသာၾကာေန႔(ဖြားေန႔) ၾက=ဗုဒၶဟူး (ေတာထြက္ေန႔) ၾကြင္းသိေလ —

ဗုဒၶ လက္ထက္ အရွင္ လတ္လတ္ ေျမမ်ိဳ ခံခဲ့ရသူ (၅) ဦး

မိလိႏၵပဥွာ ပါဠိေတာ္ (၁၀ဂ) တြင္ ေဂါတမ ဘုရားရွင္ သာသနာေတာ္ အတြင္း၌ အရွင္ လတ္လတ္ ေျမမ်ိဳ ခံခဲ့ ရသူ ငါးဦး ရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပထား၏။ ထုိ ငါးဦးမွာ - (၁) စိဥၥမာဏ (၂) သုပၸဗုဒၶ (၃) အရွင္ေဒဝဒတ္ (၄) နႏၵက ဘီလူး (၅) နႏၵလုလင္ တုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္။ ၁။ စိဥၥမာဏ ---------------- စိဥၥမာဏ သည္ ဘုရား လက္ထက္ တိတၱိ ဆရာႀကီးမ်ား၏ ေစခုိင္း မႈေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ အား အမ်ိဳးမ်ိဳး စြပ္စဲြ ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ စိဥၥမာဏ သည္ ျမတ္ဗုဒၶ အား လူ အမ်ား အထင္ လဲြမွားေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ညေနခ်မ္း လူမ်ား ျမင္ရခ်ိန္ တြင္ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ အတြင္း ဝင္သြားၿပီး မနက္ေစာေစာ လူအမ်ားေက်ာင္း ကုိ လာခ်ိန္ တြင္ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ မွ ျပန္ထြက္ လာဟန္ ျပဳမူေနထုိင္ ခဲ့ၿပီး အေတာ္ အတန္ ၾကာသည့္ အခါ ရဟန္းေဂါ တမႏွင့္ ကုိယ္ဝန္ ရသည့္ ပုံစံျဖင့္ မိမိ ဝမ္းဗုိက္တြင္ ျပင္ခ်ပ္ ခ်ည္ကာ တရားေဟာေနသည့္ ဘုရားရွင္အား တရားနာ ပရိတ္သတ္ၾကားတြင္ စြပ္စဲြေလ၏။ ျမတ္ဗုဒၶ က ေမတၱာ တရားျဖင့္သာ ေနေတာ္ မူခ်ိန္ နတ္သားေလးေယာက္တုိ႔ က ၾကြက္ေယာင္ ဖန္းဆင္းၿပီး စိဥၥမာဏ ၏ ကုိယ္ဝန္ အတုကုိ ကုိက္ျဖတ္ကာ အမွန္ ကုိ ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့သည္။ ထုိအခါ မွသာ တရားနာ ပရိတ္သတ္မ်ား လည္း အျမင္ ရွင္းကာ ထုိ အမ်ိဳးသမီးအား ႐ုိက္ပုတ္ၿပီး ေက်ာင္းအျပင္ သုိ႔ ႏွင္ထုတ္ လုိက္ ၾကေလ သည္။ စိဥၥမာဏ သည္ ဘုရားရွင္ မ်က္ကြယ္သုိ႔ ေရာက္သည့္ ခဏ မွာပင္ ေျမမ်ိဳ ခံခဲ့ရေလေတာ့သည္။ အဝီစိ ငရဲမွ မီးလွ်ံ မ်ားသည္ စိဥၥမာဏ အား ရစ္ပတ္၍ အဝီစိ ငရဲ သုိ႔ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ေလသည္။ ၂။ သုပၸဗုဒၶ ------------- သုပၸဗုဒၶ သည္ ဘုရားရွင္ သိဒၶတၳ မင္းသား ဘဝ က ေတာ္စပ္ ခဲ့ရသည့္ ေယာကၡမ သက်သာကီဝင္ မင္းမ်ိဳးျဖစ္ ၏။ ေဒဝဒတ္ႏွင့္ ယေသာ္ဓရာ တုိ႔၏ အေဖ၊ သိဒၶတၳ မင္းသား ၏ ဦးရီးေတာ္ လည္း ျဖစ္၏။ သုပၸဗုဒၶ သည္ တူေတာ္ သိဒၶတၳ မင္းသား ဘုရားအျဖစ္ ကုိ ေရာက္ၿပီးေနာက္ပုိင္း သမီးေတာ္ ယေသာ္ဓရာ ကုိ ထားခဲ့သည့္ အေၾကာင္း၊ သားေတာ္ ေဒဝဒတ္ ၏ ရန္သူ အရာ၌ တည္ခဲ့သည့္ အေၾကာင္း၊ မိမိထက္ ငယ္ရြယ္သူ တူေတာ္ေမာင္ တစ္ေယာက္ အေပၚ ႐ုိေသေလးစားမႈ မျပဳလုိသည့္ အေၾကာင္း စသည့္ အေၾကာင္းမ်ားျဖင့္ ဘုရားရွင္အေပၚ ရန္ၿငိဳး ထားသူ ျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔တြင္ ဘုရားရွင္ ၾကြေတာ္ မူရာ လမ္းကုိ ပိတ္ပင္တားဆီး၊ ဘုရားရွင္ တုိ႔၏ ခရီးလမ္း ကုိ ေႏွာက္ ယွက္ ဖ်က္ဆီးသည္ ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ဘုရားရွင္ က ဦးရိးေတာ္ သည္ ဤ အကုသုိလ္ေၾကာင့္ (၇) ရက္လြန္သည့္ အခါ ျပႆ ဒ္ေျခရင္း ေလွခါးရင္း တြင္ ေျမမ်ိဳ ခံရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထုိ အေၾကာင္းကုိ သုပၸဗုဒၶ ၾကားသိသည့္ အခါ ျမတ္စြာဘုရား စကား မမွန္ေအာင္ေနၿပီး မုသာဝါဒျဖင့္ စြပ္စဲြ မည္ဟု ႏွလုံးပုိက္ကာ ဘုံ (၇) ဆင့္ ရွိသည့္ ျပႆ ဒ္ထက္ဝယ္ ေနခဲ့ေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ (၇) ရက္ေျမာက္ သည့္ေန႔ တြင္ ရွင္ဘုရင္ ၏ မဂၤလာ စီးေတာ္ျမင္း ၏ ျမည္ဟီးကာ ေသာင္းက်န္းေနသည္ ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး စီးေတာ္ျမင္း အား တားဆီးရန္ သတိ လက္လြတ္ျဖင့္ ျပႆ ဒ္ထက္မွ ဆင္းသက္ မိရာက ေလွကားေျခရင္း တြင္ ေျမမ်ိဳ ကာ အဝီစိ ငရဲသုိ႔ က်ေရာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္ တုိ႔၏ စကားေတာ္ သည္ လြဲေခ်ာ္႐ုိး ထုံးစံ မရွိသည့္အေလ်ာက္ (၇) ရက္ေျမာက္လ်င္ ေျမမ်ိဳ ခံရမည့္ သုပၸဗုဒၶၸ သည္လည္း မျဖစ္မေန အေၾကာင္း ဖန္ကာ ေျမမ်ိဳေသဆုံး ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ၃။ အရွင္ ေဒဝဒတ္ ---------------------- ေဒဝဒတ္ ေျမမ်ိဳျခင္း အေၾကာင္းကား အေတာ္ မ်ားမ်ား သိထားၿပီး ျဖစ္၏။ ျမတ္ဗုဒၶ ၶ၏ ေယာက္ ဖေတာ္ လည္းျဖစ္၊ ညီအကုိေတာ္လည္း ျဖစ္သည့္ ရွင္ေဒဝဒတ္ သည္ ရဟန္းအျဖစ္ ကုိ ရရွိၿပီးေနာက္ မိမိေနာက္ မွ ေရာက္ လာၾကသည့္ အရွင္သာရိ ပုုတၱရာႏွင့္ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန တုိ႔ကုိ ဘုရားရွင္က အဂၢသာဝက ရာထူးမ်ား ေပးအပ္လုိက္ခ်ိန္မွ စ၍ ဘုရားရွင္ အေပၚ ရန္ၿငိဳးဖဲြ႕မႈမ်ား တုိးပြားလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္ ကုိ အမ်ိဳးမ်ိဳး အတုိက္အခံျပဳ ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳကာ ဘုရား ကုိ ေသြးစိမ္း တည္ေအငာ္ လုပ္ျခင္း၊ ညီ ညြတ္ေနသည့္ သံဃာေတာ္ မ်ား ကဲြျပား သြားေအာင္ သံဃာ သင္းခဲြျခင္း စသည့္ ပဥၥာနႏၲရိယကံ မ်ား အထိ က်ဴးလြန္ မိခဲ့သည္။ ျမတ္ဗုဒၶႏွင့္ လမ္းခဲြကာ ေနာက္ပါ တပည့္မ်ားႏွင့္ ေနၿပီး မၾကာခင္မွာ ေရာဂါ စဲြကပ္လာခဲ့သည့္ ရွင္ေဒဝဒတ္ သည္ မိမိ၏ အမွားမ်ား အေပၚ ေနာင္တ တရား မ်ား ျဖစ္ခဲ့ေလ၏။ ေနာက္ဆုံး ဘဝနိဂုံး မခ်ဳပ္ခင္ ျမတ္စြာ ဘုရား အား ဖူးေျမာ္ လုိေၾကာင္း တပည့္ မ်ားအား တုိးလ်ိဳးေတာင္းပန္ သျဖင့္ တပည့္မ်ား က ထမ္းစင္ျဖင့္ ဘုရားရွင္ ရွိရာ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္ သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္စဥ္ ေက်ာင္းေဘးနား ရွိ ေရကန္နား အေရာက္ တပည့္ မ်ားက ထမ္းစင္ကုိ ခ်ၿပီး ေရကန္ဘက္ အသြား တပည့္မ်ား အလာကုိ မေစာင့္ႏုိင္ဘဲ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ကုိ မိမိ ကုိယ္တုိင္ အားျပဳ႐ုန္း ထလ်က္ ထမ္းစင္ေပၚမွ အဆင္းမွာပင္ မဟာ ပထဝီေျမႀကီး ကဲြအက္ကာ အရွင္ လတ္လတ္ ေျမမ်ိဳ ခံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ၄။ နႏၵက ဘီလူး ------------------- နႏၵက ဘီလူး သည္ သူေတာ္ေကာင္း ဓာတ္ခံ အလြန္နည္းပါး သည့္ ဘီလူးျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္း မ်ား အေပၚတြင္ လည္း မေနာကံ အျပင္ ဝစီကံ၊ ကာယကံေတြနဲ႔ မ်ားျဖင့္ ကုိယ္ထိ လက္ေရာက္ ေဆာ္ကားေလ့ ရွိသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔ေစာ္ကားမႈ အပိုင္းမ်ား သည္ လက္ေတြ႔ပုိင္းမွာ အက်ိဳး သက္ေရာက္ မႈ မရွိေသာ္လည္း ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္း၊ သီလသမာဓိ ပညာ အားေကာင္းသည့္ အရိယာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား ကုိ ေစာ္ကား မိပါက လက္ေတြ ႔ခံရသည္ကို နႏၵက ဘီးလူး သေဘာေပါက္သြားခဲ့သည္။ တစ္ေန႔ "အရွင္သာရိပုတၱရာ" မေထရ္ျမတ္သည္ ဂိဇၥ်ဂုတ္ေတာင္ တြင္ တရား အားထုတ္ေနစဥ္ နႏ ၵက ဘီလူး ေရာက္ရွိ လာၿပီး တရားအားထုတ္၍ မရေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေႏွာက္ယွက္ေလသည္။ ေနာက္ဆုံး မေထရ္ျမတ္ ၏ ဦးေခါင္းေတာ္ ကုိ ကုိယ္ထိ လက္ေရာက္ ႐ုိက္ပုတ္သည္ အထိ ေစာ္ကားေႏွာက္ယွက္ ခဲ့သည္။ ထုိ အကုသုိလ္ အက်ိဳးေၾကာင့္ နႏၵက ဘီလူးသည္ ေျမႀကီး ကဲြအက္ကာ အဝီစိ ငရဲမွ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းကုိ ခံခဲ့ ရသည္။ နႏၵက ဘီလူး သည္ လက္ေတြ႔ဘဝ တြင္ သူေတာ္ေကာင္း ကုိ ေစာ္ကား မိသျဖင့္ အရွင္ လတ္လတ္ ေျမမ်ိဳး ခဲ့ရေလသည္။ ၅။ နႏ ၵလုလင္ ------------------ နႏၵ လုလင္သည္ ရဟႏၲာ မေထရ္မ ကုိ ေစာ္ကား မိသျဖင့္ အရွင္ လတ္လတ္ေျမမ်ိဳ ခံခဲ့ရသူျဖစ္သည္။ သူေစာ္ကား ၿခင္း ခံရသူမွာ "ဥပၸလဝဏ္ ေထရီမ" ျဖစ္သည္။ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီမ သည္ "တန္ခိုးၾကီးေသာ အရာ ၌ အျမတ္ဆံုး ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ရ ရဟႏၱာေထရီမ" တစ္ဦး ျဖစ္ေပသည္။ ေထရီမ သည္ တန္ခုိးႀကီးသည္ သာမက ဥပဓိ သမၸတၱိႏွင့္ လည္း ျပည့္စုံ သျဖင့္ ေထရီမျဖစ္ေသာ္လည္း လူေယာက်္ားမ်ား ၏ စိတ္ဝင္စားမႈ ကုိ ခံရသူျဖစ္သည္။ ထုိအထဲတြင္ နႏၵ လုလင္လည္း တစ္ဦးအပါ အဝင္ ျဖစ္ သည္။ တစ္ေန႔ေသာ္ နႏၵလုလင္ သည္ လူသူ ကင္းဆိတ္ခ်ိန္တြင္ ေထရီမ ၏ ေက်ာင္းသခၤမ္းသုိ႔ ေရာက္ရွိ လာၿပီး ေထရီမ အား အဓမၼျပဳက်င့္ေလသည္။ ရဟႏၲာျဖစ္ေနသည့္ ေထရီမ အား ေစာ္ကားမိ သျဖင့္ ယင္း အကုသုိလ္ကံ အက်ိဳးေၾကာင့္ နႏၵလုလင္ မွာ ေျမႀကီး ကဲြအက္၍ အရွင္ လတ္လတ္ ေျမမ်ိဳျခင္း ကုိ ခံခဲ့ရၿပီး အဝီစိ ငရဲသုိ႔ က်ေရာက္ သြားခဲ့ေလသည္။ ဤကား ဒိ႒ဓမၼေဝဒနီယကံ ၏ အက်ိဳးဆက္ အျဖစ္ လက္ရွိ ဘဝမွာပင္ သူေတာ္ေကာင္း ကုိ ေစာ္ကား မိသျဖင့္ အရွင္ လတ္လတ္ေျမမ်ိဳ ခံခဲ့ရသည့္ ပုဂၢဳိလ္ ငါးဦး အေၾကာင္း တေစ့ တေစာင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဓမ ၼစာေပ ပရိတ္သတ္ တစ္ဦး ၏ ေတာင္းဆုိခ်က္ ကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ၍ ေရးသားေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္ ။ အမ်ားသူငါ ဗဟုသုတ တုိးေစရန္လည္း တစ္ဆင့္ျပန္လည္ မွ်ေဝလုိက္ပါသည္။ ေမတၱာျဖင့္ - [မနာပဒါယီ အရွင္ဝိစိတၱ (ဒုိက္ဦး)] credit Young Buddhist Association ဗဟုသုတ ဟင္းေပါင္းအုိးၾကီး

(Milinda Panha) by Venerable Sayadaw (U Nemainda) at TDS Dhamma Class

(04-25-2016)

အာနာပါနကမၼ႒ာန္းရွဳပြားရာတြင္

https://www.facebook.com/VenRaHta/posts/989643614448495:0

          

နာထတရား (၁၀)ပါး

နာထတရား (၁၀)ပါး
===========
"သနာထာ ဘိကၡေဝ ဝိဟရထ၊ မာ အနာထာ၊ ဒုကၡံ ဘိကၡေဝ အနာေထာ ဝိဟရတိ။"
(အံ၊၃၊၂၇၅။)
"ရဟန္းတို႔. ......မီွခိုအားထားရာ နာထတရား ထင္႐ွားရိွကုန္လ်က္ ေနထိုင္ၾကပါ။ မီွခိုအားထားရာ နာထတရား ထင္႐ွားမရိွဘဲ မေနထိုင္ၾကပါကုန္လင့္။ ရဟန္းတို႔....
မီွခိုအားထားရာ နာထတရား ထင္႐ွားမရိွေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနထိုင္ရ၏။"
မီွခိုအားထားရာ နာထတရား ထင္႐ွား မရိွဘဲ ေနထိုင္သူ (အနာထပုဂၢိဳလ္)သည္
ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနထိုင္ရ႐ုံတြင္သာမက ဆင္းဆင္းရဲရဲ လည္းေသေက်ပ်က္စီးရတတ္၏။
ေလာက၌ ရိွၾကသူအေပါင္းတို႔သည္ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦးအမီွျပဳ၍ အသက္ေမြး၀မ္း ေက်ာင္း ၾကရသည္။ အမီွမရိွေသာသူသည္ ႀကီးပြားတိုးတတ္ရန္မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ အနည္း
ဆုံးအားျဖင့္ သားသမီးတိုသည္ မိဘကိုမီွၾကရသည္။ မီွစရာမိဘမရိွေသာ္ မိမိကုိယ္ကို
မီွၾကရသည္။ မိမိသည္သာလ်င္ မိမိ၏အေကာက္းဆုံးေသာ မီွရာျဖစ္ေသာ္လည္း
မီွပုံမီွနည္း မွန္ကန္မႈရိွရပါမည္။ ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္သည္ မီွခိုအားထားရာ အစစ္အမွန္
တို႔ကို ထုတ္ယူျပသေဟာၾကားထားေတာ္မူပါသည္။ ထိုတရားတို႔မွာ____
၁။ သီလရိွျခင္း။ ။ ပထမနာထျဖစ္ေသာ သီလသည္ မိမိ၏မီွခိုရာ အစစ္ျဖစ္သည္။
သီလရိွေသာသူ ၏ စိတ္၌ျဖစ္ေပၚေသာေတာင့္တခ်က္ဟူသမ်ွသည္ မခြၽတ္ဧကန္
ျပည့္စုံလိမ့္မည္ဟု ေဟာေတာ္မူသည့္အတိုင္း ေနာက္အနာဂတ္ သံသရာခရီးတ
ေလ်ွာက္တြင္ အမီွျပဳႏိုင္ေသာ အမီွေကာင္းတစ္ခုျဖစ္သည္။
၂။ ဗဟုသုတရိွျခင္း ။ ။ အၾကား+အျမင္ (ဗဟုသုတ )မ်ားျပားျခင္းဆိုသည္မွာ
ေကာင္းျခင္းသုံးျဖာႏွင့္ျပည့္စုံေသာ မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတရားေတာ္တို႔ကို ေ႐ွးဦး
စြာဆရာထံမွ စနစ္တက်သင္ယူျခင္းသည္ အၾကား ႏွင့္ျပည့္စုံျခင္းျဖစ္သည္။ထို႔ေနာက္
ကိုယ္တိုင္မ်က္ေမွာက္သိေအာင္ ျမင္ေအာင္ အားထုတ္ျခင္း အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္းျဖစ္
သည္။ ေအာက္ထပ္ဆုံးအားျဖင့္ နာမ႐ူပပရိေစၧဒဥာဏ္ႏွင့္ ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္ ႏွစ္
မ်ိဳးကို သင္သိက်င့္သိအေနျဖင့္ ထြင္းေဖာက္သိရိွပါက မိမိသည္က်ိန္းေသအပၸါယ္
သို႔မက်ေရာက္ရေသာ စူဠေသာတပန္ အျဖစ္သို႔ေရာက္မည္ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ
ဒုတိယအမီွေကာင္းျဖစ္သည္။
၃။ ကလ်ာဏမိတၱ ရိွျခင္း ။ ။ မိတ္ေဆြေကာင္ရရိွျခင္းသည္ အမီွေကာင္း စင္စစ္ျဖစ္
သည္။ ျမတ္စြာဘုရားတည္းဟူေသာ ကလ်ာဏမိတၱကို ရရိွၾကသျဖင့္ သံသရာဝဋ္
ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္သြားၾကကုန္ေသာ သူတို႔သည္ မေရမတြတ္ႏိုင္ေအာင္ ရိွၾကၿပီ
ျဖစ္သည္။ မိမိသည္လည္း မိမိႏွင့္ ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္ေသာ မိတ္ေဆြေကာင္းကို
ရရိွျခင္းသည္ သံသရာခရီးအဆုံးသတ္ဖို႔ရန္အတြတ္ အမီွေကာင္းျဖစ္ေပသည္။
၄။ ဆုံးမလြယ္ျခင္း။ ။ ဆုံးမလြယ္ေသာ သူသည္ အမ်ားတကာခ်စ္ခင္ၾကသျဖင့္
မိမိ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ကူညီအက်ိဳးေဆာင္မည့္သူ
မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံရန္အခြင့္အေရးမ်ားစြာရိသည့္အတြက္ ဆုံးမလြယ္ျခင္းသည္ မိမိ၏
အမီွေကာင္းတစ္ခုျဖစ္သည္။
၅။ ကူညီ႐ိုင္းပင္းမႈရိွျခင္း ။ ။ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ကူညီ႐ိုင္းပင္းမႈသည္ လိုအပ္လွပါ
သည္။ သီလက်င့္စဥ္ကို အျပန္အလွန္ ကူညီျဖည့္က်င့္ျခင္း ၊ သမာဓိက်င့္စဥ္ျဖစ္ေပၚ
ေစရန္ကူညီျခင္း၊ ပညာက်င့္စဥ္ ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ သင္ၾကားျပသျခင္း ယင္းဓမၼဒါန
ကုသိုလ္တို႔သည္ ေကာင္းက်ိဳးတရားကိုသာ ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မိမိ၏
မီွခိုအားထားရာ တရားတစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။
၆။ တရားကိုျမတ္ႏိုးျခင္း ။ ။ သုတၱန္တရားေတာ္ ၊ အဘိဓမၼာတရားေတာ္၊ ဝိနည္း
တရားေတာ္တို႔ အေပၚ၌ ႐ိုေသေလးစားစြာ သင္ယူပို႔ခ် က်င့္ၾကံျခင္းသည္ ေကာင္း
က်ိဳးကိုသာျဖစ္ေပၚေစတတ္ေသာ သေဘာေၾကာင့္ မီွခိုအားထားရာ တရားတစ္ပါးပင္
ျဖစ္သည္။
၇။ လုံလဝီရိယ ရိွျခင္း ။ ။ ဝိရိယရိွေသာ သူအား အဘယ္မည္ေသာ အမႈလုပ္ငန္း
ရပ္သည္ မၿပီးစီးဘဲ ျပည့္စုံႏိုင္ပါအံနည္း။ ၿပီးစီးျပည့္စုံႏိုင္သည္သာ ျဖစ္၏။ ဟု ေဟာ
ေတာ္မူသည့္အတိုင္း မိမိအားထုတ္ေနေသာ တရားတို႔အေပၚ၌ လုံလဝီရိယ ရိွမွသာ
ျပည့္စုံႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ႀကိဳးစားက ဘုရားျဖစ္ႏိုင္ ဆိုသည္စကားအတိုင္း ထႂကြေသာ
လုံလဝီရိယ ရိွျခင္းသည္ မိမိ၏မီွခိုရာ အစစ္ပင္ျဖစ္သည္။
၈။ ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္း ။ ။ ရဟန္းတို႔..... ဤေလာကုတၱရာတရား ကိုးပါးသည္ အလို
နည္းပါးေသာ၊ လိုျခင္မႈ ဣစၧာ(တဏွာ)မရိွေသာ အပိၸစၧပုဂၢိဳလ္၏ သႏၲာန္၌သာလ်ွင္
ျပည့္စုံႏိုင္၏။ ဟု ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဟာေတာ္မူသျဖင့္ မိမိသည္ အလိုနည္းေသာသူ မိမိ
ရရိွသမ်ွႏွင့္ ေရာင့္ရဲလြယ္ကာ မိမိအားထုတ္သင့္သည္မ်ားကို အားထုတ္ႏိုင္ျခင္းသည္
မီွခို ရာအစစ္တစ္ခုျဖစ္ေပသည္။
၉။ သတိရိွျခင္း။ ။ သတိသည္ ကာယ-ေဝဒနာ-စိတၱ-ဓမၼ ဟူသည့္ အာ႐ုံေလးမ်ိဳး ဟူ
ေသာ သတိပ႒ာန္တရားတို႔ကို ပြားမ်ားအားထုတ္ရာ၌ သတိကား အေရးႀကီးဆုံးေသာ
က႑မွ ပါဝင္လ်က္ရိွ၏။ ကာယ-ေဝဒနာ-စိတၱ-ဓမၼ ဟူေသာ အာ႐ုံတို႔ကို အျမဲအမွတ္ရ
ေနမႈႏွင့္ ျပည့္စုံေနေသာသူသည္ မိမိ၏ မီွခိုရာ အစစ္ကိုရရိွေသာသူပင္ျဖစ္သည္။
၁၀။ ဝိပႆနာပညာ မဂ္ပညာ ရိွျခင္း ။ ။ ဝိပႆနာပညာ မဂ္ပညာတို႔ျဖင့္ ျပည့္စုံ
ေသာသူ ျဖစ္ပါက အေကာင္းဆုံးေသာ မီွခိုအားထားရာကို ရရိွေနေသာသူပင္
ျဖစ္သည္။   ဓမၼ ရ႒

"ေဒ၀ဒူတသုတ္" မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

ေဒ၀ဒူတသုတ္ - 1    http://www.mogokdhamma.com/Audio/M-G 540.mp3

ေဒ၀ဒူတသုတ္ - 2   http://www.mogokdhamma.com/Audio/M-G 541.mp3

ဘုရားတစ္ဆူပြင့္တိုင္း မေတာင္းပန္ပဲနဲ့ ၀တၱရားအရ တစ္ၾကိမ္တည္းသာ ေဟာေသာ တရား။

ေကာင္းမူကို တစိုက္မက္မက္လုပ္ထားေသာသူေတြအတြက္က နတ္ၿပည္မွာ နတ္ဘံု နတ္နန္းေတြ ေပၚေနလို့ ေသၿပီးတာနဲ့ တၿပိဳင္နက္ အထက္ကိုတက္ရတယ္။ အကုသိုလ္ေတြ အားၾကီးတဲ့ သူမ်ား အတြက္ကေတာ့ စစ္စရာမလိုေတာ့ဘူး ငရဲကို ခ်က္ခ်င္းဆင္းရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကုသိုလ္လည္း အဲေလာက္မရွိ ကုသိုလ္လဲ အားကိုးနိုင္ေလာက္ေအာင္မရွိေသာသူမ်ားအတြက္ လမ္းလယ္ကေန စစ္တာတဲ့။ (သားေရး သမီးေရး စီးပါြးေရး အလြဲသံုးစားအေရးေတြနဲ့ သာအခ်ိန္ကုန္ၿပီး ခန္ဓာၿဖစ္ပ်က္ကို ဥာဏ္မလည့္ေသာသူမ်ားကိုစစ္တာ။ ေမ့ၿပစ္သင့္တဲ့သူမ်ားမတြက္ ငရဲမက်ခင္စစ္တာ။)

ေသခါနီး တရားရရန္ ဆင္ျခင္ႏုလံုးသြင္းနည္း .........

ျမတ္စြာဘုရား သခင္သည္ သတၱ၀ါမ်ားအေပၚလြန္ကဲျမင့္ျမတ္ေသာ ကရုဏာေတာ္ျဖင့္ မေသခင္ စိတ္ခ်ရေသာ တရားထူးကို ေဟာၾကားေတာ္မူ ရံုမက အကယ္၍ အဆင္မေျပလို႕ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမိ်ဳးေၾကာင့္ စိတ္မခ် ရေသးေသာ္ ေသခါနီး ႏုလံုးသြင္းဆင္ျခင္၍ ေသနည္းကို မိန္႕ျမြက္ေဟာ ၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ .......

ဘယ္လိုေဟာၾကားေတာ္မူသလဲ ???

ဆိုေတာ့ ......

(က) မက်န္းမာေသာအခါျဖစ္ေစ၊ေသခါနီးရင္ျဖစ္ေစ၊ေရာဂါေ၀ဒနာ (ဒုကၡဒဏ္ခ်က္တစ္ခုခု)ေပၚလာမယ္ ...။
အဲဒီေပၚလာတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာကို (ျဖစ္ပ်က္ရႈေပး)

(ခ) ေအာ္ .... ႏွိပ္စက္တဲ့တရားပါလား ? ႏွိပ္စက္တာဧကန္ျဖစ္လို႕ ဘ၀ရဲ႕ ဒုကၡတရား(ဒုကၡၾကီးပါပဲ) ...။

(ဂ) ဒီဒုကၡတရား ဒုကၡသစၥာဟာလဲ မၿမဲပါဘူး ...။(ျဖစ္ၿပီး ပ်က္သြားတာပဲ)

(ဃ) အားလံုးျဖစ္ေပၚလာသမွ် တရားေတြဟာ ပ်က္ရတာခ်ည့္ပဲ ...။

(င) ဘာပဲလာလာပ်က္မွာခ်ည့္ဘဲ၊အျဖစ္နဲ႔အပ်က္ကလြဲရင္ ဘာမွမရွိပါ ကလား?(ျဖစ္ပ်က္-ျဖစ္ပ်က္)လို႕ ရႈေနရမယ္ ...။

(စ) ျဖစ္ၿပီးပ်က္သြားတဲ့ျဖစ္ပ်က္အစဥ္မွာ (ဥာဏ္ေရာက္ေနရမယ္) ...။

(ဆ) ဒီလိုဥာဏ္ေရာက္ေနေတာ့ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္သြားတယ္ ...။
(ေ၀ဒနာခ်ဳပ္တာ ဒုကၡခ်ဳပ္တာပဲ) "ေ၀ဒနာ နိေရာဓ တဏွာနိေရာေဓာ"

(ဇ) ေ၀ဒနာခ်ဳပ္တဲ့ေနာက္ (တဏွာအလိုလိုေသတယ္) ဒီေတာ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ဒီတြင္ပဲျပတ္၊ ျပတ္ေတာ့ "ဒုကၡနိေရာဓနိဗၺာနံ"လာ ဒါပဲ ...။

(စ်) ဒုကၡေ၀ဒနာလာသမွ် (ျဖစ္ပ်က္သာရႈ)ျဖစ္ပ်က္ အနိစၥေနာက္ မဂ္ဥာဏ္ လိုက္ရမယ္၊ဒီလို ျဖစ္ပ်က္ နဲ႕ မဂ္နဲ႔ မျပတ္ေအာင္ ဥာဏ္လိုက္သြားရင္ မေသ ခင္ကေလးမွာ ေသာတာပတၱမဂ္ သကဒါဂါမိမဂ္ အနာဂါမိမဂ္ ဆိုတဲ့ (သံုးမဂ္က်ေအာင္) ရႏိုင္တယ္ ...။

သတိ .......။ အားမကိုးထိုက္ၾကဘူးလား ???

အနိစၥ - ဒုကၡ - အနတၱ

နာမ္ရုပ္တရား ၊ ဤႏွစ္ပါးလည္း ၊ ရွည္လ်ားကာလ ၊ မတည္ၾကဘဲ ၊ ခဏျဖစ္လ်က္ ၊ ခဏပ်က္၍ ၊ ႏွိပ္စက္ျခင္းရာ ၊ လိုမပါျငား ၊ ဘဘာ၀အား ၊ ဤသံုးပါးေၾကာင့္ ၊ ျဖစ္ပြားသမွ် အနိစၥ သည္ ၊ ဒုကၡ - အနတၱ ခ်ည့္သာတည္း ..........။

( ၀ဏၰေက်ာ္ထင္ - ဦးဘိုးစိန္ )

~~~ ဓမၼမိတ္ေဆြ သူေတာ္စင္အေပါင္း က်န္းမာရႊင္လန္း ျငိမ္းေအးႏိုင္ၾက ပါေစ ~~~

ႏွလုံးသား၏ ဓမၼသံစဥ္

ပိဋကတ္ သံုးပံု application

စိန္ရတနာေက်ာင္းတိုက္မွ ေရးဆြဲထားေသာ ပိဋကတ္ သံုးပံု Andoriod ဖုန္း ႏွင္႔ Tablet အတြက္ application လင့္၊ ipad လင့္ နွင့္ ကြန္ျပဴတာအတြက္ လင့္တို႔ကို ေအာက္ပါ Mediafire Link တို႔တြင္ ေဒါင္းလုပ္ဆြဲယူလို႔ ရပါၿပီ...( Media Fire လင္႔ ေပၚေပါက္ေအာင္ ကူညီ ကုသိုလ္ယူသူ - ဟိန္းလတ္ ( စင္ကာပူ)-heinlat.myo@gmail.com )
Android Link >
http://www.mediafire.com/folder/5gmq1h88sbjyl0a,4d7zw8oli244eq3/shared

ipad link >
http://www.mediafire.com/folder/7tbarqwd1pss8u8,3l483ggriy2drak,2zvgzd6d73y2qhv,o608h9b674384t0,nqpxc2pw3yc1nw2/shared

PC link >
http://www.mediafire.com/folder/1vuk8hx1aj6ef,mm5631nbhuj41,la5v3uud6k6x4,w3l38267m3px6,l52jv8cc0sa0u,44a1gvk1tpa51/shared

“အိမ္ေစာင့္နတ္ႏွင့္ ပ႒ာန္းရြတ္ၿခင္း ” -[ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေ တာရ)]

အရွင္ဘုရား . . . .တပည့္ေတာ္က ပ႒ာန္းတရားေတာ္ၾကီးကို သိပ္ၾကည္ညိဳတဲ့အ တြက္ အိမ္မွာ ေန႔စဥ္ ရြတ္ဖတ္ပါတယ္ဘုရား။

ဒါေပမယ့္ လူၾကီးတခ်ိဳ႕က "အိမ္မွာ ပ႒ာန္းမရြတ္ေကာင္းဘူး၊ ရြတ္ရင္ အိမ္ေစာင့္နတ္မေ နႏိုင္ဘဲထြက္ေၿပ းတတ္တယ္။ ရြတ္တဲ့လူ ဒုကၡေရာက္တတ္တယ္" လို႔ေၿပာၾကပါတယ္ဘုရား။

အိမ္မွာပ႒ာန္းရြ တ္သင့္ ၊မရြတ္သင့္၊ ရြတ္ရင္ ဒုကၡေရာက္၊မေရာက္ ေၿဖၾကားေပးေတာ္မ ူပါဘုရား။ (ေမာင္ေဇာ္မ်ိဳး ေအာင္၊ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ ႔နယ္။)

ဒကာေဇာ္မ်ိဳးေအာ င္ရဲ႔ေမးခြန္းကို ဖတ္ရေတာ့ ဦးပဥၥင္းနဲ႔ ခင္မင္ရင္းႏွီးတ ဒကာတစ္ေယာက္ကို ခ်က္ခ်င္းသတိရလိ က္မိပါတယ္။လူငယ္တစ္ေယာက္ပါပဲ။အ ိမ္မွာပ႒ာန္းရြတ ္ရင္ ခိုက္တတ္တယ္ဆိုလ သူကေရႊတိဂံုဘုရားေပၚတက္ၿပီးပ႒ာန ္းရြတ္တယ္တဲ့။ေန႔တိုင္းလည္း ဘုရား မတက္ႏိုင္ေတာ့ တစ္ပတ္ တစ္ခါေမြးေန႔ေလာ က္ပဲ တက္ၿပီး ရြတ္ၿဖစ္တယ္တဲ့။

တစ္ပတ္မွာတစ္ရက္ပဲ ဘုရားေပၚတက္ၿဖစ္ ေတာ့ တစ္ပတ္မွာတစ္ၾကိမ္ပဲ ပ႒ာန္းရြတ္တဲ့ကု သိုလ္ရေတာ့တာေပါ့။ဘုရားေပၚမွာမွ မဟုတ္ဘဲ အိမ္မွာလည္း ပ႒ာန္းရြတ္မယ္ဆိုရင္္ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် ပ႒ာန္းရြတ္တဲ့ကုသိုလ္တိုးပြားေနမွာ အမွန္ပါပဲ။

အခုေတာ့ အယူအဆအမွားကုိ လက္ခံယံုၾကည္ၿပီး လိုက္နာက်င့္သံုးမိတဲ့ အတြက္ ရသင့္ရထိုက္တဲ့က သိုလ္တရားေတြအမ်ားၾကီး လက္လြတ္ဆံုးရွံဳ းခဲ့ရပါတယ္။

♦ တကယ္ေတာ့ ပ႒ာန္းတရားဟာ နတ္ပရိသတ္ေတြအတြက္ အဓိကထားၿပီးၿမတ္ စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တာပါ။ေဟာတာကုိက နတ္ၿပည္မွာေလ။ နတ္ၿပည္မွာနတ္ပရ ိသတ္အတြက္ ေဟာထားတဲ့တရားကိ နတ္ေတြက မႏွစ္သက္ဘဲရွိပါ့မလား။

သူေတာ္ေကာင္းနတ္မွန္ရင္ ပ႒ာန္းတရားကို ဘယ္သူဘယ္ေနရာမွာရြတ္ရြတ္ ႏွစ္သက္ၿမတ္ႏိုးစြာ လာေရာက္နာယူမွာေ သခ်ာပါတယ္။

♦ ပ႒ာန္းရြတ္လို႔အိမ္ေစာင့္နတ္မေန ႏိုင္ဘဲ ထြက္ေၿပးရတယ္ဆိုတာ သဘာဝ မက်ပါဘူး။ တကယ္ဆို ကိုယ္ရြတ္ေပးလို သူနာရေပတယ္ဆိုၿပီး ကုိယ့္အိမ္ကေတာင ္မခြာႏိုင္ၿဖစ္ေ နမွာပါ။သူနာခ်င္ တဲ့ပ႒ာန္းရြတ္ေပးတဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကိုေက်းဇူ းေတြတင္ၿပီးခါတိုင္းထက္ေတာင္ကူည ေစာင့္ေရွာက္ၾကဥ ီးမွာပါ။

တကယ္လို႔ ... ပ႒ာန္းသံၾကားတာန ဲ႔ထြက္ေျပးတဲ့အိမ္ေစာင့္နတ္ရွိခ ဲတယ္ဆိုရင္လည္းအဲ့ဒီအိမ္ေစာင့္ နတ္ဟာသူေတာ္ေကာင္းစိတ္မရွိတဲ့နတ္၊ သူယုတ္မာနတ္ပဲၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။အဲ ဒီလိုနတ္မ်ိဳးကုိယ့္အိမ္မွာလာေစာင့္ေနလို႔လည္း ကိုယ့္အတြက္ ဘာအက်ိဳးမွရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး။

မေနႏိုင္လို႔ထြက္ေၿပးသြားလည္း ဘမွလြမ္းေနစရာမလိုပါဘူး။အဲ့ဒီလိုနတ္မ်ိဳး ‘အိမ္ၿပင္’ မွာေနလည္း အလကား ‘အိမ္တြင္း’ မွာေနလည္းအလကားပါပဲ။

♦ ပ႒ာန္းတရားအပါအဝ င္ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ေတြကို တာဝတိ သာနတ္ၿပည္မွာၿမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူစဥ္တုနး္က တရားနာပရိသတ္ထဲမွာ "အကၤုရ" ဆိုတဲ့ နတ္သားတစ္ေယာက္လည္း ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။အ ကၤုရနတ္သားဟာ တရားပြဲကုိ အေစာဆံုးေရာက္လာၿပီး ေရွ႕ဆံုးကေနရာဦ းထားတာပါ။

ၿမတ္စြာဘုရားရဲ႔လက္ဝဲဘက္ေနရာမွာ အနားကပ္ၿပီးေနရာ ဦးထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ထက္ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးတဲ့နတ္ေတြ၊ၿဗဟၼာေတြ ေရာက္လာတိုင္းေရာက္လာတိုင္းေနာက္ဆုတ္ ေနာက္ဆုတ္ၿပီး ေနရာဖယ္ေပးရတဲ့အ တြက္ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္နဲ႔ ဆယ့္ႏွစ္ယူဇနာေဝးတဲ့ေနရာကပဲ တရားနာခြင့္ရပါေ တာ့တယ္။

နတ္ၾကီးလာေတာ့ နတ္ငယ္ေနရာဖယ္ေပ းရတာေပါ့။လူ႔ေလာကမွာလည္း ဒီလိုပါပဲ။ပြဲလမ ္းသဘင္တစ္ခု၊ အခမ္းအနားတစ္ခုက ်င္းပၿပီဆိုရင္ဂ ုဏ္ၾကီးတဲ့လူ၊မ်က္ႏွာၾကီးတဲ့လူေ တြက ေရွ႔ဆံုးကေနရာယူရၿပီး ဂုဏ္ငယ္တဲ့လူ၊မ် က္ႏွာငယ္တဲ့လူေတြက ေနာက္ဆံုးကေန ေနရာယူရပါတယ္။ဂုဏ္ငယ္ေလ ေနာက္ေရာက္ေလပါပ ဲ။

အိမ္မွာပဲၿဖစ္ၿဖ စ္၊ ဘုရားမွာပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ေနရာဌာနတစ္ခုခုမ ွာပုဂိၢဳလ္တစ္ေယ ာက္ေယာက္က ပ႒ာန္းတရားရြတ္ပြားၿပီဆိုရင္ ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးမားတဲ့ နတ္ေတြ၊ ၿဗဟၼာေတြတရားနာၾကြေရာက္လာၾကပါတယ္။ အိမ္ေစာင့္နတ္အပါအဝင္ နဂိုကရွိႏွင့္ၿပ ီးသားနတ္ေတြက ဘုန္းတန္ခိုးနည္ းပါးတယ္ဆိုရင္ ဘုန္းတန္ခိုးၾကီ းမားတဲ့နတ္ၿဗဟၼာေတြအတြက္ (အကၤုရ နတ္သားလိုပဲ) ေနရာဖယ္ေနာက္ဆုတ္ေပးရတဲ့ အတြက္အေဝးေရာက္သြားႏိုင္ပါတယ္။

အကၤုရနတ္သားဟာ အေဝးေရာက္သြားေပ မယ့္ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိ စိတ္မဆိုးဘဲ အေဝးကေနတရားနာယူသလို အေဝးေရာက္သြားတဲ့ အိမ္ေစာင့္နတ္ဟာလည္း ပဌာန္းရြတ္ပြားသူကုိ စိတ္မဆိုးဘဲ ကိုယ့္ကံကုိယ္နားလည္စြာနဲ႔ အေဝးတစ္ေနရာကေန ပ႒ာန္းတရား နာၾကားေနမွာပါ။

လူပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ နတ္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကုိယ္နဲ႔ထိုက္တန ္တဲ့ေနရာကို ကုိယ္ရစၿမဲမဟုတ္လား။ ကုိယ့္ကံက ေပးတဲ့ေနရာမွာကုိယ္ေက်နပ္စြာေနရ မွာပဲေလ။

ပ႒ာန္းတရားနာၾကားၿပီး ကုိယ့္ထက္ဘုန္းတ န္ခိုးၾကီးတဲ့နတ္ေတြ၊ ၿဗဟၼာေတြ ကုိယ့္ေနရာကိုယ္ၿပန္သြားတဲ့အခါ အိမ္ေစာင့္နတ္လည္း အိမ္မွာ ေနၿမဲအတိုင္း ၿပန္ေနခြင့္ ရသြားၿပီေပါ့။

ပ႒ာန္းတန္ခိုးေၾကာင့္သူ႔ရဲ႕ဘံုဗိမာန္ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာေတြေတာင္ နဂိုကထက္ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားလာမွာေသ ခ်ာပါတယ္။ဒါဆိုရင္ ပ႒ာန္းရြတ္လို႔ အိမ္ေစာင့္နတ္မွ ာ အက်ိဳးမယုတ္တဲ့အတြက္ ပ႒ာန္းရြတ္သူကုိလည္း အိမ္ေစာင့္နတ္က ဘာမွ ဒုကၡေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ဒုကၡမေပးတဲ့အၿပင္ ေကာင္က်ိဳးခ်မ္းသာအၿဖာၿဖာနဲ႔ ၿပည့္စံုေအာင္ေတာင္ အကူအညီေပးပါလိမ္ ဦးမယ္။

တကယ္လို႔ ကုိယ့္အိမ္ထဲမွာရွိတဲ့ အိမ္တြင္းနတ္ေတြ၊အိမ္ၿပင္နတ္ေတြက နတ္လို႔နာမည္ခံထားတဲ့ မေကာင္းဆိုးဝါးေ တြ၊ အစိမ္းသရဲေတြ၊ ဖုတ္ ၿပိတၱာေတြ၊ နတ္မိစၦာေတြၿဖစ္ေနခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပ႒ာန္းတရားကို နားခါးၿပီး ထြက္ေၿပးခ်င္ေၿပ းပါလိမ့္မယ္။သူယုတ္မာနဲ႔ သူေတာ္ေကာင္းတရား မအပ္စပ္လို႔ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႕စြာ ထြက္ေၿပးသြားၾကတ ဲ‘တရားမၾကိဳက္ နတ္ငမိုက္’ ေတြ ကုိယ့္အိမ္မွာ မရွိေတာ့တာပိုေတာင္ေကာင္းပါေသးတယ္။ ဝမ္းနည္းစရာမ ဟုတ္ပါဘူး၊ ဝမ္းသာစရာပါ။

♦ ေဝသာလီၿပည္မွာ ကပ္ေဘးၾကီီးေတြဆ ိက္ေရာက္ခဲ့စဥ္တုန္းက ၿမတ္စြာဘုရားရွင္နဲ႔ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြရတနသုတ္ လွည့္လည္ရြတ္ဆိုၾကေတာ့ ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးမားတဲ့ နတ္ၿဗဟၼာေတြ တရားလာနာၾကတဲ့အတြက္ မေကာင္းဆိုးဝါးေ တြ၊ နတ္မိစၦာေတြ ၿမိဳ႕တြင္းမွာ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ အိုးနင္းခြက္နင္း ထြက္ေၿပးသြားၾကပါတယ္။ ေဝသာလီၿပည္လည္း ကပ္ေဘးၾကီးေတြက လြတ္ေၿမာက္ၿပီး ခ်မ္းသာရာရခဲ့ပါ တယ္။

♦ ပ႒ာန္းတရားပဲရြတ္ရြတ္၊ တၿခားတရားပဲရြတ္၊ ကုိယ့္ဘက္ကေတာ့ မေကာင္းဆိုးဝါးေတြ နတ္မိစၦာေတြ၊တန္ခိုးနည္းတဲ့ နတ္ေတြ ကုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ မေနႏိုင္ဘဲ ထြက္ေၿပးသြားေစခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ဆိုး မ်ိဳးမထားနဲ႔ေပါ ့။

♦ အယုတ္ အလတ္ အၿမတ္မေရြး ဘယ္သတၱဝါမဆို တရားနာယူၿပီးေကာင္းက်ိဳး ရေစခ်င္တဲ့ရည္ရြ ယ္ခ်က္ေကာင္းပဲထ ားၿပီးရြတ္ပါ။ကုိယ့္ဘက္ကရည္ရြယ္ခ်က္ဆိုးၿပီး ေမတၱာတရားေခါင္း ပါးေနရင္ေတာ့ အေဝးထြက္ေၿပးရတဲ့ နတ္ေတြက"ေနႏွင့္ သီးေပါ့ကြာ၊ အလွည့္က်ရင္ မႏြဲ႕စတမ္းေဟ့" ဆိုၿပီး ကုိယ့္ကံနိမ့္တဲ့အခါ၊ ရြတ္ဖတ္မွဳ ၿပတ္သြားတဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ တံု႕ၿပန္ကလဲ့စား ေခ်တတ္ပါတယ္။

ကုိယ့္ေစတနာ ကိုယ့္အက်ိဳးေပးတာပါပဲ။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ပ႒ာန္းတရားပဲၿဖစ ္ၿဖစ္၊ တၿခားတရားပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊တရား ေတာ္ တခုခုရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္မွဳ ၿပဳေတာ့မယ္ဆိုရင ပထမဦးဆံုးေမတၱာဘာဝနာပြားမ်ား၊ ေမတၱာသုတ္ရြတ္ဆိုၿပီးမွ ၿပဳတာအေကာင္းဆံု းပါပဲ။

♦ ေမတၱာတရားေပးေဝမ ွဳကုိ သတၱဝါတိုင္းႏွစ္ သက္လိုလားၾကတာမို႔ ဘာတရားေတာ္ပဲရြတ ္ရြတ္ ေမတၱာသုတ္ကုိအရင္ရြတ္ပါ၊ ေမတၱာဘာဝနာ အရင္ပြားပါလို႔ ဒကာေဇာ္မ်ိဳးေအာ င္ကို ေမတၱာနဲ႔အၾကံေပး လိုက္ပါတယ္။

ပ႒ာန္းတရားကို အိမ္မွာလည္းရြတ္သင့္ပါတယ္။ ရြတ္ၿခင္းေၾကာင့္ ဒုကၡမေရာက္တဲ့အၿပင္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္ းသာက်က္သေရ မဂၤလာအၿဖာၿဖာနဲ႔ ၿပည့္စံုႏိုင္ပါတယ္လို႔ . . .။

အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ။

[ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက ၏"အခ်စ္ကံေခေပမယ ့္ အႏွစ္က်န္ေစရမယ္" စာအုပ္မွ"အိမ္ေစ ာင့္နတ္ႏွင့္ ပဌာန္းရြတ္ၿခင္း " မွ ထုတ္နုတ္ကူးယူပူေဇာ္ပါသည္။] phyo zaw

မုုနိ (၆) မ်ဳိး

မုုနိ (၆) မ်ဳိးကိုု ျပထားပါတယ္။
    ၁။ အဂါရမုုနိ = လူ႕ဘဝနဲ႕ တစ္မဂ္တစ္ဖိုုလ္ရသူ၊
    ၂။ အနဂါရမုုနိ = ရဟန္းဘဝနဲ႕ တစ္မဂ္တစ္ဖိုုလ္ရသူ၊
    ၃။ ေသခမုုနိ = ေသာတာပတၱိမဂၢဌာန္အစ အရဟတၱမဂၢဌာန္အဆုုံးရွိေသာ ေသကၡပုုဂၢဳိလ္ (၇) ေယာက္၊
    ၄။ အေသခမုုနိ = ရဟႏၲာ၊
    ၅။ ပေစၥကမုုနိ = ပေစၥကဗုုဒၶါ၊
    ၆။ မုုနိမုုနိ = ျမတ္စြာဘုုရား၊
read more at http://ashinsirinda.com/index.php/2013-12-04-18-15-20/2013-12-04-18-16-52/203-yawainwe-jul-3-2015

“ေဘသဇၨဂု႐ု”အေၾကာင္း တရားေဒသနာေတာ္။" - အရွင္ နႏၵမာလာဘိဝံသ

Ashin Nandamãlãbhivamsa - အရွင္ နႏၵမာလာဘိဝံသ

January 22 at 7:31pm ·

စြန္႔ရမွာက … တြယ္တာမႈ
တကယ္ကေတာ့ သံေယာဇဥ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ လူေတြက ထင္ၾကတယ္။ ပစၥည္းသံေယာဇဥ္၊သား သံေယာဇဥ္၊သမီး သံေယာဇဥ္ဆိုေတာ့ ပစၥည္းကိုစြန္႔ရမွာလား၊ သားကို စြန္႔ရမွာလား၊ သမီးကို စြန္႔ရမွာ လား။ဘယ္ဟာမွ စြန္႔စရာ မလိုဘူး။ စြန္႔ရမွာကကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေနတဲ႔ တြယ္တာမႈကို စြန္႔ရမွာ။ အဲဒီ ေတာ့ အစြန္႔မွားတတ္တယ္ေနာ္။ အစြန္႔မွားတယ္တယ္။ အတြယ္အတာမရွိဘဲနဲ႔ ေနလို႔မရဘူးလား။ ရတာေပါ့။အတြယ္တာမရွိဘဲနဲ႔ ေနတာေမတၱာနဲ႔ ေနတာပဲ။မိသားစုထဲမွလည္းပဲ အတြယ္အတာကင္းျပီး ေတာ့ ေနလို႔ရတယ္။
ၾကည့္ေလ၊စကၠဴရြက္ကေလး ႏွစ္ရြက္အတူတူထား၊စကၠဴေလးႏွစ္ခု ပူးထား၊ေဟာ.. အခ်ိန္မေရြး ဒီစကၠဴေလး ႏွစ္ခုက တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုကပ္မေနဘူးေလ။ ထိေနေပမယ့္ ကပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီၾကားထဲမွာ glue ဆိုတဲ႔ ေကာ္ေလးမထည့္လိုက္နဲ႔၊ ထည့္လိုက္ရင္ေတာ့ ဒီႏွစ္ခုက ပူးကပ္သြားမွာပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေကာ္နဲ႔ အလားတူတဲ႔ သံေယာဇဥ္ဆိုတာ အဲဒီတြယ္တာမႈကို ေျပာတာ။အဲဒီမွာ ေကာ္ကိုသာ ခြါခိုင္းတာ။ ဟိုဘက္စကၠဴကို ဆုတ္ပစ္ဖို႔လည္း မလိုဘူး။ အဲဒီေတာ့ သား စြန္႔ဖို႔လည္း မလိုဘူး။ သမီး စြန္႔ဖုိ႔လည္း မလိုဘူး။ရာထူးစြန္႔ဖို႔လည္း မလိုဘူး။ လိုတာက ဘာတုန္းဆိုရင္ တြယ္တာမႈကိုစြန္႔လို႔ …ဒီလိုဆိုလိုတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက တရားေတာ္ေတြဟာ “သတိသမၸဇည” တရား ကိုယ့္သႏၲာန္ မွာ ျဖစ္ပြားေအာင္ ၾကီးစားျပီးေတာ့ အမွန္အကန္သိမယ္ဆိုရင္ ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္ျပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွာ ဘ၀က လြတ္ေျမာက္တဲ႔ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ဆိုတာကို
လည္း ရျပီးေတာ့ ဒီ “ကာယိကေရာဂါ” ဆိုတဲ႔ ေရာဂါလည္း ေနာက္ဆံုး ပိတ္ ေနာက္ထပ္ ျဖစ္စရာမရွိေတာ့ဘူး။ “ေစတသိကေရာဂါ” ဆိုတဲ႔ mental disease ေတြလည္း လံုး၀ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားျပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုးေရာဂါ အားလံုးေပ်ာက္ျငိမ္းတဲ႔ နိဗၺာန္ခ်မ္း သာကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ကုိယ္စီ ကိုယ္စီ သဘာက်ျပီးေတာ က်င့္ၾကံက်ဳိးကုတ္ အားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။
ဆရာေတာ္အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ
‪#‎AshinNandamalabhivamsa‬
www.drnandamalabhivamsa.com.mm
“ေဘသဇၨဂု႐ု”အေၾကာင္း တရားေဒသနာေတာ္။"

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ - အဂၢမဟာပ႑ိတ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားထိုင္သူမ်ားအတြက္

http://www.dhammaransi.com/index.php?option=com_content&view=article&id=47:2009-08-24-11-38-45&catid=50:mp3&Itemid=83

၉၀။ ေ၀ဒနာႏွင့္တဏွာၾကား သဗၺညဳတဉာဏ္ရ၍ ဘုရားျဖစ္လာပံု (၃၁-၃-၁၉၆၀)
http://www.mogokdhamma.com/Audio/M-G 090.MP3

ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ အဂၢမဟာပ႑ိတ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ႐ွင္၀ိမလ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ
၂၀၈။ ရွင္ေခမကႏွင့္ ရဟန္းၾကီး(၆၀)တို႔ ရဟႏၱာျဖစ္ၾကပံု (၃၁-၃-၁၉၆၁)
http://www.mogokdhamma.com/Audio/M-G%20208.MP3
၂၀၉။ ေတ၀ိဇၨသုတ္၊ သႏၵိ႒ိေကာကိုယ္တိုင္ျမင္ရန္ (၁-၅-၁၉၆၁)
http://www.mogokdhamma.com/Audio/M-G%20209.MP3

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ - အဂၢမဟာပ႑ိတ

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

အမရပူၿမိဳ ႔မဂၤလာတိုက္၌ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ

ျဖစ္ပ်က္ျမင္တုန္း

နိဗၺာန္အတု၀င္တတ္တယ္

(   တရားထိုင္သူမ်ားအတြက္ )

( ၁၉ ၊ ၆ ၊ ၁၃၆၂ )

           

 ဒကာ ဒကာမေတြ သတိေပးတရားဆိုသလိုဘဲေျပာရမယ္ေနာ္.. ၊ ဒကာႀကီးလိႈင္ - သတိေပးတရား ေျပာမယ္ေနာ္ … ( မွန္လွပါ ) ။

            သတိေပးတရားဆိုတာက ကိုယ့္ကိုကို စစ္ေဆးဖို႔ပါဘဲဆိုတာ မွတ္ထားရမယ္ေနာ္ … ( မွန္ပါ့ )၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စစ္ေဆးဖို႔ဆိုတဲ့ဥစၥာ ဘာပါလိမ့္မတံုးဆိုေတာ့ ရွင္မဟာ ကႆပႀကီးက ဘုရားသခင္ကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ေမးတယ္… လို႔ တို႔ ေမာင္ႏိုင္တို႔ မွတ္ရမယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            အရွင္ဘုရား … တဲ့ သိကၡာပုဒ္ေတြ နည္းတုန္းက ရဟႏၲာေတြ သိပ္ျဖစ္တာဘဲ … တဲ့ ။

            သိကၡာပုဒ္နည္းတုန္းက ႏွစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ ခုႏွစ္သြယ္မျပည့္ခင္တုန္းကေတာ့ ရဟႏၲာသိပ္ျဖစ္ၾကတယ္။

            ေနာက္ - အရွင္ဘုရားက သိကၡာပုဒ္ေတြ ေပၚတိုင္းေပၚတိုင္း တိုးလိုက္ေတာ့ ႏွစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ - ခုႏွစ္ သြယ္ေတာင္ျဖစ္သြားေတာ့ ရဟႏၲာအျဖစ္ နည္းသြားတယ္ဘုရား၊ အဲဒါဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္မတံုးလို႔ ဘုရားကို ေမးတာ ေမာင္ႏိုင္…. ( မွန္ပါ့ ) ။

            သိကၡာပုဒ္နည္းတုန္းကေတာ့ဘာတဲ့ … ( ရဟႏၲာအျဖစ္မ်ားပါတယ္ဘုရား ) ၊ သိကၡာပုဒ္လည္းမ်ား လာပါေရာ. ( ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းပါတယ္ဘုရား ) ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းသြားတယ္ဆိုေတာ့ ကိုၫြန္႔တို႔အားလံုး ေမးစရာအေၾကာင္းေပၚလာတယ္ … ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

သိကၡာပုဒ္မ်ားလို႔ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းျခင္းပါလား ဘုရား

            သိကၡာပုဒ္နည္းတုန္းကေတာ့ျဖင့္… တဲ့ ၊ ရဟႏၲာေတြ ျဖစ္လိုက္ၾကတာ နည္းသြားတာေတြမဟုတ္ပါ ဘူး… တဲ့ ၊ အခုသိကၡာပုဒ္ေတြလည္း အရွင္ဘုရားက တုိးကာ တိုးကာ လုပ္လိုက္တဲ့အခါ သိကၡာပုဒ္ေတြက သိပ္မ်ား၊ အဲဒီမ်ားသြားတဲ့ အခါက်မွ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းသြားေတာ့ ဒါဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ပါလိမ့္မလဲ… လို႔ ေမာင္ႏိုင္တို႔ ကိုၫြန္႔တို႔ ေမးၿပီ… ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒီတရားေဟာရတာက ဒကာ ဒကာမေတြမွာ အလုပ္ေတြကလည္း လုပ္ၿပီးသကာလ … ေနေသာ ေၾကာင့္ ကိုယ့္အလုပ္ကို ကိုယ္စစ္ေဆးႏိုင္ေအာင္ဆိုၿပီး သကာလ ဒီပါဠိေတာ္ထုတ္လာတာ ဒကာႀကီးလိႈင္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒီတြင္ ဘုရားကေျဖလိုက္တယ္ကြာ - တဲ့ သဒၶမၼပဋိ႐ူပကဆိုတာရွိတယ္ကြာ … တဲ့ ၊ တရားတုေတြ ေပၚလာလို႔ရွိရင္လည္း တရားတုေတြ ေပၚလာတဲ့အတြက္ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းတယ္ .. . တဲ့ ။

            ဒကာႀကီးလိႈင္ - ရိပ္မိပလား .. ( ရိပ္မိပါၿပီ ) ဘာတဲ့တံုး … ( တရားတုေတြေပၚလို႔ပါဘုရား ) ။

            တရားအတုေတြေပၚလာတဲ့အတြက္ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းတယ္… တဲ့ ရွင္းပလား… ( ရွင္းပါၿပီ )၊ ဘာတဲ့တံုး … ( တရားအတုေတြေပၚလာတဲ့အတြက္ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းပါတယ္ဘုရား ) ။

            ေနာက္က ဒကာ ဒကာမေတြ တစ္ခါမွမေဟာဘူးေသးေတာ့ ဒီဥစၥာကို ကိုယ္လုပ္ထားတဲ့ ဥစၥာနဲ႔ ျပင္စရာရွိတာျပင္ဖို႔ ၊ တိုးစရာရွိတာ တိုးဖို႔ကို ဆရာဘုန္းႀကီးက သတိေပးတာလုိ႔ဆိုတာ ဒကာႀကီးလိႈင္ - မွတ္ ရမယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            အလုပ္ မလုပ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ကို ဒီတရားေဟာဖို႔ မလိုပါဘူး၊ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္က်ေတာ့ ေျပာရလိမ့္ မယ္တဲ့၊ အဲဒီေတာ့ ဒီျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္လာတယ္ ၊ အလုပ္ လုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွာ တရားတုက ျဖစ္ပ်က္ ၀င္ေႏွာက္ယွက္တယ္၊ ေမာင္ႏိုင္မွတ္ထား … ( မွန္ပါ့ ) တရားတုက… ( ျဖစ္ပ်က္ျမင္တုန္း ၀င္ေႏွာင့္ယွက္ ပါတယ္ဘုရား ) ၊ ျဖစ္ပ်က္ျမင္တုန္း ၀င္ေႏွာင့္ယွက္တယ္တဲ့၊ အတု၀င္လာတယ္ … ( မွန္ပါ့ ) အလုပ္ထဲ၀င္ လာတာ ။

            ေနာက္က ဒကာ ဒကာမေတြ ဥဒယဗၺယဥာဏ္မွာ၀င္လာတယ္ ၊ရွင္းၾကပလား… ( ရွင္းပါၿပီဘုရား )။

            ျဖစ္ပ်က္ျမင္တာက ဥဒယဗၺယဥာဏ္မဟုတ္လား.. ( မွန္ပါ့ )၊ အဲဒီျမင္ေနတုန္းမွာ .တဲ့ ၊ အဓိဂမပဋိ႐ူ ပက ဆိုတာ၀င္တတ္တယ္ကြာ .. တဲ့ ၊ အတု၀င္တတ္တယ္၊ နိဗၺာန္အတု ၀င္တတ္တယ္ေျပာတာ … ( မွန္ပါ့ ) ။

ျဖစ္ပ်က္ျမင္တုန္း နိဗၺာန္အတု၀င္တတ္တယ္

            ဒကာႀကီးလိႈင္ - မွတ္ထားစမ္းပါ၊ ျဖစ္ပ်က္ျမင္တုန္း နိဗၺာန္အတု၀င္တတ္တယ္၊ ရွင္းပလား … ( ရွင္း ပါၿပီ ဘုရား ) ။

            အဲဒီျဖစ္ပ်က္ျမင္ေနေတာ့ နိဗၺာန္အတု၀င္လာေတာ့ ေၾသာ္ - ဒါ နိဗၺာန္ဘဲဆိုၿပီး သကလာ တရားရပ္ ပစ္လိုက္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ငါေတာ့ျဖင့္ ေသာတာပတၱိမဂ္ ဆိုက္ၿပီ နိဗၺာန္ျမင္ၿပီဆိုၿပီးေတာ့ ရပ္လိုက္ေတာ့ တရားကေတာ့ ဥဒယဗၺယ ျဖစ္ပ်က္ဆိုေတာ့ ေမာင္ႏိုင္ ဘယ္… ဆံုးမွမဆံုးေသးဘဲ… ( မဆံုးေသးပါဘုရား ) ။

            မဆံုးေသးခ်ိန္မွာ ဒကာ ဒကာမေတြ မွတ္ထားလိုက္စမ္းပါတဲ့၊ နိဗၺာန္အတု ၀င္လာတယ္.. ( မွန္ပါ့ ) ။

            မဆံုးေသးခင္ ဘာ၀င္လာသတံုး … ( နိဗၺာန္အတု ၀င္လာပါတယ္ဘုရား ) ။

            နိဗၺာန္အတု ၀င္လာတယ္ဆိုတဲ့ဥစၥာေဟ့ … ေမာင္ခင္ေမာင္တို႔ ၊ ကိုရွင္းတို႔ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ရ မယ္… ( မွန္ပါ့ ) ဒါက သတိေပးတဲ့တရားေနာ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းတာ နိဗၺာန္အတု၀င္လို႔

            ရဟႏၲာဘယ့္ႏွယ္ေၾကာင့္ အျဖစ္နည္းသတံုးလို႔ ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ နိဗၺာန္က အတုေတြ၀င္လာ တယ္ကြ .. ။

            ဘယ္အခ်ိန္ ၀င္လာပါလိမ့္မတံုး … ( ျဖစ္ပ်က္ျမင္တဲ့အခါမွာပါဘုရား ) ။

            အဲ … ျဖစ္ပ်က္ဆိုေတာ့ ဥဒယဗၺယေပါ့ေလ … ( မွန္ပါ့ ) ၊အဲဒီဥဒယဗၺယဥာဏ္အခ်ိန္မွာ ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြမွာ ၀င္လာတတ္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ျဖစ္ပ်က္လည္း မဆံုးဘူး၊ မုန္းလည္း မမုန္းဘူး ၊ ဆံုးလည္းမဆံုးတဲ့အခ်ိန္မွာ နိဗၺာန္၀င္လာတယ္၊ ကိုယ္ထင္တဲ့နိဗၺာန္ေပါ့ေလ…. ( မွန္ပါ့ ) ။

            ကိုေပၚႀကီးေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ .. ( မွန္ပါ့ ) ၊ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ပါ ၊ ဒကာ ဒကာမတို႔ ေနာက္က အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြမို႔ ဒီဥစၥာအေရးတႀကီးေျပာေနရပါတယ္ ဆိုတာကိုလည္း မွတ္ရမယ္. ..( မွန္ပါ့ )။

            ဒကာႀကီးလိႈင္ မေျပာရဘူးလား … ( ေျပာရပါမယ္ဘုရား ) ေျပာရမယ္တဲ့၊ ေမးတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကလည္း ေမာင္ႏိုင္ေသးတဲ့ပုဂၢိဳလ္မွမဟုတ္ဘဲ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ ရွင္မဟာကႆပက ေမးတာ ၊ ဘုရားမရွိရင္ သူဟာ ဘုရားကိုယ္စားလွယ္ဘဲ၊ သံဂါယနာတင္ေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေပါ့ ေမာင္ႏိုင္ရ …. ( မွန္ပါ့ ) ။

ဆယ္ခ်က္လာတတ္တယ္

            အဲဒီေတာ့ လိုရင္းေျပာၾကပါစို႔လို႔ဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြ ျဖစ္ပ်က္ျမင္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆယ္ခ်က္လာတတ္တယ္ကြာ.. .တဲ့ ၊ ဆယ္ခ်က္ထဲက တစ္ခ်က္ခ်က္လာတတ္တယ္တဲ့… ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဦးဘကေလး ဆယ္ခ်က္ထဲက တစ္ခ်က္ခ်က္လာတတ္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ခႏၶာကိုယ္က အေရာင္အဆင္းလည္းထြက္တတ္တယ္ကြတဲ့၊ ျဖစ္ပ်က္အားထုတ္ရင္းမတၱနဲ႔ ေမာင္ႏိုင္တို႔က ဥဒယဗၺယဥာဏ္က ရင့္သန္လာတာကိုး၊ရင့္သန္လာေတာ့ကို ခႏၶာကိုယ္က အေရာင္အဆင္း ရင္လည္း ထြက္တတ္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

( ၁ ) အေရာင္အဆင္း ထြက္တတ္တယ္

            ကိုယ္ေပၚ အေရာင္အဆင္းထြက္လာေတာ့ ေၾသာ္… ဒါမဂ္က ထြက္လာတဲ့ အေရာင္ဘဲဆိုၿပီးသကာ လ ေမာင္ႏိုင္ ဒါမဂ္ဥာဏ္ရတဲ့သေဘာဘဲလို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ထင္တတ္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ အေရာင္အဆင္း အာ႐ံုျပဳပစ္လိုက္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဦးဘကေလး အေရာင္အဆင္းအာ႐ံုျပဳပစ္လိုက္ေတာ့ ၊ ၀ိပႆနာဥာဏ္ကျဖဴစင္လို႔ ခႏၶာက အေရာင္ထြက္လာတာ …( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား … ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ခႏၶာက အေရာင္ထြက္လာတယ္ ၊ အဲဒါကို ငါမဂ္ရၿပီလို႔ထင္ၿပီး ၊ ဒကာ ဒကာမေတြက ရပ္ပစ္လိုက္ တတ္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            အတုေပၚတာ ..   ( မွန္ပါ့ ) မေပၚတာမရွိဘူးတဲ့၊ သူတစ္ခါတေလေပၚမယ္ေနာ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ေကာင္းၿပီ…ဒါေပၚတဲ့ပုဂၢိဳလ္လည္း ေပၚတယ္ထားေနာ္… ( မွန္ပါ့ ) ၊ ဒါမေပၚရင္ ဘာေပၚတတ္သတံုး ဆိုေတာ့ ဒီဆယ္ခ်က္ကလည္း ဥဒယဗၺယဥာဏ္မွာေပၚရမွာဘဲ ၊ တစ္ခုခုေတာ့ ေပၚရမယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ေမာင္ႏိုင္ မွတ္ထားပါေနာ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ကိုရွင္းတို႔ မမွတ္ရေပဘူးလား.. ( မွတ္ရပါတယ္ဘုရား ) ။

            မွတ္ရလိမ့္မယ္ ၊ ကိုယ္က လုပ္ေနတာကိုးဗ် ၊ဒါမွ နိဗၺာန္အစစ္နဲ႔ နိဗၺာန္တုနဲ႔ ကြဲသြားမယ္… ေနာ္ …. ( မွန္ပါ့ ) ။

            အခု ခႏၶာကိုယ္က အေရာင္အဆင္းထြက္တာကို ပင္လွ်င္… ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က အားထုတ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ငါေတာ့ျဖင့္ မဂ္ရလို႔ ခႏၶာကိုယ္ကေတာင္ အေရာင္ေတြထြက္လာၿပီဆိုၿပီး ရပ္ပစ္လိုက္တယ္ ။

            အေရာင္ဘက္လွည့္သြားတယ္၊ အေရာင္ဘက္သာယာပစ္လိုက္ၿပီ ေမာင္ႏိုင္… ( မွန္ပါ့ ) ၊ သာယာ ပစ္လိုက္ေတာ့ ဥာဏ္ရွိေသးရဲ ႔လား … ( မရွိပါဘုရား )၊ အေရာင္ကေတာ့ ထြက္လ်က္ဘဲ …( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

            အဲဒီမွာလည္းတဲ့ သူ႔ဟာသူ မဂ္ရလို႔ ခႏၶာက အေရာင္ထြက္လာတာဘဲဆိုၿပီးသကာလ ရပ္ပစ္လိုက္ ေတာ့ကိုတဲ့တရားတု၀င္လာတတ္တယ္တဲ့၊ နိဗၺာန္လည္း မဟုတ္ဘူး၊မဂ္လည္း မဟုတ္ဘူး…( မွန္ပါ့ဘုရား )။

            ဒကာႀကီးလိႈင္… မဂ္လည္းမဟုတ္ဘူးတဲ့၊ ျဖစ္ပ်က္ျမင္တဲ့ ၀ိပႆနာမဂ္ရွိေသးတာဘဲ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ မဂ္စစ္ မဟုတ္ေသးဘူး ။

            အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္ကအေရာင္ေတြ , ဘာေတြထြက္တတ္ပါတယ္… ( မွန္ပါ့ ) အဲဒီအေရာင္ေတြ ထြက္လာလို႔ရွိရင္လည္းဒီအေရာင္ေတြကို တစ္ခ်ဳိ ႔မွဘယ္ေလာက္ထြက္တတ္သတံုးလို႔ ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့  တင္ပလႅင္ေခြတစ္ခုလံုးမွာ တစ္ကိုယ္လံုးကေနၿပီး အေရာင္ေတြျဖာထြက္တတ္တယ္… ( မွန္ပါ့ ) ၊တစ္ခ်ဳိ ႔က် ေတာ့လည္းတဲ့၊ ဒီတိုက္တစ္ခုလံုးျမင္လာေအာင္ထြက္တတ္တယ္… ၊ရွင္းပလား .. ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            တစ္ခ်ဳိ ႔က်ေတာ့လည္း ေကာင္းကင္က်ေအာင္လင္းတယ္၊ ဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ဒီျဖစ္ ပ်က္ျမင္တဲ့ဥာဏ္တုန္းကေတာ့ ေအာက္အ၀ီစိက်ေအာင္လင္းတယ္… ( မွန္ပါ့ )၊ အထက္ျဗဟၼာျပည္က် ေအာင္ လင္းထြက္တယ္… ( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား … ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            အဲဒါကို မဂ္ရလို႔ထင္ၿပီးသကာလ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က အားထုတ္ေနရက ရက္ပစ္လိုက္တတ္တယ္ ၊ ငါ မဂ္ရလို႔  အေရာင္ထြက္တာဘဲဆိုၿပီး သကာလ အေရာင္ဘက္လွည့္လိုက္တယ္၊ ဟိုျဖစ္ပ်က္လွည့္ေသးရဲ အေရာင္ထြက္တာဘဲဆိုၿပီး သကာလ အေရာင္ဘက္လွည့္လိုက္တယ္၊ ဟိုျဖစ္ပ်က္လွည့္ေသးရဲ ႔လား … .( မလွည့္ပါဘုရား ) အားရတင္းတိမ္တဲ့ဘက္ လွည့္မသြားဘူးလား…. ( လွည့္သြားပါတယ္ဘုရား ) ။

            အားရတင္းတိမ္တဲ့ ဘက္လွည့္သြားေတာ့ တကယ္မဂ္ေကာဟုတ္ပါရဲ ႔လားလို႔ဆိုေတာ့ ဥဒယဗၺယ ေၾကာင့္ ဥာဏ္ၾကည္လို႔ထြက္တာ … ( မွန္ပါ့ ) ရွင္းၾကပလား… ( ရွင္းပါၿပီ ဘုရား ) ၊ ဘာျဖစ္လို႔ပါလိမ့္ …. ( ဥာဏ္ၾကည္လို႔ ထြက္တာပါ ဘုရား ) ။          

ဥာဏ္ေရာင္ထြက္တာကို မဂ္ထင္တယ္

            ဥာဏ္ေရာင္ထြက္တာကို သူက မဂ္ထင္လိုက္တယ္. ( မွန္ပါ့ )၊အဲဒီတရားတုေတြက တရားတုဆိုတ က ဒီေလာကတရားတုိကုိ ဘုန္းႀကီးကေျပာတာမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့အထဲက တရားတုက လာႏွိပ္ စက္တာေျပာတာပါ… ( မွန္ပါ့ ) ၊ ေပၚၾကပလား.. ( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ ၾသဘာသ- ဆိုတဲ့အေရာင္ထြက္တတ္တယ္ ေနာ္ … ( မွန္ပါ့ ) ထြက္လာလို႔ ဒီအထဲက ေယာဂီ ဒကာ ဒကာမေတြ ထြက္လာလို႔ရွိရင္ျဖင့္ ဒါ မဂ္မဟုတ္ေသးဘူး၊ ဒီအေရာင္လည္း ခႏၶာကိုယ္ကျဖစ္တဲ့ အေရာင္ဘဲ ၊ သူလည္းအေရာင္ရိပ္ဘဲ၊ အေရာင္ရိပ္ျဖင့္ ျဖစ္ပ်က္လို႔ ႐ႈေပး… ( မွန္ပါ့ ) ၊ သေဘာက်ပလား … ( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

            သူ႔ကို ဘာလုပ္ေပးရမလဲ … ( ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပးရပါမယ္ ဘုရား ) သူ႔ဘဲ အနိစၥျပန္႐ႈလိုက္တာေပါ့… ( မွန္ပါ့ )၊ ျဖစ္ပ်က္ျပန္႐ႈလိုက္ၿပီးသကာလ အဲဒီကတက္သြားျပန္ေတာ့လည္း မဂ္ျဖစ္သြားတယ္… ( မွန္ပါ့ )၊ ရွင္းပလား… ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ဒါ မလာဘဲမရွိဘူး… တဲ့ ၊ ဒါက ဆယ္ခုမွာဒီတစ္ခုရင္လဲ လာတတ္တယ္… ( မွန္ပါ့ ) ၊ ဒီတစ္ခုမလာ ရင္ ဒီ့ျပင္ဘာလာမွာတံုး - လို႔ ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ ပီတိ… တဲ့၊ ပီတိလည္း လာတတ္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

( ၂ ) ပီတိဆိုတာ လာတတ္တယ္

            အေရာင္မလာတဲ့ပုဂၢိဳလ္မွာ ပီတိလာလိမ့္မယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ပီတိလာတယ္..တဲ့၊ပီတိဆိုတာက တစ္ခါတည္း ခႏၶာကိုယ္ႀကီးႄကြသြားၿပီးသကာလ၊ ေပါ့ပါးၿပီးသကာလ ၾကက္သီးေတြထ,လို႔ ေကာင္းကင္ပ်ံ ေတာ့မလိုလို၊ ထိုင္ရမွန္းမသိ၊ ထရမွန္းမသိ၊ ဒီလိုျဖစ္လာတတ္တယ္… ( မွန္ပါ့ ) ဒါလည္း ဥဒယဗၺယ - ဆိုတဲ့ ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္တဲ့ဥာဏ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတာ… ( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒီပီတိကိုလည္း ဒကာ ဒကာမေတြက ဒါ - မဂ္စစ္လို႔မယူလိုက္နဲ႔၊ ေၾသာ္- ဒါဥာဏ္ၾကည္လို႔ျဖစ္လာ တဲ့ ပီတိဘဲလို႔ ဒကာႀကီးလိႈင္က ယူလိုက္တာေပါ့ .. ( မွန္ပါ့ ) ၊ ရွင္းပလား … ( ရွင္းပါၿပီ ဘုရား ) ။

ပီတိငါးမ်ဳိး

            ဥာဏ္ၾကည္လို႔ျဖစ္လာတယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္တဲ့ဥာဏ္က ထက္ျမက္လို႔ ပီတိငါးမ်ဳိးလာ ပစ္လိုက္တယ္ .. ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

            ဒုဒၵကာပီတိတို႔ ၊ ခဏိကာပီတိတို႔၊ ၾသကၠႏိၲကာပီတိတို႔၊ ဖရဏာပီတိတို႔ ဆိုတာေတြ ေမာင္ႏိုင္ မလာ ဘူးလား… ( လာပါတယ္ဘုရား ) ။

            အဲဒီလာလို႔ရွိရင္လည္း ဒီပီတိဘဲဆိုၿပီးေတာ့ ဒါျဖင့္ ဒို႔နားလည္းၿပီ ၊ ဆရာသမားသင္ထားတယ္ ၊ ဒါေတြဟာ မဂ္မဟုတ္ဘူး၊ ေလာကုတၱရာမဂ္မဟုတ္ေသးဘူးလို႔ ေမာင္ႏိုင္က ပယ္ခ် … ( မွန္ပါ့ ) ၊ ပယ္ခ်ၿပီး သကာလ ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္နဲ႔ ကိုယ္ေနခ်င္ေနေနာ္… ( မွန္ပါ့ ) ၊ သူ႔ကို မသာယာလိုက္ပါနဲ႔၊ ရွင္းၾကပလား…. ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            သူ႔ကို မသာယာလိုက္ပါနဲ႔လို႔ သတိေပးလိုက္တယ္ေနာ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ကိုရွင္းတို႔ သူ႔ကို ဘာလုပ္ပစ္ရမတံုး ( မသာယာရပါဘုရား ) ၊ သူ႔ကိုလည္း ျဖစ္ပ်က္႐ႈႏိုင္႐ႈ၊ မ႐ႈႏိုင္ရင္ ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္ကို လက္မလႊတ္လိုက္ပါနဲ႔ .. ( မွန္ပါ့ ) ၊ ေပၚၾကပလား ( ေပၚပါၿပီ )၊ဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိသြား ပလဲ.. ( ႏွစ္မ်ဳိးရွိသြားပါၿပီဘုရား ) ။

( ၃ ) ဥာဏ္ထက္လာတတ္တယ္

            ၾသဘာေသေစ၀ ဥာေဏစ တစ္ခါတေလက်ေတာ့ဥာဏ္က သိပ္တက္လာၿပီးသကာလ၊ ျဖစ္ပ်က္ကေလးေတြ စိပ္စိပ္ - စိပ္စိပ္ၿပီးသကာလ လာတာကိုပင္လွ်င္ ငါ့ဥာဏ္က သာမည အရင္ဥာဏ္မ ဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ဒါ မဂ္ဥာဏ္ ဒီေလာက္စူးစူးစိုက္စိုက္ျမင္တာဘဲဆိုၿပီး ျဖစ္ပ်က္ေတြ စိပ္စိပ္ႀကီးျမင္လာလို႔ရွိ ရင္လည္း ဒီဥာဏ္ဟာ မဂ္ဥာဏ္လို႔ ကိုယ္က မယူလိုက္ပါနဲ႔ေနာ္…. ( မွန္ပါ့ ) ၊ ၀ိပႆနာမဂ္ဘဲ ရွိပါေသးတယ္ .. ( မွန္ပါ့ ) ။

            ေလာကုတၱရာမဂ္ .. ( မဟုတ္ေသးပါဘုရား ) မဟုတ္ေသးဘူး၊ သို႔ေသာ္လည္း အရင္ဥာဏ္နဲ႔ေတာ့ မတူဘူး.. ( မွန္ပါ့ )၊ တစ္ခါတည္းထိုးထြင္းၿပီးသကာလ သိလာတဲ့ဥာဏ္… ( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒီဥာဏ္ကိုလည္း အဓိဂမ ပဋိ႐ူပက ဆိုပါတယ္၊ အဓိဂမပဋိ႐ူပကဆိုတာက မဂ္ရၿပီလို႔ထင္တယ္၊ အလားတူပါ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ ရွင္းပလား .. ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ အဲဒီဥာဏ္လာလို႔ရွိရင္လည္း ေၾသာ္… ဒီဥာဏ္ဟာ ၀ိပႆနာဥာဏ္ဘဲရွိေသးတယ္ဆိုၿပီး ႐ႈၿမဲ ဘဲ၊ ဒကာ ဒကာမေတြ ႐ႈေနပါ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒကာႀကီးလိႈင္ - ရွင္းပလား… ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ဘယ္ႏွစ္ခုရွိသြားပလဲ .. ( သံုးခုရွိသြားပါၿပီ ) ၊ ၾသဘာသရယ္၊ ပီတိရယ္၊ ဥာဏ္ရယ္၊ သံုးခုရွိသြားၿပီ ေနာ္… ( မွန္ပါ့ ) ။

            ၾသဘာေသေစ၀ ဥာေဏစ၊ ပီတိယာစ ၀ိကမၸတိ ဒါေတြေၾကာင့္လဲကြာ … တဲ့ တုန္လႈပ္တတ္ပါ တယ္…တဲ့ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္မွာ … ( မွန္ပါ့ ) ။

ပႆဒိၶ = တခါတည္း ႐ႈရင္းမတၱနဲ႔ ျဖစ္ပ်က္ေတြျမင္ၿပီးကိုယ္ဟာေက်ာက္တိုင္ႀကီးလိုဘဲျဖစ္ေနတယ္၊ ကိုယ္ လည္း ၿငိမ္းသြားတယ္၊ စိတ္ေတြလည္းၿငိမ္းၿပီးသကာလေနတယ္၊ ျဖစ္ပ်က္ေတြျမင္လို႔ ကိုယ္ၿငိမ္း, စိတ္ၿငိမ္း ျဖစ္တာ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ သေဘာက်ပလား .. ( က်ပါၿပီ ဘုရား ) ။

( ၄ ) ကိုယ္ၿငိမ္း စိတ္ၿငိမ္းျဖစ္တတ္တယ္

            ကိုယ္ၿငိမ္း, စိ္တ္ၿငိမ္းျဖစ္သြားျပန္ေတာ့လည္း ေၾသာ္ ဒါမဂ္အစစ္မို႔ ဒါေလာက္ေတာင္ဘဲ ကိုယ္၏ၿငိမ္း ျခင္း၊ စိတ္၏ ၿငိမ္းျခင္းျဖစ္တာဘဲလို႔ဆိုၿပီး၊ အလုပ္ရပ္ပစ္လိုက္တတ္တယ္ ( မွန္ပါ့ ) စင္စစ္ - ဥဒယဗၺဥာဏ္ ေၾကာင့္လာတဲ့ ပႆဒိၶေတြဘဲ .. ( မွန္ပါ့ ) ၊ ရွင္းပလား … ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            အဲဒီခ်မ္းသာသည္ ကိုယ္ၿငိမ္း, စိတ္ၿငိမ္းတဲ့ တကယ္ၿငိမ္းတာေတြလည္း ပႆဒၶိဘဲ ၊ ဒီက သတိေတြ ကလည္း ျဖစ္ပ်က္ဘဲ၊ ႐ႈသာပစ္လိုက္ဦး .. ( မွန္ပါ့ ) ၊ ႏို႔မဟုတ္ရင္ သူက နိဗၺာန္လုပ္ၿပီးေတာ့၀င္လာတယ္ .. ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဦးဘကေလး … ဒါအင္မတန္အေရးႀကီးတဲ့တရားဆိုတာ သတိေပးတရားဆိုတာ အလုပ္သမား အတြက္မွာျဖင့္ ကိုျမင့္ … မေပးမျဖစ္တဲ့အလုပ္ဘဲ.. ( မွန္ပါ့ ) ၊ ဒီအႏၲရာယ္က ဒကာ ဒကာမေတါ မဂ္မဟုတ္ ဘဲနဲ႔ မဂ္၀င္လုပ္မွာ၊ နိဗၺာန္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ နိဗၺာန္၀င္လုပ္မွာ … ( မွန္ပါ့ ) မလုပ္ေပဘူးလား… ( လုပ္ပါတယ္ ဘုရား ) ။

            ကဲ - ဒါျဖင့္ ကိုယ္ၿငိမ္း, စိတ္ၿငိမ္းနဲ႔လည္း တင္းတိမ္ၿပီးသကာလ မေနဘဲနဲ႔ ၿငိမ္းတတ္တဲ့ ပႆဒိၶကို ဘဲ ျဖစ္ပ်က္႐ႈပစ္လိုက္… ( မွန္ပါ့ ဘုရား ) ။

            ျဖစ္ပ်က္က ေမာင္ႏိုင္တို႔ သင္ထားတာက ရွင္းေနတာဘဲ၊ ျဖစ္ပ်က္မဆံုးသ၍ လိုက္ေနမယ္… ( မွန္ ပါ့ ) ၊ မလိုက္ရေပဘူးလား… ( လိုက္ရပါတယ္ဘုရား ) ။

            အခုေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေတာ့ ကိုယ္ၿငိမ္း, စိတ္ၿငိမ္းျဖစ္တာနဲ႔ဘဲ ဟာ - ျဖစ္ပ်က္ေတြကို ေမာင္ႏိုင္တို႔ က မ႐ႈဘဲထား၊ ဒီကိုယ္ၿငိမ္း, စိတ္ၿငိမ္းကေလး ေက်နပ္လို႔ရွိရင္လည္း အဓိဂမပဋိ႐ူပက - ကြာ … သူက နိဗၺာန္လုပ္ၿပီး သကာလ ၀င္လာတယ္ .. ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒီ - ပီတိႏွိပ္စက္လို႔ သိကၡာပုဒ္ေတြမ်ားေတာ့မွ ေမာင္ႏိုင္ - ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းသြားတယ္၊ ဒီ ပီတိေတြ ၀င္လာတယ္ .. ( မွန္ပါ့ ) ၊ ရိပ္မိၾကပလား … ( ရိပ္မိပါၿပီ ဘုရား ) ၊ အတုေတြေနာ္ .. ( မွန္ပ့ါ ) ။

            ဒါဘယ္သူ႔အတြက္ ေဟာလို႔ေနသလဲ … လို႔ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမေတြက အလုပ္မလုပ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ ဒီစကားသံုးစရာကိုမလိုပါဘူး… ( မွန္ပါ့ ) ဒကာႀကီးလိႈင္ သံုးႏိုင္ပါ့မလား… ( မသံုးႏိုင္ပါဘုရား ) ။

            ဒီမွာေတာ့ အားလံုးက အလုပ္လုပ္ေနေတာ့ အတုအစစ္ေရြးတတ္ဖို႔ ဒါ အတုေတြလို႔မွတ္ပါ … ( မွန္ပါ့ ) ။

နိဗၺာန္အစစ္နဲ႔ အတုေရြးရမယ္

            ကိုေပၚ - မွတ္မိပလား.. ( မွတ္မိပါၿပီဘုရား )၊ ဒါေတြအတုေတြေနာ္ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ ဒါေတြ အတုေတြ ေပါ့ … တဲ့ ၊ တကယ္လို႔ ဒကာ ဒကာမေတြ ကိုယ္က ေယာဂီပုဂၢိဳလ္ေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ နိဗၺာန္အစစ္နဲ႔ နိဗၺာန္ အတု ေရြးခ်င္လို႔ရွိရင္ Recorder ကူးယူၾကတာေပါ့ … ( မွန္ပါ့ )၊ ကူးယူလိုက္ ဒကာႀကီးလိႈင္- ဒါအေရးႀကီး တယ္ .. ( မွန္ပါ့ ) ၊ မႀကီးဘူးလား… ( ႀကီးပါတယ္ဘုရား ) ။

            ကိုယ့္ဟာကိုယ္စစ္ေဆးရေအာင္ ေမာင္ႏိုင္- မေကာင္းဘူးလား.. ( ေကာင္းပါတယ္ဘုရား ) ၊ ဒီမွာ သံုးခုေတာင္သြင္းေနတာဘဲ … တဲ့၊ ဒီထဲက ကူးယူလိုက္ရတာဘဲ။

            ကဲ … ဒါျဖင့္ ေလးခ်က္ရွိသြားၿပီေနာ္ ( မွန္ပါ့ )၊ ကာယပႆဒၶိ၊ စိတၱပႆဒိၶေတြ ၀င္ၿပီးသကာလ လာျပန္လို႔ရွိရင္လည္း ကိုယ့္ၿငိမ္း, စိတ္ၿငိမ္းျဖစ္တာဘဲလို႔ ဆိုၿပီး ရပ္ပစ္လိုက္ေတာ့ မာနႀကီးၿပီး ငါ မဂ္ရပုဂၢိဳလ္ ပဲလို႔ ထင္ပစ္လိုက္တတ္တယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ ၿပီးေတာ့ မဂ္စစ္ဟုတ္ကဲ့လား… ( မဟုတ္ပါဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ အတုက ၀င္ၿပီးေႏွာက္ယွက္လို႔ ကႆပ - ဒီအတုေတြေၾကာင့္ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းတယ္ ၊ ေပၚပလား .. ( ေပၚပါၿပီ ) ။

            သိကၡာပုဒ္မ်ားမွ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းတယ္ဆိုတာ ဒီအတုေတြက ဖ်က္တာေဟ့ ( မွန္ပါ့ ) ၊ဒကာႀကီးလိႈင္ - ဒီေလာက္အေရးႀကီးလို႔ေဟာေနတယ္ဆိုတာ မေပၚေသးဘူးလား… ( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            ဦးဘကေလး - ဒီအေရးဟာျဖင့္ အင္မတန္ႀကီးပါတယ္ဆိုတာ မေပၚေသးဘူးလား… ( ေပၚပါၿပီ ဘုရား ) ။

ဒါေတြမလာရင္ ၊ တရားမမွန္ေသးဘူး

            ခင္ဗ်ားတို႔ အားလံုး အလုပ္သမားေတြ ဆရာ ဒကာရင္းေတြျဖစ္ေနေတာ့ အလုပ္သမားေတြခ်ည့္ဆို ေတာ့ ဒါက ဒီဆယ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ခ်က္ကေတာ့ လာမွာဘဲ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ မလာလဲမမွန္ေသးဘူး… ( မွန္ပါ့ )၊ လာျပန္လည္း မဖယ္တတ္ရင္ မမွန္ေသးဘူး… ( မွန္ပါ့ ) မလာလည္း တရားက မမွန္ေသးဘူး၊ လာျပန္လည္း မဖယ္တတ္ရင္ … ( မမွန္ေသးပါဘုရား ) ။

            အဒါကေလးေတြဟာ ေနာက္က ဒကာ ဒကာမေတြ ေၾသာ္.. ခ်က္ေကာင္းပါကလား၊ ဒီဥစၥာလာ လည္း လာမွာဘဲ၊ လာလို႔မဖယ္တတ္ျပန္လည္း ဒါနဲ႔တင္းတိမ္ေနလို႔ရွိရင္လည္း အဓိမာနပုဂၢိဳလ္၊ အဓိကလြန္ တာ၊ မာနႀကီးတာ… ( မွန္ပါ့ ) ငါ - မဂ္ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ၿပီဆိုၿပီး ကိုယ့္ဟာကိုယ္မာနႀကီးပစ္လိုက္တယ္ … ( မွန္ပါ့ )။

            ေမာင္ႏိုင္ - ဘယ္ႏွစ္ခ်က္ရွိသြားပလဲ… ( ေလးခ်က္ရွိသြားပါၿပီဘုရား ) အေရာင္တခ်က္၊ ပီတိတခ်က္၊ ဥာဏ္ၾကည္တာတခ်က္ … ( မွန္ပါ့ ) ၊ ဥာဏ္ကခါတိုင္းနဲ႔မတူဘူး၊ ထိုးထိုးထြင္းထြင္းနဲ႔ကို သိပစ္ လိုက္တယ္… ( မွန္ပါ့ ) ၊ သေဘာက်ပလား… ( က်ပါၿပီ ) ကိုယ္ၿငိမ္း, စိတ္ၿငိမ္းဆိုတဲ့ ပႆဒိၶက တခ်က္ …. ( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား .. ( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

            ဘယ္ႏွစ္ခ်က္ရသြားပလဲ … ( ေလးခ်က္ရသြားပါၿပီ ဘုရား ) ေလးခ်က္ရသြားၿပီလို႔ မွတ္ထားတာေပါ့ ေနာ္… ( မွန္ပါ့ ) ။

            ပႆဒၶိယာ သုေခေစ၀ တစ္ခါတေလက်ေတာ့ စိတ္ထဲေရာကိုယ္ထဲေရာ မင္း - ခ်မ္းသာၿပီးေနလိုက္ တာ သုခကေလးကတစ္ကိုယ္လံုးကို ဆင္းရဲရွာမေတြ႔ဘူး၊ ဥဒယဗၺယဥာဏ္ ရင့္က်က္ေနတာ ျဖစ္ပ်က္ေတြ႔ျမင္ရင္းမတၱနဲ႔ တစ္ကိုယ္လံုးခ်မ္းသာသြားတဲ့အခါ လာတတ္တယ္… ( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား… ( က်ပါၿပီ ဘုရား ) ။

            တစ္ကိုယ္လံုးခ်မ္းသာသြားတဲ့အခါ လာတတ္ျပန္ေတာ့လဲ အင္း … ( ဒါနိဗၺာန္ဘဲဆိုၿပီး ေယာဂီက ရပ္ပစ္တတ္တယ္ ( မွန္ပါ့ ) မရပ္ပါန႔ဲ၊ ရွင္းၾကပလား…. ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ဘာလုပ္ပစ္ရမလဲ သုခကို … ( ျဖစ္ပ်က္႐ႈရပါမယ္ဘုရား ) ျဖစ္ပ်က္႐ႈ၊ ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္ရင္လည္း ျပန္ ေကာက္၊ သူ႔ရင္လည္း ႐ႈပစ္ ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒကာႀကီးလိႈင္ - ဒါအဓိဂမ ပဋိ႐ူပက လို႔ေခၚတယ္ … ( မွန္ပ့ါ ) အဓိဂမဆိုတဲ့ဥစၥာ မဂ္ကိုေခၚတယ္၊ ပဋိ႐ူပက ဆိုတာကေတာ့ အလားတူ၊ မဂ္နဲ႔ အလားတူ ၀င္လာတယ္… ( မွန္ပါ့ ) ရိပ္မိပလား… ( ရိပ္မိပါၿပီ ဘုရား ) ။

            နိဗၺာန္မဂ္ေတြကို … တဲ့၊ နိဗၺာန္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ နိဗၺာန္ထင္ရတယ္၊ မဂ္စစ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မဂ္စစ္ျဖစ္ ေလာက္ေအာင္ ေမာင္ေအာင္သိန္း၀င္လာတာဘဲ… ( မွန္ပါ့ ) ရိပ္မိပလား… ( ရိပ္မိပါၿပီဘုရား ) ။

            ဒါမလာလို႔ မျဖစ္ဘူး…တဲ့၊ တစ္ခုခုလာရမွာဘဲ…( မွန္ပါ့ ) လာျပန္လည္း ဖယ္နည္းရွာနည္းကို ဆရာ သင္ေပးရမယ္…( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဆရာကင္းလို႔ မဂ္ဥာဏ္ဖိုလ္ဥာဏ္ မရႏိုင္ဘူးဆိုတာ ဒကာႀကီးလိႈင္ - ေပၚလာပလား … ( ေပၚလာပါၿပီ ဘုရား ) ။

            ငါ့ဟာ ငါ - အိမ္မွာလုပ္ေန ဘာကိစၥရွိသတံုးကြ၊ ဘုန္းႀကီးဆီက နည္းယူခဲ့တာဘဲဆိုေတာ့ ဒီလိုခလုတ္ေတြ ေတြ႔လာတဲ့အခါ မဖယ္ရွားတတ္ေတာ့ ဒကာႀကီးလႈိင္ - ဘယ့္ႏွယ္တံုး၊ရႏိုင္ပါ့မလား… ( မရ ႏိုင္ပါဘုရား )။

            အဲဒီေတာ့ ဘုရားကိုက ေဟာခဲ့တာဆိုတာေကာ ေမာင္ႏိုင္ - ေက်နပ္ပလား ..( ေက်နပ္ပါၿပီဘုရား )။

            ရွင္မဟာကႆပ ေမးလို႔ ဘုရားကဒီအတုေတြေၾကာင့္ သိကၡာပုဒ္မ်ားမွ ရဟႏၲာအျဖစ္ နည္းသြားသ ကြာ … ဆိုေတာ့ မေပၚၾကေသးဘူးလား… ( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            ကဲ … ဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိသြားၾကပလဲ…( ငါးမ်ဳိးပါ ) ဆယ္မ်ဳိးရွိေအာင္ ေျပာပါ့မယ္ေနာ္ ဒကာ ဒကာမတို႔။

            ကဲ… ဒါျဖင့္ ဒီငါးခုဘဲ ထားပါဦးေတာ့၊ လာရင္႐ႈပစ္ေပါ့ဗ်ာ…( မွန္ပါ့ ) ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္ မေပ်ာက္ေစနဲ႔၊ ရွင္းၾကပလား…( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္ မေပ်ာက္ေစနဲ႔ေနာ္… ( မွန္ပါ့ ) စိတ္ထဲမွာ ခ်မ္းသာလိုက္တာ ဘာခ်မ္းသာနဲ႔မွ မတူ ဘူးဘုရား့…. ဆိုေပမယ့္ ျဖစ္ပ်က္ျမင္လို႔ ခ်မ္းသာတာရွိေသးတယ္၊ ကိုယ္က ျဖစ္ပ်က္လႊတ္ပစ္လိုက္လို႔ ျဖစ္ပ်က္မရွိဘူးထင္ေနတာ … ( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား… ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            အဲဒီေတာ့ ဒီခ်မ္းသာတာေလး ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြ ဘာလုပ္ၾကမယ္… ( ျဖစ္ပ်က္႐ႈရပါ မယ္ဘုရား ) သုခကို ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပး၊ ခ်မ္သာတာ သုခေခၚတယ္ေနာ္ .. ( မွန္ပါ့ ) အဲဒီသုခ ဘာလုပ္ၾကမယ္…. ( ျဖစ္ပ်က္႐ႈရပါမယ္ဘုရား ) ။

            ျဖစ္ပ်က္ ႐ႈပစ္လိုက္တာေပါ့ ေမာင္ႏိုင္ - ေနာ္… ျဖစ္ပ်က္႐ႈၿပီးမွ သူ႔ဟာသူ သူ႔မဂ္ကေလးနဲ႔ သူ သြား တာေပါ့… ( မွန္ပါ့ ) သေဘာပါပလား…( ပါပါၿပီ ) ဒါဘာတံုး ဆိုေတာ့ တရားတုေခၚတယ္… ( မွန္ပါ့ ) ဒကာႀကီးလိႈင္ ဘာေခၚမလဲ… ( တရားတု ေခၚပါမယ္ ) မဂ္တု နိဗၺာန္တုေတြ … ( မွန္ပါ့ ) ရွင္းၾကပလား.. ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ဘာလာတာပါလိမ့္ … ( နိဗၺာန္တုပါဘုရား ) အဲ… နိဗၺာန္လို႔လည္း သူကလိမ္ခ်င္လိမ္တယ္ ကိုျမင့္ ရဲ ႔ …( မွန္ပါ့ ) မဂ္စစ္လို႔လည္း ( လိမ္တတ္ပါတယ္ဘုရား ) ဒကာႀကီးလိႈင္ ေက်နပ္ပလား…( ေက်နပ္ပါၿပီ ဘုရား ) ။

            ေၾသာ္…ဒီဥစၥာ ဒီဆရာဘုန္းႀကီးကမွ ခင္ဗ်ားတို႔ကို လည္လည္ပယ္ပယ္နဲ႔ ဒီအႏၲရာယ္ေတြ ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္၊ ေတြ႔တဲ့အခါ ဖယ္ရွားပါဆိုတာ မသင္လိုက္ရင္ ဘယ္သူကလာသင္မွာတံုး…( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒါနဲ႔ဘဲ တင္းတိမ္ၿပီးသကာလ … ဦးဘကေလး ငါေတာ့ ေသခ်ာၿပီဆိုရင္ ဆိုပစ္လိုက္မယ္ .. ( မွန္ပါ့ ) ထင္ခ်င္တာေကာ … ( ထင္ပစ္လိုက္ပါမယ္ဘုရား ) ထင္ေပမယ္လို႔ ဥာဏ္ကေတာ့ ဥဒယဗၺယဥာဏ္ဘဲ ရွိ ေသးတယ္… ( မွန္ပါ့ ) ယထာဘူတဥာဏ္ဘဲရွိေသးတယ္… ( မွန္ပါ့ ) ၊ နိဗၺိႏၵဥာဏ္ေတာင္ မပါေသးဘူး… ( မွန္ပါ့ ) ။

            ခုနင္က ျဖစ္ပ်က္အဆံုးျမင္တဲ့ မဂ္ဥာဏ္ေကာပါပလား..( မပါေသးပါဘုရား ) ကဲ .. ဒကာႀကီးလိႈင္ ဒီနားတြင္ ကန္႔လန္႔ျဖစ္ေနတယ္….( မွန္ပါ့ ) ။

            ဘာျဖစ္လို႔တံုးလို႔ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ တရားတု ၀င္ႏွိပ္စက္ၿပီ ..( မွန္ပါ့ ) မဂ္တုလာၿပီးေတာ့.. ( ႏွိပ္ စက္ပါၿပီ ) ေပၚပလား…( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ ဒီဥစၥာေမာင္ႏိုင္ မေဟာရင္ ေတာ္ပါ့မလား ( မေတာ္ပါဘုရား ) ။

            ေနာက္က ဒကာ ဒကာမေတြ အလုပ္သမားေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ဆရာသမားမေျပာလို႔ရွိရင္ ဒီဥစၥာက ေတာ္ေတာ့ကို ခဲယဥ္းတယ္.. ( မွန္ပါ့ ) ။

            အခုေတာ့ ၀တၳဳသက္ေသသာဓကနဲ႔ လုံေလာက္ပလား …( လုံေလာက္ပါၿပီ ဘုရား ) ။

            သိကၡာပုဒ္ေတြ နည္းတုန္းကေတာ့ဘုရား၊ ရဟႏၲာျဖစ္လိုက္တာမ်ားလိုက္တာ ..( မွန္ပါ့ ) သိကၡာပုဒ္ ေတြမ်ားလာမွ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းတာ အရွင္ဘုရား … ဒါ အမိန္႔ရွိမွ ေကာင္းမယ္လုိ႔ ရွင္မဟာကႆပက ေမးရွာတယ္… ( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒီ အခုေျပာခဲ့တဲ့ ဥဒယဗၺယေနရာမွာ တရားတု ၀င္ႏွိပ္စက္ေနတယ္ကြာ… ( မွန္ပါ့ ) ဒကာႀကီးလိႈင္ ဘယ္ေနရာ ႏွိပ္စက္ေနတာတံုး … ( ဥဒယဗၺယေနရာမွာ ပါဘုရား ) ။

( ၅ ) ဥာဏ္ဓါတ္အၾကည္ကေလးလာတယ္

            အဲ… ဥဒယဗၺယဆိုတဲ့ ဥစၥာ ဦးဘကေလးကမွတ္ထား၊ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေနတုန္း ဥာဏ္ဓာတ္အၾကည္က ေလးလာတယ္…( မွန္ပါ့ ) ဥာဏ္က မဂ္ဥာဏ္လည္းမဟုတ္ေသးဘူး၊ ၀ိပႆနာဥာဏ္ကေန လုပ္တယ္ .. ( မွန္ပါ့ )။

            ဒါနဲ႔ တစ္ခါတေလမ်ား ဒီ - သုခ ခ်မ္းသာေနလိုက္တာမ်ား အားလံုး ဒကာ ဒကာမေတြ မွတ္ထား၊ အို …. နတ္စည္းစိမ္နဲ႔ မလဲႏိုင္ဘူးဆိုတာေတာင္ လာတယ္…( မွန္ပါ့ ) ဦးဘကေလး ဒီေလာက္ထိေအာင္လာ တယ္…( မွန္ပါ့ ) ၊ သေဘာက်ပလား…( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

            နတ္စည္းစိမ္ထက္ ခ်မ္းသာေသးတယ္၊ ဒီအခုစိတ္ထဲ ခ်မ္းသာေနလိုက္တာ ျဖစ္ပ်က္ကေလးေတြ ႐ႈၿပီးခ်မ္းသာလံုးကေလးနဲ႔ ကိုယ့္မွာ ေနလိုက္ရတာတဲ့၊ သူ႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ကေတာ့ မရွိေတာ့ဘူး၊ ခ်မ္းသာတဲ့ဘက္ သူ႔ဥာဏ္ကလွည့္သြားၿပီ…( မွန္ပါ့ ) ခ်မ္းသာတဲ့ဘက္ ႏွစ္သက္တဲ့ဆီေရာက္သြားၿပီ၊ ေပၚၾကပလား…( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            ခ်မ္းသာၿပီးေတာ့ ႏွစ္သက္တတ္တဲ့ဘက္ ဆိုက္သြားေတာ့ကို မဂ္စစ္ေကာဟုတ္ကဲ့လား…( မဟုတ္ ပါဘုရား ) နိဗၺာန္စစ္ေကာျမင္ရပလား..( မျမင္ရေသးပါဘုရား ) ။

            မျမင္ရေသးဘဲနဲ႔ သူ႔စိတ္ထဲမွာ တစ္ခါတည္း ဒါငါေတာ့ျဖင့္ ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီေဟ့… ဆိုၿပီး အဓိမာနနဲ႔ ရပ္ေနလိုက္တာ…( မွန္ပါ့ ) ။

            မဂ္ဟာ တစ္ႀကိမ္ေပၚတာဘဲ၊ ေတာ္ေရာေပါ့၊ ေသေပ်ာ္ၿပီ၊ ဒကာႀကီးလႈိင္ ဒီလိုအဓိမာန အဓိကလြန္တာ၊ မာနာႀကီးတာေပ့ါဗ်ာ…( မွန္ပါ့ ) အဲဒီမာနေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ၿပီးသကာလ နစ္နာတတ္တယ္. … ( မွန္ပါ့ ) ရဟႏၲာျဖစ္ေသးရဲ ႔လား…( မျဖစ္ပါဘုရား ) ။ ဒါဘာႏွိပ္စက္တာတံုး…. ေမာင္ႏိုင္.. ( တရားတု ႏွိပ္စက္တာပါဘုရား ) ။

            အဲ… တရားတု ႏွိပ္စက္တာဆိုေတာ့ အဓိဂမပဋိ႐ူပကဘဲ၊ အဓိဂမဆိုတာက နိဗၺာန္၊ သေဘာက်ပလား…( က်ပါၿပီ ) ၊ အဓိဂမဆိုတာက မရဘူးေသးတာကို ရတာနဲ႔ ဒါ နိဗၺာန္ဘဲလို႔ ယူပစ္လိုက္ တယ္…( မွန္ပါ့ ) ။

            မရေသးတာရတာနဲ႔ …( နိဗၺာန္လို႔ ယူပစ္လိုက္ပါတယ္ဘုရား ) နိဗၺာန္လို႔ ယူပစ္လိုက္ေတာ့ နိဗၺာန္ တု သြားျဖစ္တယ္…( မွန္ပါ့ ) အဲ…သူ႔မွာလည္း မဂ္ဥာဏ္ဟာအတုသြားျဖစ္တယ္…( မွန္ပါ့ ) မျဖစ္ဘူးလား ….( ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား ) ။

            အဲ … ေမာင္ႏိုင္…ဒီဥစၥာ ေျပာရလိမ့္မယ္.. ( မွန္ပါ့ ) ဒကာ ဒကာမေတြ မေဟာရေပဘူးလား… ( ေဟာရပါတယ္ဘုရား ) ။

            ေဟာရမယ္… တဲ့ ဒါကို ၊ ခုလပ္တြင္ ျပန္ၿပီးသကာလလာေတာ့ ဒီဥစၥာက ၿမဲေသးတဲ့ ၀ိပႆနာမွ မဟုတ္ဘဲ… ( မွန္ပါ့ ) ကိုျမင့္ ေလွ်ာက်တယ္… ( မွန္ပါ့ ) ၊ ဦးပုႀကီးတို႔ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ပါေနာ္ ( မွန္ပါ့ ) ၊ ေနာက္က ဒကာ ဒကာမေတြေကာ … ( မွတ္ပါတယ္ဘုရား ) ။

            မွတ္ရမယ္ေနာ္ …. ( မွန္ပါ့ ) ေအး ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ရမယ္ ဒီဥစၥာ၊ ဒကာႀကီးလိႈင္ .. အလုပ္သမားမွာျဖင့္ အဓိဂမပဋိ႐ူပက ဆိုတဲ့ ဥစၥာတဲ့ အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္တဲ့..ေနာ္.. ( မွန္ပါ့ ဘုရား ) ေမာင္ႏိုင္ ဘယ္ႏွစ္ခုရွိသြားပလဲ… ( ငါးခုရွိသြားပါၿပီဘုရား ) ။

( ၆ ) သိပ္ၿပီးယံုၾကည္မႈလာတတ္တယ္

             အဓိေမာေကၡာတိ သဒၶါ၊ ၀ိသုဒၶိမဂ္၊…. အဓိေမာကၡဆိုတာလည္း လာတတ္ေသးတယ္တဲ့…( မွန္ပါ့ ) ။

            အို… ဘုရားအေပၚ ယံုၾကည္လိုက္တာ က်ဳပ္ျဖင့္ ဘယ္လိုၾကည္ညိဳနည္းနဲ႔ ၾကည္ညိဳမွန္းမသိဘူး၊ သိပ္ယံုၾကည္တာဘဲဆိုၿပီး ျဖစ္ပ်က္ျမင္တုန္း ယံုၾကည္တဲ့ သဒၶါဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တာ အႀကီးအက်ယ္လာတတ္ ေသးတယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒါလည္း ေမာင္ႏိုင္က မွတ္လိုက္ အဓိေမာကၡလို႔ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

            သူလည္း မတင္းတိမ္လိုက္ပါနဲ႔…( မွန္ပါ့ ) မတင္းတိမ္လိုက္ပါနဲ႔ သူလည္း သဒၶမၼပဋိ႐ူပကပါဘဲတဲ့၊ မဂ္တုလာတယ္ ၊ ရွင္းပလား ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ဘာတဲ့တံုး…( မဂ္တုပါဘဲဘုရား ) မဂ္တုပါဘဲတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါ…( မွန္ပါ့ ) ဧကန္ဘဲ ဒီဘုရား … ၾကည္ညဳိတာ က်ဳပ္တို႔အရင္ ၾကည္ညိဳပံုနဲ႔ မတူဘူးဆိုၿပီး ဥဒယဗၺယဥာဏ္ေပၚလာတဲ့ ၾကည္လံုး ကေလးဟာေပါ့ေလ ( မွန္ပါ့ ) အဲဒီအဓိေမာကၡကေလးဟာလည္း အဓိဂမပဋိ႐ူပက ဆိုတာလည္းတဲ့ မဂ္တုကေလးအျဖစ္နဲ႔ ၀င္လာလို႔ ဒကာ ဒကာမေတြက ဒီဥစၥာကို ငါမဂ္စစ္ရၿပီလို႔ မာနမႀကီးလိုက္ပါန႔ဲ…( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား… ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

( ၇ ) သတိပိုေကာင္းလာတတ္တယ္

             ဥပ႒ာေနစ ကမၸတိ သတိကလည္း ေမာင္ႏိုင္ ဒီျဖစ္ပ်က္ေတြ႐ႈေနတဲ့ သတိက အရင္သတိမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး၊ နည္းနည္းမွ မလြတ္တဲ့ သတိေတြ တစ္ခါတည္း လာလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ အို.. ဒါဟာ မဂ္ဥာဏ္မို႔ ဒီေလာက္ထက္တာဘဲလို႔လည္း ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ထင္သြားတတ္တယ္.. ( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား… ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            မဂ္ဥာဏ္မို႔ ဒါေလာက္ထက္တာဘဲ .. လို႔ ကိုယ္စိတ္ထဲမွာ ထင္သြားျပန္လို႔ရွိရင္လည္း ခုနင္က အဓိဂမပဋိ႐ူပက၊ အဓိဂမဆိုတာ မရဘဲနဲ႔ရတယ္၊ ပဋိ႐ူပက ဆိုတာကအလားတူ …( မွန္ပါ့ )၊ အလားတူကို အစစ္ထင္တတ္တယ္၊ ေပၚၾကပလား ( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            ဘာထင္ပါလိမ့္ .. ( အလားတူ ထင္တာပါဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ ျမန္မာလိုေျပာၾကစို႔ ဒကာ ဒကာမတို႔ အတုကို အစစ္ထင္တယ္..( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

            ဒကာႀကီးလိႈင္ ေပၚပလား..( ေပၚပါၿပီဘုရား ) အတုကို အစစ္ထင္တာဆိုတာ ရွင္းၾကပလား… ( ရွင္းပါၿပီ ) ။

            ေအး.. ဒါေၾကာင့္ ဒါကေမာင္ႏိုင္တရား ထပ္ေျပာတယ္လို႔ ေမာင္ႏိုင္ အယူမရွိပါနဲ႔ေနာ္… ( မွန္ပါ့ ) အလုပ္သမားမွာမွ ေပၚတာ ..( မွန္ပါ့ ) အလုပ္မလုပ္တတ္တဲ့ လူမွာ ဒါကလည္း ေပၚ႐ိုးထံုးစံမရွိဘူး …. ( မွန္ ပါ့ ) ။

            ကိုေပၚ…( မွန္ပါ့ အလုပ္မလုပ္တဲ့လူမေပၚပါဘုရား ) မေပၚရင္လည္း မျဖစ္ဘူးတဲ့…( မွန္ပါ့ ) ။

            မေပၚရင္ ..( မျဖစ္ပါဘုရား ) ။

            မေပၚရင္ေတာ့ ကိုယ္လုပ္တာ မမွန္ေသးလို႔.. ( မွန္ပါ့ ) မွန္လို႔ေပၚတာလား…( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား … ( ရွင္းပါၿပီ ) ။

            ကိုယ္လုပ္တာ မမွန္ေသးရင္ ဒီဆယ္ခု တခုခုကို မေပၚဘူး ( မွန္ပါ့ ) ေပၚလည္းေပၚရမယ္၊ ဖယ္လည္း ဖယ္တတ္ရမယ္.. ( မွန္ပါ့ ) ဒကာ ဒကာမတို႔ ဘယ္လိုတဲ့ ( ေပၚလည္း ေပၚရမယ္၊ ဖယ္လည္း ဖယ္တတ္ရပါ မယ္ဘုရား ) ။

            ေအး.. ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔တရားမွာျဖင့္ ေၾသာ္.. ေတာ္ေတာ္ကူညီတဲ့တရားပါလား၊ဒို႔မွာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ အထင္ႀကီးေနျပန္လို႔ရွိရင္လည္း ဒို႔ .. တစ္ဘ၀နစ္နာသြားမယ္…( မွန္ပါ့ ) မဆိုထိုက္ဘူးလား…( ဆိုထုိက္ပါတယ္ ဘုရား ) ။

            တကယ္…သူေပၚလို႔ရွိရင္ ေရွ ႔မဂ္စစ္ရေတာ့မွာကိုး … ( မွန္ပါ့ ) မဂ္တုက ၀င္ၿပီးသကာလ ဒကာ ဒကာမေတြစိတ္ေျဖေဖ်ာက္ပစ္လိုက္ေတာ့ နစ္နာမသြားဘူးလား ( နစ္နာပါတယ္ဘုရား ) ။

            ကဲ…ရမည့္ဘ၀ႀကီးမွာ အတုက ၀င္ႏွိပ္စက္လို႔ အတုတြင္ရပ္လိုက္ေတာ့ အစစ္ေရာက္ေသးရဲ ႔လား.. ( မေရာက္ပါဘုရား ) အဲဒီမွာ မနစ္နာဘူးလား…( နစ္နာပါတယ္ဘုရား ) ။

            ေဟ့ … ေမာင္ခင္ေမာင္တို႔ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ရမယ္ .. ( မွန္ပါ့ ) မမွတိုက္ဘူးလား… ( မွတ္ထိုက္ ပါတယ္ဘုရား ) ။

            လုပ္ရမွာကြ ဒါေတြ …( မွန္ပါ့ )အခုဆရာ ဘုန္းႀကီးဒါေတြ ျဖစ္ပ်က္႐ႈပစ္လိုက္ကြ ..( မွန္ပါ့ ) ။

            ဘာတဲ့တံုး… ေမာင္ႏိုင္…. ( ျဖစ္ပ်က္႐ႈရပါမယ္ ဘုရား ) ။

            ျဖစ္ပ်က္႐ႈပစ္ပါတဲ့၊ ျဖစ္ပ်က္႐ႈၿပီးသကာလ ဒကာ ဒကာမေတြ တက္ၿမဲတိုင္းတက္သြား ၊ ဘုန္းႀကီးသင္ထားတဲ့အတိုင္းေနာ္ ( မွန္ပါ့ ) မုန္းဥာဏ္ေတြဘာေတြ လာလိမ့္မယ္ ဥေပကၡာဥာဏ္ေတြေကာ ( လာပါတယ္ဘုရား ) ။

            အဲ…ကိုယ့္ဟာကိုယ္ တစ္ခါတည္း ဒါဆရာသမားေျပာတဲ့ အတိုင္း ဒီနားကို ဒါ- အတုေတြဘဲဆိုတာ ကိုယ့္တိုင္သိၿပီး သကာလ ဒကာ ဒကာမေတြက ဒါေတြ ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပး…( မွန္ပါ့ ) မ႐ႈခ်င္လို႔ရွိရင္လည္း သူ႔ကို ဂ႐ုမစိုက္နဲ႔၊ ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္နဲ႔ကိုယ္ေနလိုက္၊ သူ႔ဟာသူ ေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္…( မွန္ပါ့ ) ေပၚၾကပလား … ( ေပၚပါၿပီ ဘုရား ) ။

            ကိုယ္ျဖစ္ပ်က္နဲ႔ ကိုယ္ေနရင္.. ( သူ႔ဟာသူ ေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္ဘုရား ) သူ႔ဟာသူ ေပ်က္သြားမယ္ဆိုေတာ့ ေမာင္ႏိုင္ - ၾသဘာေသေစ၀ ဥာေဏစ ၊ ပီတိယာစ ၀ိကမၸတိ၊ ပႆဒိၶယာ သုေခ ေစ၊ အဓိေမာေကၡစ ပဂၢေဟ- ဒီ အဓိေမာေကၡပါသြားၿပီ ( မွန္ပါ့ ) ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တာ မဂ္အစစ္, တရားအစစ္ လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တာေတြပါသြားၿပီ ..( မွန္ပါ့ ) ။

( ၈ ) ၀ီရိယကလည္းႀကီးမားလာတယ္

            ေယဟိ စိတၱံ ပေ၀ဓတိ၊ ပဂၢေဟာတိ ၀ီရိယံ - ဆိုတာ ၀ီရိယကလည္း အမေလး …ဒီျဖစ္ပ်က္ျမင္တဲ့ ဥာဏ္ေနရာမွာ အားထုတ္ေနတဲ့ ၀ီရိယကလည္း ေရွးက၀ီရိယမ်ဳိးက မဟုတ္ေတာ့ ႐ႈလိုက္တယ္ဆို ဥာဏ္နဲ႔တြဲတြဲၿပီးထြက္တဲ့ ၀ီရိယကလည္း တကယ္ကို မလႈပ္ရွားႏိုင္တဲ့ ၀ီရိယေပါ့ေလ..( မွန္ပါ့ ) ၀င္ၿပီးသကာလ လာေတာ့ ေၾသာ္…ဒီ၀ီရိယမ်ဳိး ငါ ပုထုဇဥ္တုန္းက ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ဘူး - ဘူး၊ အခုအခ်ိန္ မွ ေတြ႔လာတဲ့ ၀ီရိယ၊ ဘုရားရဟႏၲာမ်ားျဖစ္တဲ့ ၀ီရိယဘဲဆိုၿပီး ဒီ၀ီရိယကလည္း အႀကီးစား ၀ီရိယျဖစ္ေနေတာ့ ဒါဟာ သမၼာ၀ါယမ မဂၢင္အစစ္ဘဲ ထင္ခ်က္ထင္ပစ္တယ္..( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား …( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

            စင္စစ္ေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ျမင္လို႔ေပၚတာ …( မွန္ပါ့ ) ရွင္းၾကပလား… ( ရွင္းပါၿပီ ဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ ဒီ ၀ီရိယကိုလည္း ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြက ဘာလုပရဦးမလဲ..( ျဖစ္ပ်က္႐ႈပစ္ရပါ မယ္ဘုရား ) ျဖစ္ပ်က္႐ႈ၊ သူ႔ကိုမ႐ႈခ်င္ရင္ ကိုယ့္နဂိုရ္ျဖစ္ပ်က္ျပန္႐ႈ … ( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား…( က်ပါၿပီ ဘုရား ) ။

            ေမာင္ႏိုင္ - ဘယ္ႏွစ္ခ်က္ရွိသြားပလဲ .. ( ရွစ္ခ်က္ရွိသြားပါၿပီဘုရား ) ရွစ္ခ်က္ရွိသြားၿပီေနာ္ ( မွန္         ပါ့ ) ။

            ကိုင္း.. ေနာက္တစ္ခါ ေပၚလာမွာကေတာ့ ဒါရွစ္ခ်က္ဟာ ရွစ္ခ်က္စလံုးေပၚလိမ့္မယ္လို႔ ဆရာဘုန္းႀကီးက ေဟာတာမဟုတ္ဘူး၊ တခုခုေပၚလာလိမ့္မယ္ေျပာတာ..( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ၾကပလား.. ( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

            ရွစ္ခ်က္စလံုး ေပၚမွာလား၊ တခုခုေပၚမွာလား … တခုခုေပၚမွာပါဘုရား ) ။

            ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေနတုန္း .. ဒီဆယ္ခုထဲက တခုခုေပၚလိမ့္မယ္ဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ပါ…( မွန္ပါ့ ) ။

            ကိုင္း … ဒါနဲ႔ဘဲ ဒကာ ဒကာမတို႔ ရွစ္ခုဆိုေတာ့ ႏွစ္ခုလိုေသးတယ္..( မွန္ပါ့ ) ။

( ၉ ) ဥေပကၡာသေဘာလာတယ္

            တၾတေမဇၩတၱတာ.. ဆိုတဲ့ဥစၥာ ေပၚေသးတယ္… ( မွန္ပါ့ ) ဥေပကၡာသေဘာ လာေပၚတယ္ ။

            အို…ျဖစ္ပ်က္ကေလးေတြ ကိုယ့္စိတ္မွာတန္းတန္း, တန္းတန္း, တန္းတန္းၿပီးသကာလ သူ႔ကိုသာ လည္းမသာယာဘူး၊ ျပစ္မွားတဲ့ ေဒါသလည္း မလာဘူး၊ ဒီျဖစ္ပ်က္ကေလးေတြကိုေပါ့ေလ…( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒကာႀကီးလႈိင္- ျဖစ္ပ်က္ကေလးေတြကို သာယာျပစ္မွားမႈကင္းၿပီး ျမင္ေနတဲ့ အခါေကာ မရွိဘူးလား…( ရွိပါတယ္ဘုရား ) အဲဒီလိုရွိျပန္ေတာ့လည္း ဒါတၾသေမဇၩတၱတာဆိုတဲ့ ေစတသိက္က၀င္ၿပီး သကာလ သူကမဂ္၀င္လုပ္ေနတယ္…( မွန္ပါ့ ) မဂ္ဥာဏ္၀င္လုပ္ေနတယ္၊ သေဘာပါပလား…( ပါပါတယ္ ဘုရား ) စစ္စစ္ေတာ့ျဖင့္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈတဲ့သေဘာပါဘဲ… ( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒီေတာ့ ေမာင္ႏိုင္တို႔က ဒါမဂ္မဟုတ္ေသးဘူးတဲ့ အျမင္ကေတာ့ျဖင့္ သိပ္ရွင္းတာဘဲ..( မွန္ပါ့ ) သာယာမႈ, ျပစ္မွားမႈကင္းၿပီးေတာ့ျမင္တာဘဲ…( မွန္ပါ့ ) သေဘာပါပလား…( ပါ ပါၿပီဘုရား ) သယာမႈ, ျပစ္မွားမႈရွိေသးရဲ ႔လား…( မရွိပါဘူးဘုရား ) ။

            အဲ.. သာယာမႈ,ျပစ္မွားမႈကင္းၿပီး သကာလ ျမင္ေနတဲ့ အျမင္ဘဲဆိုတာေတာ့ ဟုတ္တယ္၊ ဟုတ္ပင္ ဟုတ္ျငားေသာ္လည္း သၤါရဘက္ သူလွည့္ေနတယ္…( မွန္ပါ့ ) မလွည့္ဘူးလား…( လွည့္ပါတယ္ဘုရား ) နိဗၺာန္ ဟုတ္သလား..( မဟုတ္ေသးပါဘုရား ) ။

            အဲဒါကေလး လာတာကိုဘဲ ဒကာ ဒကာမေတြက ဆရာသမားက ဒီတရားတုကို ဖယ္တဲ့နည္း သတိမေပးလို႔ရွိရင္ အို… စိတ္စဥ္ေတြ တန္းၿပီးသကာလ ျမင္ေနတာမဂ္ဘဲလို႔ဆိုၿပီ ရပ္ပစ္လိုက္တတ္တယ္.. ( မွန္ပါ့ ) တကယ္မဂ္စစ္ဟုတ္ကဲ့လား…( မဟုတ္ပါဘုရား ) ။

            မဟုတ္ေသးခင္မွာ … တဲ့၊ ဒကာ ဒကာမေတြ ရပ္စဲပစ္လိုက္လို႔ရွိရင္ ဒီမွာ အဓိမာနလြန္တဲ့မာနနဲ႔ဘဲ က်န္ေနရစ္ၿပီး သကာလ ေသာတာပန္, သကဒါဂါမ္, အနာဂါမ္,မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး…( မွန္ပါ့ ) မကန္႔ကြက္လည္း မျဖစ္ဘူး( မွန္ပါ့ ) ကန္႔ကြက္လည္း ဖယ္ရွားရမယ္..( မွန္ပါ့ ) ။

            မကန္႔ကြက္လို႔ရွိရင္လည္း ဥဒယဗၺယဥာဏ္ဟာ.. တဲ့၊ မလာေသးတာေသခ်ာတယ္.. ( မွန္ပါ ) ဒီဆယ္ခု တခုခုလာမွ ဥဒယဗၺယဥာဏ္ကလည္း မွန္တယ္…( မွန္ပါ့ ) ေပၚၾကပလား…( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            မဖယ္လိုက္လို႔ရွိရင္လည္း ဒီတြင္ တင္းတိမ္ေနလို႔ရွိရင္လည္း မဂ္တုက မဂ္စစ္လုပ္ၿပီးသကာလ လွည့္စားလိုက္တာဘဲ ..( မွန္ပါ့ ) ဒကာႀကီးလိႈင္ - ေပၚပလား..( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ရွင္းၿပီေနာ္….. ( ရွင္းပါၿပီ ဘုရား ) ။

            အဲဒီမွာ ဒါက ဥေပကၡာထားတာေနာ္ .. .. ( မွန္ပါ့ )စိတ္ကေလးေတြ သူ႔ဟာသူျဖစ္၊ သူ႔ဟာသူပ်က္ေန တာကေလးေတြ ကိုယ္ကထုိင္ၿပီးသကလာ ၾကည့္ေနေတာ့ အို… ဒီဥာဏ္မ်ဳိးဘယ္ေတာ့မွ မရဘူး- ဘူး၊ ဒါ မဂ္ဥာဏ္ဘဲလို႔ဆိုၿပီးသကလာ ေမာင္ႏိုင္ - ရပ္စဲပစ္လိုက္တတ္တယ္…( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒါရပ္စဲရမွာလား ၊ မရပ္စဲဘူးလား ( မရပ္စဲရပါ ဘုရား ) မရပ္စဲရဘူးဆိုတာ ကိုၫြန္႔တို႔ေပၚၿပီ … ( ေပၚ ပါၿပီဘုရား ) ။

            ဘယ္မွာ သူ - နိဗၺာန္ကို ေတြ႔တာမွ မဟုတ္ဘဲ၊ ျဖစ္ပ်က္ေတြ တန္းေနတာကို သူသာယာမႈ, ျပစ္မွားမႈ ကင္းၿပီး ၾကည့္ေနတာရွိေသးတာဘဲ…( မွန္ပါ့ ) ေပၚၾကပလား…( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ကိုင္း.. ဒါျဖင့္ ကိုးခ်က္ရသြားၿပီ.. ( မွန္ပါ့ ) ။

( ၁၀ ) ႏွစ္သက္ျခင္းလာတတ္တယ္

            ေနာက္က်ေတာ့ နိကႏၲိဆိုတာ လာတတ္ေသးတယ္၊ နိကႏၲိဆိုတာ တဏွာဘဲ..( မွန္ပါ့ ) ။

            တဏွာက ဘယ္လိုျဖစ္လာသတံုးဆိုေတာ့ အို…ဒါငါ့အေရာင္ဘဲ၊ ႏွစ္သက္ပစ္လိုက္တယ္၊ ခႏၶာ ကိုယ္က အေရာင္ထြက္လာရင္ေလ…( မွန္ပါ့ ) ဟာ… ဒါ ငါ့မဂ္ဘဲ၊ ခုနင္ကဟာေတြကိုေပါ့ေလ..( မွန္ပါ့ ) ဒါငါ့ မဂ္ေတြဆိုတဲံ နိကႏၲိႏွစ္သက္မႈ၊ ခုနင္က ကိုးခုေတြကို သူမႏွစ္သက္လိုက္ေပးဘူးလား..( ႏွစ္သက္လိုက္ ပါတယ္ဘုရား) အဲဒီႏွစ္သက္ေတာ့ ႏွစ္သက္တာက တဏွာတဲ့ ၊ သူလည္းလာတတ္တယ္…( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား ( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

            ဆယ္ခုမျပည့္ေသးဘူးလား ..( ျပည့္ပါၿပီဘုရား ) ဆယ္ခုျပည့္သြားေတာ့ အဲဒီဆယ္ခုထဲမွာဘဲ ကိုးခုကေတာ့ကို…တဲ့၊ဖယ္လိုက္ၿပီးတာပါဘဲ…( မွန္ပါ့ ) ေနာက္ဆံုးပိတ္ ႏွစ္သက္တဲ့တစ္လံုးဟာ အဆိုးဆံုးဘဲ…( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ ႏွစ္သက္တဲ့တစ္လံုးကိုလည္း ဦးဘကေလးတို႔က ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပး..( မွန္ပါ့ ) ကိုယ့္စိတ္ထဲမရပ္ နဲ႔…( မွန္ပါ့ ) ဒီတြင္တင္းတိမ္မေနနဲ႔ ေျပာတာ…( မွန္ပါ့ ) ။

            အဓိဂမဆိုတာ မဂ္ဖိုလ္ကုိေျပာတာ၊ ပဋိ႐ူပကဆိုတာ အတုအေယာင္ကိုေျပာတာ ..( မွန္ပါ့ ) ၊ အလားတူျဖစ္ေနတဲ့ဥစၥာ မဂ္နဲ႔ အလားတူျဖစ္ေနတာကို မရဘဲနဲ႔ ရတယ္ထင္သည္၊ ရွင္းပလား …( ရွင္းပါၿပီ ဘုရား ) ။

မရပဲနဲ႔ ရတယ္ထင္တတ္တယ္

            မရဘဲနဲ႔ ရတယ္ထင္တာကို အဓိဂမ ပဋိ႐ူပကလို႔ ေခၚပါတယ္…( မွန္ပါ့ ) ျမန္မာလိုျပန္လိုက္ေတာ့ မဂ္စစ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မဂ္စစ္ထင္တာ..( မွန္ပါ့ ) ရွင္းၾကပလား…( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ျမန္မာလိုျပန္လိုက္ေတာ့ …( မဂ္စစ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မဂ္စစ္ထင္တာပါဘုရား ) မဂ္စစ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မဂ္စစ္ ထင္တဲ့သေဘာ၀င္ပါတယ္ကြာ …( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား…( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

            အဲဒီေတာ့ ဒါဘာတံုး ..လို႔ ေမးလို႔ရွိရင္ျဖင့္ အတုဘဲ… ( မွန္ပါ့ ) ဒကာႀကီးလိႈင္ …( အတုပါဘုရား ) အဲဒီအတုေတြေၾကာင့္ သိကၡာပုဒ္နည္းတုန္းကေတ့ရဟႏၲာအျဖစ္မ်ားတယ္ ( မွန္ပါ့ ) သိကၡာပုဒ္မ်ားလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဒီအတုေတြ ႏွိပ္စက္တာနဲ႔ဘဲ ဒီအတုေတြ မခြဲျခားတတ္တာနဲ႔ ရဟႏၲာအျဖစ္နည္းသြားတယ္၊ ေသာတာပန္ေတာင္မတည္ေတာ့ဘူး( မွန္ပါ့ ) ေပၚၾကပလား…( ေပၚပါၿပီ ဘုရား ) ။

            ေသတာပန္ေတာင္….( မတည္ပါဘုရား ) ။

            ဘာျဖစ္လို႔တံုး… ဒီဥဒယဗၺယနဲ႔ဘဲ သူ- မဂ္ရၿပီ၊ ဖိုလ္ရၿပီလို႔ ထင္ၾကလို႔… ( မွန္ပါ့ ) ေပၚၾကပလား… ( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ ဒီအတုေတြ ဘယ္လုပ္ၾကရမလဲ ( ျဖစ္ပ်က္႐ႈရပါမယ္ဘုရား ) ။

ဆယ္ခုထဲက တစ္ခုခုလာရမယ္

            ဒီဆယ္ခုထဲက တစ္ခုခုလာမွာလား၊ မလာဘူးလား…( လာပါတယ္ဘုရား ) မလာေသးလည္း မမွန္ ေသးဘူးတဲ့…( မွန္ပါ့ ) လာျပန္လည္း ဖယ္ရွားတတ္မွ အထက္မဂ္ရမယ္ …( မွန္ပါ့ ) ။

            မလာရင္လည္း ….( မမွန္ေသးပါဘုရား ) ဥဒယဗၺယျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္တယ္ဆို ဒီဆယ္ခုထဲက တစ္ခုခုေတာ့လာရမယ္…( မွန္ပါ့ ) အကုန္လာတယ္လို႔ မေဟာဘူးေနာ္ …( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒကာႀကီးလိႈင္ အကုန္လာရဲ ႔လား…( မလာပါဘုရား ) ဘယ္ေလာက္လာရမလဲ..( တစ္ခုလာရပါ မယ္ဘုရား ) ။

            တစ္ခုလာရမယ္၊ အဲဒီတစ္ခုကိုလည္း ခင္ဗ်ားတို႔က ဖယ္ရွားရမယ္ ( မွန္ပါ့ ) ဖယ္ရွားၿပီးျဖစ္ပ်က္ဘဲ ျပန္ေကာက္…( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒကာ ဒကာမေတြ ဘာျပန္ေကာက္ရမယ္..( ျဖစ္ပ်က္ျပန္ေကာက္ရပါမယ္ဘုရား ) ။

ဆံုးေအာင္လိုက္မွ တရားမွန္ 

          အဲဒီကျပန္ေကာက္လို႔ ျဖစ္ပ်က္ေတြျမင္လို႔ ဟာ.. ဒီျဖစ္ပ်က္ေတြ ကိုယ့္အေသကိုယ္ျမင္လို႔ ကိုယ္မုန္းလို႔ ဒါ ဒုကၡသစၥာဘဲလို႔ ဘုန္းႀကီးေျပာသလို ဆံုးေအာင္လိုက္၊ ဒါ တရားမွန္…( မွန္ပါ့ ) ေပၚပလား…( ေပၚပါၿပီဘုရား ) ။

            အဲဒီေတာ့ကို…တဲ့၊ အ႒ကထာ ဆရာက ဥပမာျပတယ္၊ ဒီတရားတုေပၚလာတဲ့ ဥပမာျပတယ္၊ ဘယ္လိုျပသတံုးဆိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ တန္ေဆာင္မုန္းလ နကၡတ္ပြဲသဘင္ရွိသကြာ - တဲ့ …( မွန္ပါ့ ) တန္ေဆာင္မုန္းလမွာ နကၡတ္ပြဲသဘင္ရွိပါတယ္တဲ့၊ ဒီပြဲသဘင္ဆိုတာက ေရွးကေတာ့ အလြန္ေပ်ာ္ပြဲႀကီးေပါ့ ေမာင္ႏိုင္ …( မွန္ပါ့ ) ။

            တန္ေဆာင္မုန္းလ နကၡတ္ပြဲသဘင္ဆိုတာ ဒကာႀကီးလိႈင္ စာတိုင္းလိုလိုပါတယ္ေနာ္..( မွန္ပါ့ ) အင္မတန္ႀကီးတဲ့ ေပ်ာ္ပြဲႀကီးမွာဆိုေတာ့ သား,လင္,ခင္ပြန္းေတြ တြဲျပဳၿပီးသကာလ..သြားၾကတယ္၊ ဒီပြဲသ ဘင္ႀကီးရွိသ၍ အ၀တ္ေတြ အကုန္၀တ္ဆင္ၿပီးသကာလ အေပ်ာ္ဆံုးပြဲဆိုၾကပါစို႔…( မွန္ပါ့ ) ပစၥည္းၿပိဳင္ပြဲဆို ၾကပါစို႔ …( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒီလို သြားတဲ့အခါမွာ … တဲ့၊ ရက္မတိုင္မီက ေရႊအတုေတြေရာင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ေရႊေရစိမ္ေခၚတယ္ ။

            ေစ်းထဲသြားတဲ့အခါ .. ခုနင္က နကၡတ္ပြဲသဘင္သြားမည့္ ပုဂၢိဳလ္ေတြက ခုနစ္ရက္အတြင္းက သြားၿပီးသကာလ …ေစ်းထဲေတြ႔လို႔ ေပ်ာ္ရ, ပါးရေအာင္ ဆိုၿပီး သကာလ ၀တ္ရ, စားရေအာင္ လက္၀တ္လက္စား သြားရွာပါတယ္တဲ့ … ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒကာႀကီးလိႈင္ ရွာတဲ့အခါက်ေတာ့ ဟုိကေစ်းသည္ကေျပာလိုက္တယ္၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ဒီပြဲကို သြားမယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ ေဟာဒီေရႊဟာ အဖိုးလည္း နည္းပါတယ္၊ ေကာင္းလည္းေကာင္းပါတယ္၊ ပြဲသဘင္လည္း တိုးပါတယ္ဆိုေတာ့ အျမင္အားျဖင့္ ႀကိဳက္မသြားဘူးလား …( ႀကိဳက္ပါတယ္ ဘုရား ) ။

အတုကထင္ေပၚလာတယ္

            ကိုယ္ကလည္း ပစၥည္းက နည္းနည္းပါးပါးရွားမယ္ဆိုေတာ့ အတုမႀကိဳက္ေပဘူးလား…( ႀကိဳက္ပါတယ္ ဘုရား ) ။

            ေလာကီ ဥပမာ…ေျပာၾကပါစို႔ဆိုေတာ့ ဒီစိန္ေတြကို တလက္လက္တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔ ေအာက္အရပ္ဆီမွာ ၀တ္ေနၾကတဲ့လူေတြ တပံုႀကီးရွိပါတယ္ …..( မွန္ပါ့ )သူတို႔လည္း မီးနဲ႔က်ေတာ့ ဖ်တ္ဖ်တ္ေတာ့လာတာဘဲ..( မွန္ပါ့ )စိန္စစ္ကလည္း လာတာဘဲ၊ …( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒီလို အတုေတြက စိန္တုေပၚလာသလို ဒီမွာလည္း…တဲ့၊ ဒကာ ဒကာမတို႔ ေရႊတုကေနၿပီး ခုနင္က ေစ်းသည္ကေျပာလိုက္ေတာ့ အကုန္ေရႊတု၀ယ္ၾကေတာ့မယ္ ( မွန္ပါ့ ) အဖိုးကလည္း သက္သာေသး၊ ပြဲလမ္းသဘင္မွာ ၀င္တဲ့အခါလည္း တိုးေသးတယ္၊ သေဘာပါပလား … ( ပါ - ပါၿပီဘုရား ) ။

            သူမ်ားလိုဘဲ တိုးတာဘဲ၊ အဲဒီတိုးတဲ့အခါက်ေတာ့ ေနာက္ဘယ့္ႏွယ္ျဖစ္ကုန္သတံုးဆုိေတာ့ ဒီပုဂၢိဳလ္ ေတြကေဟ့ ဒို႔ေရႊစစ္ေတြဟာ ဘယ္မွာတံုး…တဲ့ ၊ အေရာင္ခ်င္းလည္း တူေသးတယ္၊ ေစ်းလည္းသက္သာ ခ်င္းလည္း ကြားေသးတယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ သူကို ေျမျမႇဳပ္ၾကတယ္၊ ေရႊစစ္ရွိတဲ့လူေတြက ..( မွန္ပါ့ ) မျမႇဳပ္ေပဘူးလား ..( ျမႇဳပ္ပါတယ္ဘုရား ) ။

            အေရးထဲ ဓားျပလာလည္း သူ႔ေပးလိုက္၊ေက်နပ္သြားတာဘဲ၊ အႏၲရာယ္ ကာကြယ္ၿပီးသာလည္း မျဖစ္ဘူးလား.. ( ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား ) ။

ေရႊစစ္ေတြ ေျမထဲေရာက္တယ္

            အဲဒီဟာ လႊမ္းမုိးသြားေတာ့ ေရႊစစ္ေတြ ေျမထဲေရာက္တယ္ ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဦးဘကေလးဘယ္ေရာက္သလဲ…( ေျမထဲေရာက္သြားပါတယ္ဘုရား ) ျမႇဳပ္ၾကတာေပါ့ …( မွန္ပါ့ ) သေဘာကေတာ့ ၀တ္ခ်ိန္မွ မရွိေတာ့ဘဲကိုး…( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒါေတြက လႊမ္းမိုးလာၿပီေကာ၊ အမ်ား၀တ္ကုန္ၾကၿပီေကာ ( မွန္ပါ့ ) ေရႊတု၀တ္လို႔လည္း အေရာင္က မထူး…( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒီလိုျဖစ္လို႔ ျမႇဳပ္သလိုဘဲကြာ … တဲ့ ၊ ဒီမွာလည္း အထက္မဂ္ဥာဏ္ေတြ ျမႇဳပ္သြားတယ္၊ ဒီဆယ္ ခ်က္ကို မဂ္ထင္လိုက္တဲ့အတြက္ ဟိုဟာေတြ ျမဳပ္ထြက္သြားတယ္ … ( မွန္ပါ့ ) ေပၚၾကပလား…( ေပၚပါၿပီ )။

            ေၾသာ္ … ဒါျဖင့္ ဒီ ဒကာ ဒကာမေတြကို အရင္ထားၿပီးသကာလ ဒီဆရာဘုန္းႀကီးက သယ္ယူပို႔ေဆာင္ၿပီး သကာလ ဒီေနရာမွာခလုတ္ကန္သင္းရွိပါတယ္ဆိုတာ မေျပာလို႔ရွိရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေက်ာ္ တတ္မွာ မဟုတ္ဘူး… ( မွန္ပါ့ ) မဟုတ္ဘူးလား ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

            အဲဒိေတာ့ ခလုတ္ကန္သင္းေတြ အခု ဆယ္ခု ရွိပါတယ္..( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား …( က်ပါၿပီ ) ။

ဥာဏ္ၾကည္လာလို႔ ေပၚလာတာ

            အေရာင္အဆင္းထြက္လာတဲ့သူကို မဂ္လို႔မထင္လိုက္ပါနဲ႔၊ ရွင္းပလား…( ရွင္းပါၿပီ ) ဥာဏ္ၾကည္လာ လို႔လည္း …( မဂ္မထင္လိုက္ပါနဲ႔ ) ။

            ျဖစ္ပ်က္ျမင္တဲ့ဥာဏ္ဟာ ဘယ္လိုလဲ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျမင္ျမင္ မဂ္ေတာ့မဟုတ္ေသးဘူး..( မွန္ပါ့ ) မဂ္စစ္မဟုတ္ေသးဘူးေပါ့ေလ… ၀ိပႆနာမဂ္ေတာ့ ဒါဟုတ္ပါတယ္ …( မွနပါ့ ) ။

            ႏွစ္သက္လာတဲ့ ပီတိကေလး ခႏၶာကိုယ္ႀကီးမ်ား ႄကြသြားမတတ္ ေပါ့ပါးလိုက္တာ ဆို႐ံုနဲ႔လည္း ျဖစ္ပ်က္ျမင္တုန္းေပၚတာဘဲ၊ အထင္မႀကီးလိုက္ပါနဲ႔ ..( မွန္ပါ့ ) တရားတုဘဲ ။

            ဦးဘကေလး သေဘာပါၾကပလား…( ပါပါတယ္ဘုရား ) ။

            ပႆဒိၶတဲ့၊ ကိုယ္ၿငိမ္းစိတ္ၿငိမ္းကေလး သြား႐ံုနဲ႔ လည္း ( မဂ္မထင္ပါနဲ႔ ) ျဖစ္ပ်က္ျမင္တုန္း ေပၚလတာေလ… ( မွန္ပါ့ဘုရား ) မဂ္တုဘဲဆိုတာ သေဘာက်ပလား …( က်ပါၿပီ ) တရားတုေပၚတာဘဲ .. ေနာ္ …( မွန္ပါ့ ) ။

            သုခတဲ့ ခ်မ္းသာလိုက္တာ ဘာနဲ႔မွမတူဘူး၊ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ၿပီးသကာလ ခ်မ္းသာလံုးႀကီး ၀င္လာလိုက္တာဘဲ၊ နည္းနည္းေနာေနာ ခ်မ္းသာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ အင္မတန္ ခ်မ္းသာတာ၀င္လာတဲ့ အခါ က်လို႔ရွိရင္ ဒါမဂ္ရလို႔ ခ်မ္းသာတာဘဲလို႔လည္း ထင္ခ်င္ထင္တတ္တယ္.. ( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒါလည္း ေမာင္ႏိုင္တို႔က ဘာလုပ္ရမလဲ…( ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပးရပါမယ္ဘုရား ) ဖယ္ပစ္၊ ျဖစ္ပ်က္႐ႈၿပီး ဖယ္ပစ္ၾကပါ..( မွန္ပါ့ ) သေဘာပါပလား…( ပါပါၿပီ ) ။

            အဓိေမာကၡဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တာ၊ ေၾသာ္ .. ဒါမွတရားစစ္ တရားမွန္ဘဲဆိုၿပီးေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်တတ္တယ္ေနာ္ ….( မွန္ပါ့ ) ။

            ျဖစ္ပ်က္ျမင္ရင္းမတၱန႔ဲ အဓိေမာကၡဆိုတဲ့ သေဘာကေလးက ခႏၶာထဲ ေပၚလာတယ္..( မွန္ပါ့ ) ။

            သူက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တယ္၊ အင္း .. ဒါဟာတရားစစ္တရားမွန္ဘဲလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ေတာ့ ဘယ္… ေမာင္ႏိုင္တို႔ နိဗၺာန္မွ မျမင္ေသးဘဲ၊ ျဖစ္ပ်က္ေတြျမင္တုန္း ေပၚလာတာကိုး.. ( မွန္ပါ့ ) ။         

            အဲဒီဥစၥာိကိုလည္း ကိုယ္က မဂ္စစ္ထင္ၿပီး သကာလ ဒကာ ဒကာမေတြက အသံုးခ်လိုက္မယ္ဆိုလို႔ ရွိရင္ တရားတုက တရားစစ္ဖ်က္ေတာ့မွာဘဲ…( မွန္ပါ့ ) မဖ်က္ေပဘူးလား ( ဖ်က္ပါတယ္ဘုရား ) ။

            ဒါေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ေျပာတာေနာ္…ဒကာ ဒကာမတို႔ ..( မွန္ပါ့ ) ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ေျပာတာ။

             ဥပ႒ာေနစ မမၸတိ သတိတရားကလည္း အရင္သတိမ်ဳိးမဟုတ္းဘူးတဲ့ ေမာင္ႏိုင္…( မွန္ပါ့ ) ျဖစ္ပ်က္ကေလးေတြနဲ႔ ဖ်တ္ခနဲ ဖ်တ္ခနဲသြားတဲ့ သတိကေလးက လာေနတာဘဲတဲ့ေနာ္ …( မွန္ပါ့ ) ။

            ေၾသာ္ … ဒီသတိဟာမဂ္ရလို႔ ျဖစ္တဲ့ သတိမ်ဳိးလို႔လည္း မယူလုိက္ပါနဲ႔တဲ့ …( မွန္ပါ့ ) သေဘာက် ပလား…( က်ပါၿပီ ) ။

            ၀ီရိယကလည္း ေရွး၀ီရိယနဲ႔ မတူဘဲနဲ႔ တစ္ခါတည္း ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ရွင္းၿပီးသကာလ ၀ီရိယေတြက ပိုၿပီးသကာလ လာလိုက္ေတာ့ ေၾသာ္… ဒါ .. မဂ္နဲ႔ယွဥ္တဲ့ ၊ ၀ီရိယဘဲ၊ ျဖစ္ပ်က္ေတြ အားထုတ္ေနလိုက္ရ တာ ေရွး၀ီရိယမ်ဳိးမဟုတ္ဘူးေနာ္…. အခု၀ီရိယက အလြန္႔ကိုဘဲ မဂ္နဲ႔ယွဥ္တဲ့ ၀ီရိယထင္ပါရဲ ႔ဆိုၿပီးသကာလ ၀ီရိယေထာက္ပ့ံတာနဲ႔လည္း သူ႔ကို မဂ္စစ္ထင္ပစ္တတ္တယ္…( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒါျဖင့္ ေမာင္ႏိုင္တို႔ ဒါလည္း အတုဘဲ…( မွန္ပါ့ ) ။

            တၾတေမဇၩတၱတာ   တဲ့ အို … ျဖစ္ပ်က္ကေလးေတြ ၾကည့္ၿပီး တခါတည္း ျပစ္မွားျခင္းလည္းမရွိ ၊ သာယာျခင္းလည္းမရွိဘဲနဲ႔ သူ႔ဟာသူ ျဖစ္ေနေတာ့ အင္း… ဒါတၾတေမဇၩတၱတာ… ေစတသိက္လို႔ ေခၚတာေပါ့ေနာ္ …. ( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒါကေလးကို ဒကာ ဒကာမေတြက မဂ္စစ္ထင္လိုက္ျပန္လို႔ရွိရင္လည္း တရားတုကလာၿပီး လႊမ္းမိုးတာဘဲလို႔မွတ္လိုက္ပါ..( မွန္ပါ့ ) တရားစစ္ေပ်ာက္တယ္၊ သေဘာက်ပလား…( က်ပါတယ္ဘုရား ) ။

            ၿပီးေတာ့ေကာ… ႏွစ္သက္တဲ့တဏွာ၊ ဒါလည္း လာတတ္ပါတယ္တဲ့ေနာ္..( မွန္ပါ့ ) ။

            ဒီဥစၥာေတြကို တစ္ခုခုေပၚတာကို ကိုယ္က ႏွစ္သက္လိုက္လို႔ရွိရင္လည္း ေမာင္ႏိုင္ျဖစ္ပ်က္ဥာဏ္ထဲ မွာ တဏွာက၀င္ထိုးပစ္လိုက္တယ္ …( မွန္ပါ့ ) ။

            တဏွာက ၀င္ထိုးပစ္လိုက္ေတာ့ ဒိတဏွာလည္း ဒကာ ဒကာမေတြ မဂ္၏အႏၲရာယ္ဘဲဆိုတာေကာ သေဘာက်ပလား…( က်ပါၿပီ ) သူက မဂ္တုလိုလို ၀င္လာတာဘဲေနာ္…( မွန္ပါ့ ) ။

            တရားအားထုတ္ရတာျဖင့္ ႏွစ္သက္လိုက္တာဆိုတဲ့ သေဘာကေလးဟာလည္း တဏွာက၀င္ဖ်က္ တယ္ ( မွန္ပါ့ ) ။

ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္မေပ်ာက္ေအာင္သတိထား

            အဲဒီေတာ့ ဒိဆယ္ခုလာတိုင္း လာတိုင္း ဂ႐ုမစိုက္ဘဲနဲ႔ ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္မေပ်ာက္ေအာင္ သတိထား ( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား ..( က်ပါၿပီ ) ။

            ဆယ္ခုလာတိုင္း လာတိုင္း… ( ျဖစ္ပ်က္ မေပ်ာက္ေအာင္ ေနရပါမယ္ဘုရား ) ။

            အဲဒီျဖစ္ပ်က္ကေနၿပီးမွ သူက ဘာလာေနေနအေရာင္ကလာလာ၊ ပီတိကလာလာ ေမာင္ႏိုင္တို႔က ဂ႐ုမစိုက္နဲ႔ ( မွန္ပါ့ ) ကိုျမင့္တို႔က ဂ႐ုမစိုက္နဲ႔ ၊ ေနာက္က ဒကာ ဒကာမေတြက ဂ႐ုမစိုက္ပါနဲ႔၊ ကိုယ့္ျဖစ္ပ်က္နဲ႔သာ ကိုယ္ေနပါ ….( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒီျဖစ္ပ်က္ကေနၿပီးမွ တက္ၿပီးသကာလ ဥဒယဗၺယအပ်က္ခ်ည့္ျမင္လည္း ေကာင္းသြားလိုက္တာ ဘဲ ဘယ- ဒါေတြဟာ ေဘးေတြဘဲထင္လည္း ေကာင္းတာဘဲ… ( မွန္ပါ့ ) အာဒီန၀ - အျပစ္ေတြ ထင္လာရင္ ေကာ… ( ေကာင္းသြားပါတယ္ဘုရား ) နိဗိၺႏၵ- ၿငီးေငြ႔လာရင္ေကာ … ( ေကာင္းပါတယ္ဘုရား ) ။

            ေကာင္းတာပါဘဲ..တဲ့၊ ေနာက္က်တဲ့ အခါက်လို႔ရွိရင္ သခၤါ႐ုေပကၡာဆိုေတာ့ ဒါေတြ ဥေပကၡာထား ႏိုင္တယ္ ( မွန္ပါ့ ) ေနာက္က်ေတာ့ မဂ္နဲ႔ေလ်ာ္တဲ့ အႏုေလာမဥာဏ္ေတြ ေပၚလာရင္ေကာ…( ေကာင္းပါ တယ္ဘုရား ) ၊ ေကာင္းပါတယ္ ။

            ေနာက္က်ေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ဆံုးတဲ့သစၥာျမင္ၿပီးသကာလ.. ဒါေတြဟာ သစၥာေတြဘဲဆိုၿပီး ဆံုးသြားတဲ့ အဆံုးမွသာလွ်င္ ဒကာႀကီးလိႈင္ - အစစ္တဲ့…( မွန္ပါ့ ) ဒုကၡသစၥာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္သိၿပီး သကာလ ဖ်တ္- ဆို ခ်ဳပ္သြားတဲ့အဆံုးမွသာလွ်င္ ကိုျမင့္ - မဂ္စစ္( မွန္ပါ့ ) သေဘာက်ပလား ( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

မဂ္တုေတြေက်ာ္သြားၿပီးမွ မဂ္စစ္ေတြ႔တယ္

            ဒါျဖင့္ မဂ္တုက ဘယ္ႏွစ္ခုပါလိမ့္ … ( ဆယ္ခုပါဘုရား ) အဲဒီဆယ္ခုေက်ာ္သြားၿပီးမွလည္း မဂ္စစ္ ေတြ ႔တယ္ ( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား…( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ ဒီဥစၥာ ရွင္မဟာကႆ       ပ     ႀကီးက ေမးတာ၊ မေမးသင့္ဘူးလား..( ေမးသင့္ပါတယ္ဘုရား ) ။

            တရားတု ႏွိပ္စက္ေနတယ္ေဟ့ … ဒါေၾကာင့္ သိကၡာပုဒ္နည္းတုန္းကေတာ့ ရဟႏၲာျဖစ္ၾကတယ္…. ( မွန္ပါ့ ) ။

            ေနာက္က်ေတာ့ တရားတုေတြက ႏိွပ္စက္ၿပီး သကာလ… လာေတာ့ အခုေျပာတဲ့ဆယ္ခ်က္က တရားတုေတြ .. ( မွန္ပါ့ ) ။

            ေရႊတုကေနၿပီးသကာလ ေရႊစစ္ကြယ္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူးလား ေမာင္ႏိုင္….( လုပ္ႏိုင္ပါတယ္ ဘုရား ) သေဘာက်ပလား…( က်ပါၿပီဘုရား ) ။

            လုပ္ႏိုင္တာေပါ့၊သူကေစ်းလည္းေပါေသးတယ္၊ ၀တ္လို႔လည္းေျပာင္ေျပာင္လက္လက္ရွိေသးတယ္၊ ပြဲလည္းတိုးေသးတယ္၊သူခိုးခိုးသြားလည္း ႏွေျမာစရာမရွိဘူးဆိုေတာ့ သူကမလႊမ္းမိုးေပဘူးလား…( လႊမ္းမိုး ပါတယ္ဘုရား ) ။

            လႊမ္းမိုးတယ္ဆိုတာေကာ ဒကာ ဒကာမေတြ ရိပ္မိပလား ( ရိပ္မိပါၿပီဘုရား ) မလႊမ္းမိုးတယ္ လႊမ္းမိုး တယ္ဆိုတာ မိုးကုတ္မွာ ျပင္သစ္ေက်ာက္ မွားတာေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႔ရတယ္ ..( မွန္ပါ့ ) ။

            ေစ်းကလည္းေခ်ာင္၊ အေရာင္းကလည္းေကာင္း၊ အခ်ိန္ကလည္းႀကီးဆိုေတာ့ ကိုေပၚ - ေက်ာက္အ ဟုတ္နားမလည္တဲ့ လူနဲ႔က်ေတာ့ ေခ်ာင္တယ္ထင္ၿပီး ယူလိုက္မွာဘဲ..( မွန္ပါ့ ) မဟုတ္ဘူးလား..( မွန္ပါ့ ) ။

            အဲဒါေတြကို အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကပါ ေသေသခ်ာခ်ာ ၀တ္ၿပီဆိုလု႔ိရွိရင္ က်ဳပ္တို႔မိုးကုတ္အစစ္ဟာ ေပ်ာက္ရမယ္…( မွန္ပါ့ ) မေပ်ာက္ေပဘူးလား…( ေပ်ာက္ပါတယ္ဘုရား ) ။

            မိုးကုတ္က ကၽြတ္ကၽြတ္စင္စင္မွ မရွိဘဲ …( မွန္ပါ့ ) စင္စင္ရဖို႔ရာ လြယ္ပါ့မလား..( မလြယ္ပါဘုရား ) ဒကာႀကီးလိႈင္…( မလြယ္ပါဘုရား ) မလြယ္ပါဘူး၊ အလံုးတစ္ေသာင္း၊ တစ္ခုရဖို႔ ဘယ့္ႏွယ္ေနၾကမလဲ….( ခဲ ယဥ္းပါတယ္ဘုရား ) ။

            ငယ္ရင္ျဖင့္ စင္ခ်င္စင္မယ္၊ နည္းနည္းႀကီးလာရင္ ဘယ့္ႏွယ္ေနၾကသလဲ..( ခဲယဥ္းပါတယ္ ဘုရား ) ခဲယဥ္းပါတယ္ဆိုတာ မေပၚေသးဘူးလား..( ေပၚပါတယ္ ဘုရား ) ။

            ကဲ … ဒါျဖင့္ အခု အတုမႏွိပ္စက္ေသးခင္ေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ေရာင္းေနရလိမ့္ဦးမယ္.. ( မွန္ပါ့ ) ရွင္းပလား…( ရွင္းပါၿပီ ) အတု တကယ္မ်ား လႊမ္းမိုးသြားရင္ ေမာင္ႏိုင္ဒီကဟာေတြ အကုန္လဲေသဖို႔ဘဲ….. ( မွန္ပါ့ ) ေရာင္းစရာအကြက္ ရွာႏိုင္ေသးရဲ ႔လား…( မရွာႏိုင္ပါဘုရား ) ။

            မရွာႏိုင္သလိုဘဲ..တဲ့၊ ဒီမွာ ဗိုင္းဗိုင္းလဲရသလို ဟိုမွာလည္း မဂ္ဥာဏ္, ဖိုလ္ဥာဏ္မွာ ဒကာႀကီးလိႈင္ - အတုႏွိပ္စက္တာနဲ႔ ဗိုင္းဗိုင္းလဲရလိမ့္မယ္ …..( မွန္လွပါဘုရား ) ။

ယေန႔ဆံုးမတာ ဘာပါလိမ့္

            တစ္ဘ၀ထဲ လဲတာလား ၊ ဘ၀မ်ားစြာ လဲသလား ( ဘ၀မ်ားစြာလဲသြားတာပါဘုရား ) မနာဘူးလား.. ( နာပါတယ္ဘုရား ) ။

            ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ယေန႔ ဆံုးမတာ ဘာပါလိမ့္မတံုးလို႔ေမးေတာ့ အို… ဒို႔အလုပ္ခြင္မွာ အေႏွာင့္ အယွက္မလာ္လည္း မျဖစ္ဘူး… တဲ့၊ လာျပန္လည္း ဖယ္ရွားသြားတတ္မွ ျဖစ္တယ္…( မွန္ပါ့ ) မလာလည္း … ( မျဖစ္ပါဘုရား ) မလာရင္ ဥဒယဗၺယဥာဏ္ မေရာက္ေသးဘူး …( မွန္ပါ့ ) ။

            လာျပန္ရင္ေကာ…( ဖယ္ရွားတတ္မွပါဘုရား ) ဖယ္ရွားတတ္မွ မဖယ္ရွားတတ္လို႔ရွိရင္လည္း ကန္႔လန္႔တင္ေနမယ္…( မွန္ပါ့ ) သေဘာပါၾကလား…( ပါ ပါၿပီဘုရား ) ဒကာႀကီးလိႈင္ ေနရာက်ပလား…( က်ပါၿပီ ) ဒါျဖင့္ အဓိဂမဆိုတာ မဂ္ဖိုလ္ကိုေျပာတာ၊ ပဋိ႐ူပကဆိုတာ အတုအေယာင္ကိုေျပာတာ...( မွန္ပါ့ )၊ မရဘဲနဲ႔ ရတယ္လို႔ အလားတူက ႏွိပ္စက္တာ…( မွန္ပါ့ ) ၊ ဒကာ ဒကာမတို႔ သေဘာပါပလား…( ပါ ပါၿပီ ဘုရား ) ။

            မဂ္ဥာဏ္, ဖိုလ္ဥာဏ္ကို မရဘဲနဲ႔ ရတယ္လို႔ အလားတူက ဘာျဖစ္တာတံုး…( ႏွိပ္စက္ပါတယ္ဘုရား ) ။

            ကဲ… ဒါေတြက်ေတာ့ ဆရာေကာင္း, သမားေကာင္းနဲ႔သာ ဒကာႀကီးလိႈင္ - ဒီနည္းမၾကည့္တတ္လို႔ရွိ ရင္ ေမာင္ႏိုင္သြားၿပီ ( မွန္ပါ့ ) ။

            ေနာက္က ဒကာ ဒကာမေတြဘယ္လိုဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မလဲဆရာေကာင္း, သမားေကာင္းနဲ႔ မေတြ ႔ရင္ သြားပါၿပီ၊ မသြားေသးဘူးလား….( သြားပါၿပီဘုရား ) ။

လာလည္းလာမယ္၊ ဖယ္လည္းဖယ္ရမယ္

            အဲဒီေတာ့ ဒါေတြကိုလည္း သိၿပီးသကာလ ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြက ေၾသာ္… ဒါမလုပ္ရင္ မျဖစ္တဲ့ အလုပ္ဘဲ၊ မဖယ္ရင္ မျဖစ္တဲ့အလုပ္ဘဲ၊ လာလည္းလာလိမ့္မယ္၊ ဖယ္လည္းဖယ္ရမယ္ဆိုတာ သေဘာပါၾကလား…( ပါ ပါၿပီဘုရား ) ၊ ရွင္းၿပီေနာ္…( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

 

ကဲ - ဒီေန႔ ဒီတြင္ ေတာ္ၾကဦးစို႔

သာဓု … သာဓု … သာဓု … ။

 

copy from mogok vipassana site